ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5251

เซียวไห่หลงตกใจเสียจนคอหด แล้วรีบเอ่ยขึ้น : “อย่านะแม่...ผมรับปากแม่ก็ได้...”

เฉียนหงเย่นถลึงตามองเขา แล้วมองไปยังนายหญิงใหญ่เซียว พลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา : “แล้วก็ยายแก่แกด้วย! ทุกวันก็รู้จักที่จะทำความเคารพอยู่แต่หน้ากล้อง! หลายปีก่อนก็ล้อเลียนเหมือนกับแก! ต่อไปเปลี่ยนช่องทางให้ฉัน ตอนที่ถ่ายทอดสดใกล้จะเสร็จ ก็คุกเข่าลงแสดงความเคารพ!”

นายหญิงใหญ่เซียวเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น : “หงเย่น...ฉัน...ฉันอายุมากขนาดนี้แล้ว แข้งขาก็ไม่สะดวกนัก เธอให้ฉันคุกเข่าก้มหัว ฉันกลัวว่าฉันจะไม่ไหว...”

เฉียนหงเย่นเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา : “มาไม่ไหวก็ต้องมา! เงินที่ฉันหามาคุณจะไม่ใช่อย่างนั้นหรือ? ของที่ซื้อกลับมาคุณจะไม่กินแล้ว? คุณจะไม่ใช้แล้วใช่ไหม? ถ้าไม่ได้จริงๆคุณก็กลับไปคอยดึงถุงพลาสติกให้คนอื่นที่ตลาดนู่นไป!”

นายหญิงใหญ่เซียวได้ยินแล้ว ก็รีบเอ่ยขึ้นทันที : “หงเย่นอย่าโมโหไปเลย ฉันก้ม ฉันก้มก็ได้...”

เฉียนหงเย่นส่งเสียงไม่พอใจออกมา และไม่ได้สนใจเธออีก

เวลานี้ เซียวฉางเฉียนที่อยู่บนเตียงก็เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่ประจบประแจง : “เอาล่ะที่รัก คุณเห็นการแสดงคืนนี้ของผมแล้วดีมากเลยใช่ไหม? ตอนที่ผมกินโจ๊ก การออกแบบรายละเอียดเล็กๆนั้นทำได้ดีมาก สะท้อนให้เห็นว่าผมเป็นผู้ป่วยอัมพาต แล้วก็ชอบโจ๊กแบบนี้มากด้วย รีบร้อนที่จะกินโจ๊กนี้!”

เฉียนหงเย่นหัวเราะเยาะ : “โอ้โห เซียวฉางเฉียน คุณเปลี่ยนไปเร็วจังนะ! ตอนแรกคุณพูดเอาว่ายังไง? คุณบอกว่าฉันสวมเขาให้คุณ และยังท้องลูกผู้ชายป่าเถื่อนด้วย มีโรคติดต่อ คุณก็จะไล่ฉันออกไปจากตระกูลนี้ ทำไมกัน? ตอนนี้ฉันหาเงินได้ คุณก็ไม่ได้รู้สึกว่าฉันสวมเขาให้คุณทำให้คุณรู้สึกแย่แล้วอย่างนั้นเหรอ?”

เซียวฉางเฉียนทำใจดีสู้เสือพลางเอ่ยขึ้น : “โธ่ที่รัก ดูคุณพูดเข้าสิ นี่ไม่ใช่ปัญหาว่าคุณจะหาเงินได้หรือเปล่า เป็นผมเองที่คิดได้จริงๆ เรื่องราวตอนนั้นความจริงแล้วโทษคุณไม่ได้ เพราะคุณเองก็ถูกสถานการณ์บีบบังคับจนไม่มีทางเลี่ยง อีกทั้งจะพูดให้ดี ตอนนั้นเรื่องใส่ร้ายหม่าหลันก็ไม่ใช่คุณตัดสินใจคนเดียว แต่เป็นพวกเราสองคนที่มีความคิดเห็นเหมือนกัน ดังนั้นเรื่องนี้ผมเองก็มีส่วนที่ต้องรับผิดชอบด้วย...”

พูดมาถึงตรงนี้แล้ว เซียวฉางเฉียนก็ทอดถอนหายใจออกมาด้วยความหดหู่ใจ น้ำตาไหลลงมา พลางสะอึกสะอื้นเอ่ยพูดขึ้น : “ที่รัก ความจริงแล้วผมคิดไม่ถึงเลยว่าต่อมาคุณจะได้รับความทุกข์ทรมานเหล่านั้นที่เหมืองถ่านหินดำ ในใจผมก็รู้สึกผิด ทั้งๆที่เป็นความคิดของพวกเราสองคน แต่ผมกลับเอาแต่หลบซ่อนควบคุมทุกอย่างอยู่ข้างหลัง ให้คุณออกหน้าดำเนินการตามแผนเพียงคนเดียว สุดท้ายก็เป็นคุณคนเดียวกับครอบครัวของเหอเหลียนที่ถูกเย่เฉินส่งไปที่เหมืองถ่านหินดำ...ว่าแล้ว ก็ล้วนแต่เป็นเย่เฉินทั้งนั้นที่เป็นคนทำร้ายคุณ...”