ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5295
เย่เฉินเจอนางาฮิโกะ อิโตะอีกครั้ง ก็พบว่าสภาวะของตัวเขาดีสุด ๆ
การกลับมามีขาสองข้างอีกครั้ง สำหรับนางาฮิโกะ อิโตะแล้ว เปรียบได้กับการเกิดใหม่ และยังทำให้เขาหวงแหนช่วงเวลาปัจจุบันมากยิ่งขึ้น
เห็นเย่เฉิน นางาฮิโกะ อิโตะก็กระตือรือร้นและแสดงความเคารพ ออกมาต้อนรับเย่เฉินด้วยตัวเอง และรินน้ำชาให้เย่เฉินเป็นการส่วนตัว แม้จะยุ่งมาก แต่ใบหน้าก็ยากที่จะซ่อนความตื่นเต้น
ทานากะ โคอิจิที่อยู่ด้านข้าง ให้ความเคารพมากจนอยากจะรักษาท่าโค้งเก้าสิบองศาไว้ตลอด
เย่เฉินทักทายกับทั้งสอง สำรวยจบ้านหลังนี้อย่างแปลกใจ ในขณะเดียวกันก็ยิ้มไปพูดไปว่า：“ผมอยู่ Tomson Riviera มานานแล้ว เป็นครั้งแรกที่มาที่ตึกสูง”
พูดจบ เขาก็มองไปที่แม่น้ำที่เกลือกกลายอยู่ด้านนอก ผ่านหน้าต่างทรงสูงบานใหญ่ในห้องรับแขก และถอนหายใจ：“วิวที่นี่ดีมากจริง ๆ ！คุณทานากะช่างมีสายตาแหลมคม”
ทานากะ โคอิจิที่อยู่ด้านข้างพูดด้วยความเคารพว่า：“คุณเย่ เดิมทีผมอยากซื้อชั้นบนสุดของอาคาร แต่น่าเสียดายที่ซื้อช้าผู้หญิงคนหนึ่งไป 2-3 นาที ถ้าผมซื้อชั้นบนสุดได้ วิวน่าจะดีกว่านี้！”
เย่เฉินพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม และพูดว่า：“แบบนี้ก็ดีมากแล้ว ถ้ารู้ว่าทิวทัศน์ที่นี่สวยมาก ตอนนั้นผมก็น่าจะมาซื้อสักชุด”
อิโตะ นานาโกะพูดว่า：“ต่อไปเย่เฉินซังมาได้บ่อย ๆ เดี๋ยวให้ทานากะซังช่วยบันทึกนิ้วมือให้ ทำเป็นเหมือนบ้านตัวเองได้เลยค่ะ ถ้าพวกเราไม่อยู่ คุณอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว ก็มาได้ตลอดเวลาเลย”
เย่เฉินตะลึงเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรจะปฏิเสธหรือรับไว้ดี
ตอนนี้เอง ทานากะ โคอิจิเห็นเย่เฉินลังเลเล็กน้อย จึงรีบพูดว่า：“คุณเย่ ที่จริงไม่ต้องบันทึกลายนิ้วมือหรอกมันยุ่งยาก รหัสประตูคือวันเกิดของเธอ”
เย่เฉินรีบพูด：“รู้รู้……อันนี้รู้……”
ทานากะ โคอิจิยิ้มไปพูดไปว่า：“งั้นคุณเย่ก็รู้รหัสประตูแล้วค่ะ！”
เวลานี้ เอมิ อีโตะน้องสาวของนางาฮิโกะ อิโตะ ได้เตรียมอาหารญี่ปุ่นอันน่าหรูหราไว้แล้ว
เอมิ อีโตะสวมชุดกิโมโน เดินมาอยู่ด้านข้างเย่เฉิน วางมือสองข้างแนบลำตัวไว้ แล้วโค้งคำนับด้วยความเคารพ：“คุณเย่ ฉันได้เตรียมอาหารญี่ปุ่นที่ดีที่สุดเพื่อคุณแล้ว วัตถุดิบซื้อมาเมื่อตอนเช้านี้ และส่งตรงถึงสนามบิน มาเป็นอาหารทะเลระดับไฮเอนด์ของหัวเซี่ย ไม่ว่าจะเป็นหอยเม่น หอยนางรม ปลากะพงหรือปลาทูน่าครีบน้ำเงิน ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่พบเจอได้ในตลาดญี่ปุ่นปัจจุบัน เชิญรับประทานให้อร่อยค่ะ！”
นางาฮิโกะ อิโตะยิ้มไปพูดไปว่า：“คุณเย่ เอมิเก่งในการทำซาซิมิทุกชนิดที่สุด ความอ่อนไหวต่อวัตถุดิบของเธอนั้น แข็งแกร่งกว่าเชฟระดับสามดาวมิชลินหลายคน ส่วนผสมที่เธอสัมผัสในชีวิตประจำวัน เกรงว่าเชฟมิชลินสามดาวเหล่านั้นจะไม่มีโอกาสได้เห็นเลย”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...