ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5404
อาจารย์ชิวจื้อหยวนของว่านพั่วจวินที่ฟังอยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่สันหลังโดยไม่รู้ตัว ด้วยลูกกระสุนปืนใหญ่ที่ทรงพลังเช่นนี้ เขารู้สึกว่าไม่สามารถรับมือได้แม้แต่นัดเดียว ถ้ายิงออกไปเป็นร้อยเป็นพันนัดจริงๆ เกรงว่าเทพเซียนก็จะต้องมาถ่ายทอดงานอยู่ที่นี่แล้ว
และเวลานี้ ว่านพั่วจวินก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และถามเขาว่า : "หากเป้าหมายหลายเป้าหมายปรากฏออกมาในเวลาเดียวกันล่ะ?"
ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธกล่าวว่า : "หากเป้าหมายหลายเป้าหมายปรากฏขึ้นพร้อมกัน ระบบก็จะส่งเตือนภัยล่วงหน้า หากคุณเลือกที่จะยิง ระบบจะทำการล็อกเป้าหมายตามลำดับอย่างต่อเนื่อง ตามแนวทางความร่วมมือของปืนใหญ่สามคันนี้ มาทีละคันๆ"
พูดจบ ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธอธิบายเพิ่มเติมว่า : "เนื่องจากการยิงนั้นรวดเร็วมาก โดยพื้นฐานแล้ว เป้าหมายสามารถจัดการได้ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งวินาที ดังนั้นต่อให้เข้ามาพร้อมกันหลายสิบคน เพียงแค่กดสวิตช์ ปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดจะเก็บกวาดทีละอย่างๆ ด้วยตนเอง คาดว่าการต่อสู้จะคลี่คลายภายในยี่สิบวินาที"
ต่อจากนั้น เขายังกล่าวอีกว่า : "ฉันจะจำลองให้ท่านดูสักเล็กน้อย"
ทันทีหลังจากนั้น เขาเอาเครื่องวิทยุสื่อสารขึ้นมา และกล่าวว่า : "ทหารม้ากล้าที่รออยู่ข้างนอกทั้งหมด เข้ามาพร้อมกันเลย"
เมื่อคำพูดจบลง ทหารม้ากล้าสิบกว่าคนก็กรูกันเข้ามาในขอบเขตแจ้งเตือนระดับที่สอง และข้อความเตือนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าว่านพั่วจวิน
ปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดได้ล็อกทหารม้าที่เข้ามาคนแรก ปากกระบอกถูกปรับอย่างต่อเนื่องเพื่อติดตามการเคลื่อนไหวของพวกเขา
เวลานี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธก็กล่าวกับว่านพั่วว่า : "ประมุขครับ อันที่จริงตอนนี้ท่านสามารถเลือกยิงได้เลยครับ ปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดยังไม่ได้โหลดกระสุน ท่านลองกดดูก็ได้ ปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดชุดนี้ไม่ได้ฉลาดพอ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้โหลดกระสุน มันก็จะถูกขับเคลื่อนโดยโปรแกรม เพื่อทำขั้นตอนการโจมตี"
พูดจบ เขาก็กล่าวกับอาจารย์ชิวจื้อหยวนที่อยู่ข้างๆ ว่า : "อาจารย์ครับ รบกวนท่านแจ้งให้ทราบโดยทั่วกัน ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ไม่อนุญาตให้ทุกๆ คนออกจากเหมือนแร่ทองแดงนี้ไปแม้แต่ครึ่งก้าว"
ชิวจื้อหยวนกล่าวทันทีว่า : "ตกลง ฉันจะออกคำสั่งต่อไป!"
ว่านพั่วจวินพูดกับลูกน้องที่อยู่ข้างๆ ว่า : "ให้เฮลิคอปเตอร์กลับไปที่เรือบรรทุกสินค้าที่ท่าเรือ และรอคอยคำสั่งตลอด 24 ชั่วโมง เมื่อได้ยินเสียงปืนใหญ่ ให้เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นทันทีเพื่อยกปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดมาติดตั้ง ด้วยความเร็วของปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดสามคันนี้ เมื่อนักบินได้ยินเสียงปืนใหญ่ และเริ่มสตาร์ตเครื่องยนต์ การต่อสู้ก็จบสิ้นลงแล้ว พวกเขาใช้เวลาห้านาทีเพื่อบินมาถึงที่นี่ เวลานี้ก็เพียงพอที่สลักเกลียวระเบิดจะระเบิดออก การเตรียมการทั้งหมดก่อนการยกติดตั้งก็เสร็จสิ้น"
ลูกน้องคนนั้นกล่าวว่า : "ตกลงครับประมุข ข้าน้อยจะไปจัดการทันที!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...