ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5248

หม่าหลันและคนอื่นๆแม้จะไม่ใช่คนที่ฉลาดนัก แต่แผนสกปรกที่เธอใช้เล่นงานคนนั้นมีมากมายแน่นอน

ในใจเธอมีแผนที่จะเปิดโปงเฉียนหงเย่นไว้แล้ว แต่เพราะแข้งขาที่ไม่เอื้ออำนวยของตัวเอง อีกทั้งคนเดียวก็หัวเดียวกระเทียมลีบ มีความเสี่ยงสูงเกินไป

แต่หลังจากที่มีจางกุ้ยเฟินสามคนเข้ามาร่วมด้วย สถานการณ์ก็เปลี่ยนไป พวกเธอสามคนพักอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับครอบครัวเฉียนหงเย่นในทุกวัน และทั้งสามคนก็ร่างกายแข็งแรง ให้พวกเธอปีนป่ายขึ้นที่สูง ก็ย่อมต้องสะดวกกว่าตัวเองแน่นอน

ดังนั้น เธอก็จึงเรียกให้คนทั้งสามขยับเข้ามาใกล้ แล้วกระซิบบอกแผนการของตัวเองให้คนทั้งสามได้รู้อย่างละเอียด

ทั้งสามคนฟังแผนการของหม่าหลันจบ ก็รู้สึกว่าความเป็นไปได้นี้สูงมาก จางกุ้ยเฟินก็จึงตบไปที่หน้าอกแล้วพูดว่า“หม่าหลัน เรื่องนี้วางใจได้ ยกให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง เราสามารถทำได้ตามที่เธอพูดมานี้แน่นอน”

พูดจบ เธอก็พูดต่อ“แต่เธอก็ต้องรับปากพวกเรา หากเราทำตามที่เธอต้องการได้สำเร็จ เธอก็ต้องทำได้อย่างที่เธอพูดมา ว่าจะทำให้เฉียนหงเย่นพังให้ได้！”

หม่าหลันพูดอย่างไม่ลังเล“กุ้ยเฟิน เรื่องนี้สบายใจได้ ในโลกนี้ไม่มีใครอยากให้เขาต้องพินาศมากไปกว่าฉันแล้ว ฉันจะทุ่มสุดแรงกายทำลายเขาให้ได้ ！”

จางกุ้ยเฟินพยักหน้าให้อย่างพึงพอใจ แล้วพูดขึ้นว่า“งั้นเราจะกลับไปดำเนินการเดี๋ยวนี้ หากมีความคืบหน้าอะไรเราจะรีบบอกเธอทันที เอ่อนี่ เธอเอาเบอร์เธอให้ฉันด้วย ฉันจะได้บันทึกเอาไว้”

หม่าหลันฝืนยิ้ม แล้วถอนหายใจ“เฮ้อ！ฉันรู้กุ้ยเฟินว่าเธอเป็นลูกสาวที่กตัญญูคนหนึ่ง ทนดูคนที่อกตัญญูกับพ่อแม่และพ่อแม่สามีไม่ได้ แต่เธอเคยคิดไหม ว่านายหญิงใหญ่เซียวเป็นคนยังไง？เธอลองคิดดูว่าตอนที่อยู่ในคุกเธอช่วยนายหญิงใหญ่ไปตั้งเท่าไร นายหญิงใหญ่คนนี้เคยคิดจะขอบคุณเธอบ้างไหม？เขาก็แค่เห็นเธอเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่มีประโยชน์เท่านั้น ใช้ความมีเมตตาของเธอเพื่อบรรลุจุดประสงค์ในการโจมตีฉันเท่านั้น แต่ภายในใจจริงๆของเขาไม่ได้ให้ค่าอะไรเธอเลย ในส่วนนี้ฉันเชื่อว่าเธอที่พักอาศัยอยู่บ้านเดียวกันกับเขา ย่อมต้องรู้สึกได้แน่ ？”

คำพูดของหม่าหลัน จี้ใจดำจางกุ้ยเฟินได้เป็นอย่างดี

เมื่อหม่าหลันเห็นท่าทีเธอดูแปลกไป ก็จึงถือโอกาสตีเหล็กในช่วงที่กำลังร้อน“ดังนั้นตอนนี้เธอลองย้อนกลับไปคิดดู ยัยแก่แบบนี้นะเหรอ จะให้ฉันเคารพนับถือเขา？ฉันกับเขาเราต่างคนต่างอยู่ เขาก็ยังจะมาบุกรุกครอบครองบ้านของฉัน หากฉันให้เขามาพักอาศัยอยู่ด้วย ไม่นาน เขาก็คงจะเป็นฝ่ายไล่ฉันออกจากบ้านไปเอง ！”