ถึงแม้ในตอนแรกเย่เฉินก็หยิบวิชามวยภายในมาจาก《หมัดสี่สภาพ》เพื่อให้กับฉินเอ้าเสวี่ยน แต่วิชามวยนั้นก็ทำได้เพียงยกระดับกำลังสู้รบของนักบู๊เท่านั้น ถือเป็นกลยุทธ์ทางสงครามอย่างหนึ่ง แต่ไม่ใช่จะสามารถยกระดับวิชาของผลการฝึกฝน
เนื่องจากเย่เฉินเชี่ยวชาญเรื่องปราณทิพย์ ฉะนั้นเขาจึงไม่ได้จัดเรียงวิชาบู๊แต่ละชนิดภายในบันทึกของ《ตำราเก้าเสวียนเทียน》ให้เป็นระเบียบมาโดยตลอด ขณะนี้เขาอาศัยความทรงจำของ《ตำราเก้าเสวียนเทียน》 เมื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงตระหนักได้ว่า อันที่จริงแล้ว《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》นี้ก็คือวิชาบู๊ที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง
วิชาบู๊ชนิดนี้ เริ่มเปลี่ยนจากการฝึกหายใจมาเป็นชี่แท้อย่างไร สอนให้คนยกระดับศักยภาพของตนเองขึ้นทีละขั้น และทะลวงผ่านไปอย่างต่อเนื่อง และในที่สุดก็บรรลุถึงแดนปรมาจารย์
ในกรณีที่บรรลุถึงแดนปรมาจารย์ขั้นสูงสุดแล้ว ก็จะสามารถเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของวิถีบู๊ได้
หลังจากที่นักบู๊บรรลุถึงขั้นสุดท้ายของวิถีบู๊ สิ่งที่เข้ามามันก็คือจุดเริ่มต้นของปราณทิพย์
ก็มีเพียงมาถึงขั้นนั้น เขาจึงจะสามารถเริ่มควบคุมปราณทิพย์ได้
ถ้าหากฉบับสมบูรณ์ที่จู่ซือเต๋าไท่เจินได้รับคือ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》 ถึงแม้เต๋าไท่เจินนั้นจะไม่สามารถสร้างผู้ยอดฝีมือขั้นสุดยอดที่เชี่ยวชาญปราณทิพย์ได้ แต่อย่างน้อยก็จะสามารถมีผู้เชี่ยวชาญแดนมืด แดนมิติสองสามคน กระทั่งมีอาจารย์แดนปรมาจารย์ได้
แต่โชคร้ายก็ยังมีอยู่ เพราะที่เขาได้รับ เป็นเพียงแค่บทแรกที่เป็นความรู้พื้นฐานของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》เท่านั้น
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะแอบไตร่ตรองว่า: "ถ้าหากฉันนำบทที่สองของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》มอบให้แก่หงฉางชิง ผลการฝึกฝนของเขาก็จะต้องก้าวหน้าอย่างรวดเร็วแน่นอน การอาศัยศักยภาพของตนเองเพื่อเข้าสู่แดนมืดก็คงจะไม่ไกลเกินเอื้อม เพียงแต่น่าเสียดาย หงฉางชิงผู้นี้ค่อนข้างคิดมากเกินไป ไม่เช่นนั้นล่ะก็ ไม่แน่ว่าตอนนี้เขาอาจจะเริ่มฝึกฝนเนื้อหาบทที่สองของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ในช็องเซลีเซียนสปาแล้วก็เป็นได้
เพียงแต่ นี่ก็ยังเพิ่มความแน่วแน่ทางความคิดของเย่เฉินที่จะรับหงฉางชิงมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา
นี่เป็นเพราะว่าหงฉางชิงได้ฝึกฝนบทแรกของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》มาเป็นเวลาหลายปี ท่องจำวิชานี้จนขึ้นใจแล้ว หากเขานำวิชานี้ส่งมอบให้กับคนอื่น เขาก็จะสามารถสรุปผลผ่านประสบการณ์หลายปีของตนเอง ถึงวิธีที่เร็วที่สุดที่จะทำให้คนเป็นผู้เชี่ยวชาญ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ได้อย่างแน่นอน
ถ้าหากไม่มีเขา และตนเองเพียงแค่มอบวิชาของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ให้กับตระกูลเหอรวมทั้งนักบู๊ของสำนักว่านหลง เช่นนั้นก็เกรงว่าพวกเขาจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามปีที่จะคอยๆ ทำความคุ้นเคยวิชานี้ทีละน้อย จากนั้นจึงจะสามารถบรรลุเป้าหมายได้
หงฉางชิงกล่าวว่า: "แน่นอนว่าเป็นวิชาบู๊ครับ!"
เย่เฉินเบะปาก แล้วกล่าวอย่างเหยียดหยามว่า: "ฉันจะบอกคุณให้นะ แก่นสารของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ก็คือจิตกลียุค คุณรู้ไหมว่าทำไมถึงเป็นจิตกลียุค?"
หงฉางชิงขมวดคิ้ว คิดอยู่ครู่ใหญ่ แล้วจึงกล่าวว่า: "ดูเหมือนจะเป็นคำกล่าวอย่างกว้างๆ ในลัทธิเต๋า และไม่มีความหมายที่ชัดเจนเป็นพิเศษอะไรครับ......."
เย่เฉินส่ายหน้า แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "จิตกลียุคเป็นกลุ่มอากาศธาตุที่ผสมรวมกันจนฟ้าดินไม่อาจแบ่งแยกได้ชัดเจน นี่คือจุดเริ่มต้นของพลังจิต! เป้าหมายในท้ายที่สุดของมัน ก็คือการเข้าสู่เต๋าด้วยการบู๊ และสุดท้ายก็ควบคุมพลังของจิตกลียุค"
เขาพูดจบ ก็ชี้ไปที่กระดาษที่อยู่ในมือของหงฉางชิง แล้วกล่าวหยอกเย้าว่า: "ที่คุณเขียนมานี้ล้วนเป็นการการฝึกหายใจเป็นอย่างไร การทะลวงผ่านเส้นลมปราณเป็นอย่างไร ไม่มีความเกี่ยวข้องกันกับจิตกลียุคแม้แต่น้อย นี่ก็เหมือนกับว่าในมือของคุณมีหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อหนังสือคือ《หลักการทั่วไปในการผลิตกระแสไฟฟ้าของโรงไฟฟ้า》แต่ในมือของคุณมีเพียงแค่เนื้อหาที่สอนคุณว่าจะขุดถ่านหินอย่างไร คุณคิดว่าสิ่งนี้ มันจะสามารถสมบูรณ์แบบได้เหรอ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...