ชายคนนั้นเหยียดคร้าน กล่าวทอดถอนใจ: “ที่ฉลาดน่ะเป็นท่านเอิร์ลจงหย่ง บอกว่าไปนิวยอร์กเพื่อตรวจสอบเรื่องที่จู่โจมตระกูลอานล้มเหลวเมื่อครั้งที่แล้ว ความจริงเขาต้องไปผ่อนคลายในโลกแห่งแสงสีของนิวยอร์กแน่ ๆ มีแค่เราสองคนที่ต้องมาลำบากตรวจสอบอะไรพวกนี้อยู่”
กล่าวไป เขาก็พลางชี้ไปที่ซากปรักหักพังที่ถูกเผากลายเป็นเถ้าถ่าน และพูดอย่างไม่พอใจ: “ตรวจสอบ ๆ ๆ ตรวจสอบอะไรล่ะ กลายเป็นแบบนี้แล้ว ยังมีอะไรให้ตรวจสอบอีก”
ผู้หญิงกอดไหล่กล่าว: “ในเมื่อผู้มีพระคุณสั่งแล้ว คูณกับฉันก็ต้องให้ความใส่ใจหน่อย”
กล่าวไป เธอก็ถอนหายใจอีกครั้ง: “เอางี้นะท่านเอิร์ลเจี้ยนกง ตอนนี้มีอยู่สองทาง ถ้าไม่ตรวจสอบดูว่าหลินหว่านเอ๋อร์ไปจากยุโรปเหนือด้วยวิธีไหน ก็ตรวจสอบดูว่าทหารม้ากล้าที่พวกเราส่งมาหายตัวไปจากยุโรปเหนือได้ยังไง ทางเลือกทั้งสองทางนี้ พวกเราเลือกคนละทาง ฉันใจกว้างหน่อย ให้คุณเป็นคนเลือกก่อน"
ชายบนที่นั่งขนขับ ก็คือท่านเอิร์ลเจี้ยนกงหนึ่งในสี่ท่านเอิร์ลขององค์กรพั่วชิงนั่นเอง ชื่อจริงคือโอวป๋อจวิน
โอวป๋อจวินลูบจับพวงมาลัย แจะปากกล่าว: “ให้เกียรติผู้หญิงก่อน ให้ท่านเอิร์ลติ้งหยวนเป็นคนเลือกก่อนเถอะ!”
พูดไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวหยอกล้อ: “ใช่สิ ถ้าท่านเอิร์ลติ้งหยวนสามารถกลายเป็นมาร์ควิสติ้งหยวนหรือไม่ก็ดยุคติ้งหยวนได้ในอนาคต ก็อย่าลืมผมล่ะ!”
ผู้หญิงบนที่นั่งข้างคนขับ คือท่านเอิร์ลติ้งหยวนหนึ่งในสี่ท่านเอิร์ล หยุนหรูเกอ
แม้ว่าหยุนหรูเกอจะเป็นผู้หญิง แต่กลับมีฝีมือที่แข็งแกร่งมาก และได้ต่อสู้เพื่อผู้มีพระคุณไปทั่วทุกสารทิศในช่วงแรก ๆ ดังนั้นจึงถูกผู้มีพระคุณแต่งตั้งให้เป็นท่านเอิร์ลติ้งหยวน และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว ในท่านเอิร์ลทั้งสี่
เดิมที ผู้มีพระคุณองค์กรพั่วชิงได้ยึดตามระบบของหัวเซี่ยในสมัยโบราณ ได้ตั้งยศ ดยุค มาร์ควิส เอิร์ล ไวส์เคานท์ บารอนทั้งห้าระดับ ในองค์กรพั่วชิง
แต่เนื่องจากดยุค และมาร์ควิสเป็นขุนนางระดับสูง หรือไม่ผู้ครองเมืองในสมัยโบราณ และองค์กรพ่อชิงก็ไม่เคยมีการแต่งตั้งแยกมาก่อน ดังนั้นจนถึงตอนนี้ ในองค์กรพั่วชิง ทั้งสองตำแหน่งนี้ก็เพียงมีไว้แต่ยังไม่มีการแต่งตั้งมาก่อน
และก็ด้วยเหตุนี้เอง ตอนนี้องค์กรพั่วชิงนอกจากผู้มีพระคุณ รองลงมาก็คือท่านเอิร์ลทั้งสี่
อย่างไรก็ตาม ผู้มีพระคุณก็เคยได้ให้สัญญามาก่อน หากใครสามารถช่วยเขาตามหาหลินหว่านเอ๋อร์กับแหวนวงนั้นเจอ และได้สมหวังตามปรารถนา ก็จะแต่งตั้งคนผู้นั้นให้เป็นมาร์ควิสทันที
และเมื่อได้เป็นมาร์ควิส ก็จะมีโอกาสเลือกที่ใดที่หนึ่งบนโลกใบนี้เพื่อเป็นพื้นที่แต่งตั้งของตน และสร้างกองกำลังของตนเองขึ้นมาในพื้นที่แต่งตั้งของตน ถึงเวลานั้น มาร์ควิสเพียงแค่ฟังสั่งจากผู้มีพระคุณในตอนที่ผู้มีพระคุณเท่านั้น เวลาอื่น ๆ สามารถแสดงฝีมือได้ตามอำเภอใจ
หลินหว่านเอ๋อร์ไม่ต่างอะไรกับการหายตัวไปจากที่แห่งนี้อย่างไร้ร่องรอย และยังมีความเป็นไปได้มากว่าเธอจะไปยังที่ใดก็ได้ในโลกใบนี้ หากสืบตามเบาะแสนี้ขึ้นมาจริง ๆ พูดได้ว่ามันยากยิ่งกว่ายากเสียอีก
ส่วนสาเหตุที่เขาให้หยุนหรูเกอเป็นคนเลือกก่อน นั่นเพราะว่าเขามีความอะไรบางอย่างกับหยุนหรูเกอมาโดยตลอด อยากจะฝึกฝนแบบเป็นคู่เป็นมีความสุขไปพร้อมกันร่วมกับเธออย่างคู่รัก แม้ว่าเขาจะไม่มีวิธีฝึกฝนแบบเป็นคู่ แต่หากได้ผู้หญิงที่ฝีมือร้ายกาจอย่างหยุนหรูเกอมาเป็นคู่ ก็ถือว่าคุ้มค่า
และก็เพราะเหตุนี้ ถึงแม้เขาจะไม่อยากเลือกเบาะแสทางหลินหว่านเอ๋อร์ แต่เมื่อเห็นหยุนหรูเกอได้เลือกอีกทางแล้ว เขาก็ไม่มีวิธีอื่นอีก จึงได้แต่ยอมรับมัน
ในตอนนี้เอง จู่ ๆ หยุนหรูเกอก็ถอนหายใจออกมา พลางกล่าว: “ช่างเถอะ เบาะแสทางทหารม้ากล้า ยกให้ท่านเอิร์ลเจี้ยนกงดีกว่า ฉันจะไปสืบทางหลินหว่านเอ๋อร์เอง”
โอวป๋อจวินถามด้วยความประหลาดใจ: “ทำไมท่านเอิร์ลติ้งหยวนถึงเปลี่ยนใจล่ะ? เบาะแสทางหลินหว่านเอ๋อร์สืบยากที่สุดเลยนะ!”
หยุนหรูเกอหัวเราะเบา ๆ หนึ่งครั้ง กล่าวอย่างลวก ๆ : “มันไม่ง่ายที่จะตรวจสอบ และไม่มีเบาะแสอะไรที่ใช้อ้างอิงได้ แต่ก็เพราะแบบนี้ ฉันก็สามารถไปบางที่ที่ฉันอยากไปได้ ถือซะว่าเป็นการเสี่ยงโชค เสี่ยงโชคไป ท่องเที่ยวไป ก็ดีเหมือนกัน”
โอวป๋อจวินแอบดีใจ จากนั้นก็ยกหัวแม่มัวขึ้นมา กล่าวชื่นชม: “เยี่ยม! ท่านเอิร์ลติ้งหยวนเยี่ยมยอดไปเลยจริง ๆ! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เบาะแสทางทหารม้ากล้า ก็มอบให้ผมเป็นคนสืบเองเถอะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...