และตอนที่เฉียนหงเย่นมุ่งตรงมายังTomson Riviera เซียวชูหรันเองก็เห็นกระแสของเรื่องนี้แล้วเช่นกัน
หลังจากที่เธอเข้าใจต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวแล้ว เธอก็ส่งโทรศัพท์มือถือให้กับเย่เฉินทันที พลางเอ่ยขึ้นกับเขา : “ที่รัก...คุณดูนี่สิ! ดูเหมือนกับแม่ฉันจะเปิดโปงป้าแล้ว...”
เย่เฉินหยิบโทรศัพท์มือถือมาดูคลิปวิดีโอ พลางเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ : “คลิปนี่ดูเหมือนกับว่าเฉียนหงเย่นถูกพวกเขาถ่ายจากระเบียงชั้นสอง แม่ของเราแขนขาไม่ดี จะสามารถปีนขึ้นไปสูงแบบนั้นได้เสียที่ไหนกัน?”
เซียวชูหรันหาชื่อบัญชีผู้ใช้แล้วชี้ไปยังชื่อนั้นพลางเอ่ยขึ้นกับเย่เฉิน : “คุณดูชื่อบัญชีที่เปิดเผยมาสิ หม่าหลันนักสู้ผู้ต่อต้านสินค้าจอมปลอม นี่ไม่ใช่แม่หรอกเหรอ....”
เย่เฉินงุนงง จากนั้นก็ยิ้มออกมา : “ถ้าอย่างนั้นดูแล้วว่าแม่จะหาพันธมิตรสิ...คลิปวิดีโอนี่แม่จะต้องหาพันธมิตรให้ช่วยถ่ายให้อย่างแน่นอน...ไม่แน่ว่ามีคนหนึ่งถ่ายคลิปวิดีโออยู่ข้างนอก อีกคนนึงก็แอบบันทึกเสียงอยู่ข้างใน ไม่อย่างนั้นเสียงจะไม่ชัดขนาดนี้หรอก”
ว่าแล้ว จู่ๆเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง : “คงจะไม่ใช่สามคนนั้นที่พักอยู่กับเฉียนหงเย่นหรอกใช่ไหม?”
เซียวชูหรันเอ่ยขึ้นมาอย่างสับสน : “แม่เปิดโปงป้าขนาดนี้ ป้าจะต้องเกลียดแม่มากแน่ๆ...คุณว่าเธอจะทำเรื่องอะไรไม่ดี ทำไมจะต้องสร้างศัตรูให้ตัวเองด้วย...”
“เรื่องนี้...” เย่เฉินหัวเราะออกมา : “นิสัยแม่คุณเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ เฉียนหงเย่นอดดีขนาดนั้นเวลาอยู่ต่อหน้าแม่ คาดว่าแม่น่าจะโมโหตั้งแต่แรกแล้ว ไม่แน่นะว่าช่วงนี้ก็หาโอกาสที่จะแก้แค้นอยู่ตลอดด้วย”
เวลาแบบนี้ หม่าหลันเองก็ไม่ได้รู้สึกกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว เปิดโทรศัพท์มือถือกดที่ฟังก์ชั่นบันทึกวิดีโอ แล้วถือไม้เท้าผลักประตูไปที่ระเบียง
มาถึงระเบียงแล้วหม่าหลันมองเฉียนหงเย่นอย่างดูถูก หัวเราะพลางเอ่ยถามขึ้น : “โอ๊ะ หงเย่น เธอเป็นอะไรไปน่ะ? ดึกดื่นป่านนี้แล้วไม่อยู่เสพสุขที่โรงแรม มาบ้านฉันตะโกนโหวกเหวกเสียงดังทำอะไร?”
เฉียนหงเย่นเห็นท่าทางอวดเก่งของหม่าหลันแล้ว ก็รู้สึกโมโหเสียจนแทบกระอักเลือด ตะโกนเรียกอย่างควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ : “หม่าหลันแกแม่งยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า? ฉันหาเรื่องแกแล้วรึไง แกถึงมาแอบถ่ายฉัน และยังเอาไปแฉบนอินเตอร์เน็ตอีก!”
หม่าหลันเบะปาก แล้วเอ่ยขึ้นอย่างดูถูก : “โธ่ ดูเธอพูดเข้า ตอนนี้ฉันเป็นนักสู้ผู้ต่อต้านสินค้าจอมปลอมเชียวนะ! ที่ฉันต่อต้านล้วนแต่เป็นที่การกระทำไม่ใช่คน ไม่ได้มีบุญคุณหรือความแค้นส่วนตัวอะไรเลย เธอไลฟ์ขายของหลอกลวงประชาชน ในฐานะที่ฉันเป็นคนที่ต่อต้านพวกสินค้าจอมปลอม แน่นอนว่าฉันมีหน้าที่ที่จะเปิดโปงเธออย่างปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...