หลังจากที่จางกุ้ยเฟินฟังประโยคนี้จบ ในใจก็รู้สึกว่าที่หม่าหลันพูดมานั้นก็มีเหตุผล
อันที่จริงการได้อยู่กับนายหญิงใหญ่เซียว เธอเองก็รู้สึกว่า หญิงชราคนนี้ก็เป็นคนที่รับมือยากเหมือนกัน และไม่ใช่คนที่น่าเคารพนับถืออะไร หากตัวเองเป็นลูกสะใภ้ของเธอ ตัวเองก็ไม่เคารพนับถือเธอเหมือนกัน
เมื่อคิดได้ดังนี้ จางกุ้ยเฟินก็มองไปยังหม่าหลันที่อยู่ตรงหน้า จู่ๆก็รู้สึกว่าใบหน้าของเธอไม่ได้น่ารังเกียจอีกต่อไป
นึกย้อนไปถึงตอนที่ตัวเองอยู่ในคุกตอนนั้น ล้วนก็ถูกหญิงชราโกหกและหลอกใช้ทั้งสิ้น ในใจของเธอก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจ ดังนั้นก็มองหม่าหลันเป็นพันธมิตรของตัวเอง ไปโดยอัตโนมัติ
จากนั้น เธอก็ควักโทรศัพท์มือถือออกมา และพูดกับหม่าหลัน“มาหม่าหลัน เรามาเพิ่มเพื่อนในวีแชทกันหน่อย”
หม่าหลันเองก็รู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น รีบพูดขึ้นว่า“ได้ได้ได้ ฉันสแกนเธอนะ!”
จางกุ้ยเฟินก็พูดกับเพื่อนสองคนที่อยู่ด้านหลังว่า“พวกเธอก็มาเพิ่มหม่าหลันเป็นเพื่อนด้วย ต่อไปมีเรื่องอะไรก็จะได้พูดคุยกันสะดวกยิ่งขึ้น”
หม่าหลันพูดตอบอย่างรวดเร็ว“แบบนี้ก็เยี่ยมไปเลย ฉันจะสร้างกลุ่มขึ้นมา แล้วดึงเราสี่คนเข้าด้วยกัน ต่อไปมีเรื่องอะไร เราก็พูดคุยแลกเปลี่ยนกันในกลุ่มนั้นได้ ”
เพียงไม่นาน ก็ได้ก่อเกิดกลุ่มวีแชทที่ชื่อว่า“ทำลายเฉียนหงเย่น ขจัดความชั่วในสังคม”ขึ้นมา และทั้งสี่คนก็ได้แยกย้ายกันไปปฏิบัติหน้าที่ของใครของมัน
หม่าหลันกลับบ้านไปพร้อมกับไม้ค้ำ ส่วนจางกุ้ยเฟินสามคนก็เดินไปยังวิลล่าที่ตัวเองพักอาศัย
ในตอนนี้ เธอไม่รู้เลยว่า จางกุ้ยเฟินที่ร่างกายแข็งแรง ได้ปีนลงมาจากที่ระเบียงชั้นสาม และมาอยู่ที่ตรงระเบียงชั้นสองเรียบร้อยแล้ว
แม้ว่าผ้าม่านในห้องนอนตรงชั้นสองจะถูกดึงปิดไว้อย่างมิดชิด แต่ที่ตรงม่านโปร่งแสงของประตูบานเลื่อนก็กลับมีช่องว่างที่เป็นลักษณะของตัวVกลับหัวอยู่
สำหรับกล้องของโทรศัพท์มือถือแล้ว ขอแค่อยู่ใกล้ได้มากพอ ต่อให้จะมีแค่ช่องขนาดเท่านิ้วมือ ก็เพียงพอที่จะเก็บภาพภายในทั้งหมดได้
ไม่กี่นาทีผ่านไป ในที่สุดเฉียนหงเย่นก็จบการแนะนำสินค้าในชิ้นสุดท้าย หลังจากที่ผู้ชมต่างพากันFของในสต๊อกจนหมดเกลี้ยง เธอก็พูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงใจว่า“ขอขอบคุณสำหรับความกรุณาที่ทุกคนมีให้กับเย่นจื่อในคืนนี้ ที่เย่นจื่อสามารถจะดูแลสามีกับลูกที่นอนป่วยติดเตียง กับแม่สามีที่อายุ80ปีได้แบบนี้ ล้วนเพราะการสนับสนุนของทุกๆคน เย่นจื่อเอง ขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของทุกคน ขอบคุณมากๆค่ะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...