ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5329

เย่เฉินขมวดคิ้วลง: “นายบอกว่านายหญิงใหญ่อานจะมาจินหลิงหรือ?”

“ใช่ครับ”หงฉางชิงตอบกลับ: “ไม่เพียงแค่นายหญิงใหญ่เท่านั้น นายท่านและคนอื่น ๆ ในตระกูลอานก็จะมาเหมือนกันครับ อย่างไรก็ตามนายหญิงใหญ่ได้บอกแบบนี้จริง ๆ แถมเธอทราบว่าผมมาถึงจินหลิงก่อนก้าวหนึ่ง ดังนั้นจึงแจ้งผมน่ะครับ แล้วถามผมว่ามีการค้นพบอะไรในจินหลิงหรือเปล่า”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ จู่ ๆ หงฉางชิงก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ก่อนที่เขาจะพูดอย่างฉับพลันทันที: “โอ๊ยโอ๊ย! กระผมมุทะลุไปเอง! จากอภินิหารของอาจารย์เย่ หากท่านอยากรู้จักกับคนในตระกูลอาน จะยังต้องการให้กระผมช่วยเหลืออีกทำไม……ผมเดาว่าสาเหตุที่คนในตระกูลอานเดินทางมาจินหลิงนั้น น่าจะเป็นเพราะจะมาหาท่านแหละครับ อย่างไรเสียยาของท่านก็ช่วยชีวิตนายท่านเอาไว้หนหนึ่งเลย! พวกเขาน่าจะมาตอบแทนบุญคุณท่านในจินหลิง!”

เย่เฉินรู้สึกลังเลใจขึ้นมาทันที

เขาก็เข้าใจดีมาก ๆ เหมือนกันว่าถ้าเกิดคุณตาคุณยายมาจินหลิง จุดประสงค์ต้องเป็นเพราะมาหาตัวเองแน่นอน

แต่หงฉางชิงไม่ทราบรายละเอียดของเรื่องนี้ ไม่ทราบว่าตัวเองมีตำแหน่งตัวตนสามตัวตนในตระกูลอาน 

ซึ่งตัวตนแรกก็คือหลานชายตระกูลอาน;

ตัวตนที่สองคือ ผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตนายท่านตระกูลอานในงานคอนเสิร์ตกู้ชิวอี๋;

ในส่วนของตัวตนที่สามนั้น เขาคือเจ้าของที่แท้จริงของยาช่วยหัวใจต่างหาก 

หงฉางชิงคิดว่าผู้คนในตระกูลอานมาตามหาตัวเองเพราะตัวตนที่สาม แต่เย่เฉินเข้าใจดีมาก ๆ ว่าสาเหตุที่คุณตาคุณยายเดินทางมาจินหลิงนั้น ต้องมาเพราะตัวตนที่หนึ่งของตัวเองแน่นอน!

พวกเขาอยากเริ่มตามหาเบาะแสของตัวเองจากจินหลิงก่อนแน่นอน 

เมื่อนึกคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็รู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

เขายังไม่พร้อมที่จะทำสานสัมพันธ์กับทั้งครอบครัวคุณตาคุณยาย 

หงฉางชิงถามอย่างรู้สึกแปลกใจ: “อาจารย์เย่ครับ……ถ้าเกิดยาที่คุณกู้เอาในวันนั้นเป็นยาที่ท่านให้จริง ๆ แล้วทำไมท่านถึงต้องหลบเลี่ยงไม่พบหน้าคนในตระกูลอานล่ะครับ?”

เย่เฉินตอบกลับอย่างเย็นชา: “ฉันมีการพิจารณาของฉันเอง นายไม่ต้องพูดมาก”

หงฉางชิงพยักหน้าด้วยความแค้นใจ แต่ว่าวินาทีต่อไปเขาก็กลอกตาทีหนึ่ง นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้กะทันหัน ก่อนจะพูดโพล่งออกมา: “ผมจำได้แล้ว! คุณกู้นั่น เธอไม่ได้เป็นแค่ดาราอย่างเดียวนะครับ……เธอยังมีตัวตนอีกหนึ่งตัวตน นั่นก็คือภรรยาในอนาคตของหลานชายตระกูลอาน!”

พอพูดจบ เขาก็เบิกตากล้างพลางมองหน้าเย่เฉิน แล้วพูดอย่างตะลึงงัน: “หรือว่า……หรือว่า……หรือว่าท่านก็คือหลานชายของนายหญิงใหญ่อานที่หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อหลายปีก่อน เย่เฉิน?!”

เมื่อได้ยินคำพูดของหงฉางชิง เย่เฉินก็ชะงักงันลงไปเล็กน้อย เขานึกไม่ถึงเลยว่าหงฉางชิงนี่จะรู้ชื่อของตัวเองด้วย แถมยังสามารถคาดเดาตัวตนของตัวเองได้อีก

แต่ว่าเขาก็ไม่มีการปิดบังใด ๆ เช่นกัน เอ่ยปากตอบกลับโดยตรง: “นายเดาถูก ฉันก็คือเย่เฉินนี่แหละ”