ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5250
เซียวฉางเฉียนที่นอนป่วยติดเตียงก็พูดขึ้นอย่างกำกวมไม่ชัดเจนว่า“ขอบ……ขอบคุณทุกคน……”
เซียวไห่หลงที่อยู่อีกเตียงก็พูดเสียงสะอื้นว่า“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของทุกคน รอผมฟื้นตัวขึ้นมาได้ จะคุกเข่าคำนับขอบคุณทุกๆคนผ่านทางไลฟ์นี้แน่นอน！”
นายหญิงใหญ่เซียวที่ใส่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ในตอนนี้ก็เดินงกๆเงิ่นๆมาที่หน้ากล้อง สองมือประสานกันแล้วโค้งคารวะ“ฉันขอบคุณทุกๆคนมากๆ……ขอบคุณมากๆ！”
หลังจากที่ทุกคนพูดขอบคุณเสร็จ เฉียนหงเย่นก็พูดคำลากับทุกคนอย่างอาลัย จากนั้นก็ปิดการไลฟ์ไป
ทันทีที่ห้องไลฟ์นี้ปิดลง เธอก็เอื้อมมือไปดึงวิกผมที่สวมอยู่บนศีรษะออก เผยให้เห็นผมลอนสีน้ำตาลอมแดงที่สวยงาม พูดบ่นอย่างหัวเสีย“ให้ตายเถอะ ไอ้วิกผมบ้านี่ก็ร้อนเป็นบ้าเลย ！”
เซียวไห่หลงรีบเอ่ยพูดขึ้นว่า“แม่ แล้วนี่แม่ไปทำผมทำไม ดัดไม่พอ ยังย้อมสีอีก หากมีใครสังเกตเห็นเข้าไม่ต้องจบเห่เลยเหรอ？”
เฉียนหงเย่นตวาดเสียงดัง“แกจะไปรู้อะไร！แม่ของแกตอนนี้มีมูลค่าทรัพย์สินกว่าหลายสิบล้าน ฉันออกจากบ้านทีไม่ต้องมีหน้ามีตากันเลยหรือไง？แกจะให้ฉันขับเมอร์เซเดสเบนซ์จีคลาส แล้วทำตัวเหมือนพวกขอทานงั้นเหรอ？อีกอย่าง ตอนนี้การไลฟ์สดของเราก็ยิ่งจะดังขึ้นเรื่อยๆ คนดูก็มากขึ้น เวลาออกจากบ้านฉันก็ต้องคิดหาวิธีปลอมตัวหน่อยไหม ตัวจริงกับหน้าตาตอนที่ไลฟ์ยิ่งแตกต่างกันมากเท่าไรก็ยิ่งดี ไม่อย่างนั้นไปเจอคนดูข้างนอกเกิดเขาจำได้ขึ้นมาจะทำยังไง？”
เซียวไห่หลงถูกเฉียนหงเย่นตำหนิจนไม่กล้าตอบโต้อะไร ทำได้เพียงพยักหน้ารับอย่างไม่พอใจและพูดว่า“แม่พูดถูก ผมคิดเองเออเองเกินไป……”
เซียวไห่หลงตื่นตกใจ และรีบพูดว่า“แม่……แบบนั้นมันจะโหดไปหรือเปล่า เดี๋ยวตาก็บวมเอาหรอก……”
เฉียนหงเย่นพูดอย่างไม่คิด“ตาบวมก็ยิ่งดีนะสิ ทั้งบวมทั้งแดง แล้วมีน้ำตาด้วย แบบนี้ถึงจะเรียกว่าสมบูรณ์แบบที่สุด！”
เซียวไห่หลงอยากจะร้องขอความเมตตา แต่เฉียนหงเย่นไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดเลย ตวาดเสียงดังออกมา“ไห่หลงฉันจะบอกแก แกอย่ามาพูดจาไร้สาระที่นี่ ตอนนี้บ้านหลังนี้ฉันพูดคำไหนก็คำนั้น หากแกไม่เชื่อฟัง ฉันจะจับแกโยนออกไป แล้วปล่อยแกไปตามยถากรรม！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...