ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5358
หยุนหรูเกอเข้าใจแนวทางของโอวป๋อจวินดี วัน ๆ ปากก็เอาแต่พูดถึงให้เกียรติผู้หญิงก่อนอะไรพวกนี้ซึ่งดูเป็นสุภาพบุรุษมาก แต่ที่จริงในใจไม่ยอมเสียเปรียบเลยสักนิด
ส่วนหยุนหรูเกอก็ไม่อยากจะไปสนใจเขา และยิ่งไม่อยากติดค้างอะไรเขา ในเมื่อเขาอยากสืบทางทหารม้ากล้า งั้นก็ให้เขาไปสืบ ตอนเองก็ไม่อยากแข่งชิ่งความดีความชอบอันดับหนึ่งอะไรนั่น ไม่สู้ถือโอกาสนี้ ท่องเที่ยวไปทุกที่ เพื่อหาประสบการณ์
ดังนั้น เธอก็เลยกล่าวกับโอวป๋อจวิน: “ในเมื่อท่านเอิร์ลเจี้ยนกงเลือกทหารม้ากล้า งั้นพวกเราก็แยกกันตรงนี้เถอะ ขอให้คุณโชคดี”
พูดจบ ก็เตรียมเปิดประตูลงไปจากรถ
โอวป๋อจวินกล่าวขึ้นมาโดยเร็ว: “ท่านเอิร์ลติ้งหยวน ที่นี่ทุรกันดารไม่มีอะไรเลย คุณลงรถที่นี่ทำไม่ พวกเราไปเบอร์เกนด้วยกันเถอะ ถึงตอนนั้นผมจะไปหาเบาะแสที่สนามบินเบอร์เกน ส่วนคุณก็สามารถไปหาเบาะที่ท่าเรือได้ ผู้มีพระคุณคาดการณ์ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่หลินหว่านเอ๋อร์จะหนีไปทางเรือ คุณสืบไปตามท่าเรือ อาจจะพบอะไรบางอย่างก็ได้
หยุนหรูเกอไม่สนใจเขา แต่ได้เปิดประตูลงจากรถไปทันที จากนั้นก็ลูบผมยาวที่ปลิวไสว พูดลอย ๆ ด้วยรอยยิ้ม: “ไปสืบหาร่องรอยของเรือลำหนึ่งที่ท่าเรือ มันแตกต่างอะไรกับการไปตรวจสอบว่าปลาตัวหนึ่งลอยไปที่ไหน? ฉันไม่เสียแรงดีกว่า”
โอวป๋อจวินเอียงตัวถาม: “ท่านเอิร์ลติ้งหยวน งั้นตอนนี้คุณมีแผนการอะไรดี ๆ เหรอ?
หยุนหรูเกอยิ้มกล่าว: “ฉันไม่มีความคิดอะไรดี ๆ หรอก แต่ในเมื่อหลินหว่านเอ๋อร์หายตัวไปจากที่นี่ ไม่แน่อาจหาเบาะแสอะไรพบในละแวกใกล้เคียงก็ได้ เพราะงั้นเดี๋ยวฉันจะหาโรงแรมเล็ก ๆ แถวนี้พักสักสองสามวัน ในเมื่อท่านเอิร์ลเจี้ยนกงจะไปเบอร์เกน งั้นก็รีบออกเดินทางเถอะ อย่าเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย”
โอวป๋อจวินจนใจ กล่าวขึ้น: “ก็ได้ ผมจะไปหาเบาะแสที่สนามบินเบอร์เกนก่อน ตอนนั้นเครื่องบินได้บินมาส่งทหารม้ากล้าที่สนามบินเบอร์เกน ผมจะเริ่มสืบหาบ่อเกิดมูลเหตุจากสนามบินเบอร์เกนก่อน ดูว่าระหว่างทางที่ทหารม้ากล้ามาถึงที่นี่ได้พบกับอะไรมาบ้าง ถ้าในช่วงเวลาสั้น ๆ ท่านเอิร์ลติ้งหยวนยังไม่ไปจากเบอร์เกน พวกเราสามารถเป็นเพื่อนร่วมทางกันได้อีกสักสองสามวัน”
จากนั้น เธอจึงกล่าวกับโอวป๋อจวิน: “แล้วแต่ท่านเอิร์ลเจี้ยนกงเถอะ ฉันจะลองตรวจสอบรอบ ๆ ดูก่อน ไม่แน่ว่าก่อนหลินหว่านเอ๋อร์จากไปอาจทิ้งแหวนเอาไว้ในสักแห่งของที่นี่ก็ได้”
โอวป๋อจวินหัวเราะในลำคอ ส่ายหน้ากล่าว: “งั้นถ้าเป็นแบบนี้จริง ๆ ก็ถือเป็นความโชคดีของท่านเอิร์ลติ้งหยวนแล้ว!”
พูดจบ เขาก็ไม่เสียเวลาอีก และกล่าวกับหยุนหรูเกอ: “ผมไปก่อนล่ะเอิร์ลติ้งหยวนแล้ว แล้วติดต่อกันนะ!”
......
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...