ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5369
ความเป็นห่วงและคำถามของคนขับรถแท็กซี่ ยิ่งทำให้หงฉางชงรู้สึกน้อยใจ
ในแวดวงชาวจีนในอเมริกาเหนือ เขามีชื่อเสียงโด่งดัง ไม่รู้ว่ามีคนมากมายแค่ไหนที่พอได้พบตัวเอง ล้วนต้องกราบไหว้เคารพ ในนี้รวมทั้งผู้รากมากดีเจ้าหน้าที่ระดับสูง
แต่ตนเองไม่คิดไม่ฝันเลยว่า เมื่อมาถึงจินหลิงจะถูกเย่เฉินรังแกจนต้องหลั่งน้ำตาแห่งความน้อยใจ
และที่ทำให้เขาเจ็บปวดที่สุดไม่ใช่ความไม่เป็นธรรมที่ตนได้รับในเมื่อสักครู่ แต่เป็นเพราะหลังจากที่ตนได้รับความไม่เป็นธรรมมากมายเช่นนี้ ก็ยังต้องเรียกรถแท็กซี่ไปหาเย่เฉินเพื่อสำนึกความผิดทั้งน้ำตา
นี่ก็คือจุดจบและผลที่ตามมาที่ต้องแบกรับ หลังจากได้ล่วงเกินบุคคลที่ไม่ควรล่วงเกิน
ภายในใจของหงฉางชิงก็ทราบเป็นอย่างดี ที่เย่เฉินทำแบบนี้กับตัวเอง นั่นเป็นเพราะว่าความคิดตุกติกของตนเองทำให้เขาโกรธ
ตอนนี้พอหวนกลับไปคิดดี ๆ อีกที โอสถเม็ดนั้นที่เย่เฉินมอบให้ตัวเอง มีมูลค่ามหาศาล หรือพูดได้ว่าเป็นสิ่งที่ไม่สามารถประเมินราคาได้ และสาเหตุที่เขาให้โอสถเม็ดนั้นกับตนเอง ก็มีจุดประสงค์ที่ชัดเจนอยู่แล้ว นั่นก็คือต้องการให้ตนเองทำงานให้เขาอย่างจงรักภักดี
แต่ภายนอกตนเองได้รับปากอย่างดิบดี แต่ภายในใจกลับยังมีความคิดตุกติกเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่มากมาย ซ้ำยังฝันลม ๆ แล้ง ๆ อยากแยกทางกับเย่เฉินแค่ตรงนี้ กลับสหรัฐอเมริกาไปเป็นอาจารย์หงต่อไป
คิดมาถึงตรงนี้ หงฉางชิงก็อดไม่ได้ที่จะแอบด่าตัวเองอยู่ในใจ: “หงฉางชิงนะหงฉางชิง แกมันโลภมากไม่รู้จักพอจริง ๆ ฝีมือของเย่เฉินแข็งแกร่งซะขนาดนั้น จะยอมเสียเปรียบแกโดยไม่พูดอะไรได้ยังไง? ต่อหน้าเขาแกประจบสอพลอ สองจิตสองใจ เขาปล่อยให้แกกลับอเมริกาสิถึงแปลก! ทั่วทุกมุมโลก จะมีเรื่องดี ๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน?”
พอรู้สึกตัวว่าเมื่อสักครู่ตนเองไร้ยางอายแค่ไหน โง่เขลาเพียงใด หางฉางชิงก็รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปมาก
เดิมทีเขาคิดว่า ยังไงเสียโอสถที่เย่เฉินให้มา ตนเองก็ได้ทานลงไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะคลายออกมาให้เขา พวกกับที่ตอนเองเป็นเพื่อนสนิทคุณยายของเขา มีความสัมพันธ์แบบนี้อยู่ เขาคงไม่ขังตัวเองไว้ที่จินหลิงหรอกมั้ง?
นอกจากนี้ยังมีรถยนต์สองคันจอดอยู่ข้างทาง มียามที่สวมชุดยามนั่งอยู่ในรถหลายคน
เห็นรถของเย่เฉินเลี้ยวเข้ามาในเส้นทางหลัก ยามคนหนึ่งก็รีบลงมาจากรถและขวางเอาไว้ทันที รอจนรถหยุดสนิท เขาก็เดินมาที่นอกห้องคนขับ แล้วกล่าวขึ้น: “ขอโทษด้วยครับคุณผู้ชาย ตอนนี้โรงแรมของเรากำลังเพิ่มระดับอยู่ ช่วงนี้ได้ปิดให้บริการไปแล้วครับ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ รบกวนคนช่วยกลับรถออกไปด้วยนะครับ”
เย่เฉินกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม: “ทำ โรงแรมของนายไม่เปิดบริการ แม้แต่ถนนก็ไม่ให้ฉันใช้งั้นเหรอ?”
คนคนนั้นรีบอธิบาย: “คุณผู้ชายครับ ถนนสายนี้ไม่ใช่ถนนสาธารณะ โรงแรมของเราได้จ่ายเงินสร้างขึ้นเอง อีกทั้งพื้นที่ของถนนสายนี้ก็เป็นที่ดินที่ทางโรงแรมของเราซื้อมา ดังนั้นเมื่อโรงแรมปิดให้บริการ พวกเราก็มิสิทธิ์ที่จะเปิดถนนเส้นนี้ด้วย”
กล่าวไป เขาก็หยิบเอาเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากที่กั้น แสดงให้เย่เฉินดูผ่านกระจก พร้อมกล่าว: “คุณผู้ชายลองอ่านดูครับ นี่คือเอกสารครอบครองสิทธิ์ที่เกี่ยวข้องของถนนสายนี้ครับ ได้ประทับตราอนุมัติจากทางผู้ว่าของเมืองแล้วครับ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...