ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5425

อู๋ซูถงมองไปน้องชายของเขาตาแดงก่ำโดยไม่กะพริบตาอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนน้อมอย่างที่สุด: "ซูหังน้องชายที่แสนดีของข้า พี่ขอให้เจ้าเห็นแก่ที่พี่ดูแลเจ้ามาครึ่งชีวิตของพี่ โปรดฝังพี่ภรรยาและลูกไว้ด้วยกัน ทั้งชีวิตพี่ไม่เคยขออะไรเจ้าเลย นี่เป็นคำขอสุดท้ายก่อนที่พี่จะตาย..."

อู๋ซูหัง ส่ายหัวและพูดอย่างเฉยเมย: "พี่ชาย ถ้าตอนนี้เจ้ากับข้าอยู่ในเนเปิลส์เจ้าไม่จำเป็นต้องบอกข้า ข้าจะสั่งให้ครอบครัวของเจ้าฝังด้วยกัน แต่ตอนนี้เจ้าและข้าอยู่ในไซปรัส ข้าจึงนำศพเจ้าขึ้นเครื่องบินไม่ได้ สนามบินทั้งสองฝั่งไม่มีทางจะอนุญาตให้คนตายเข้าออกประเทศได้"

อู๋ซูถงสะอื้นไห้และพูดว่า "ซูหัง ถ้าอย่างนั้นหลังจากข้าตายเจ้าจงเผาข้าแล้วนำเถ้ากระดูกของข้ากลับไปฝังพร้อมกับพวกเขา!"

“เป็นไปไม่ได้” อู๋ซูหังปฏิเสธอย่างไม่มีมีเยื่อใย: “สถานการณ์เช่นนี้เจ้าจะให้ข้าเผาเจ้าที่ไหน บางทีตำรวจไซปรัสอาจมาที่นี่ก่อนที่ร่างของเจ้าจะถูกเผา”

อู๋ซูถงถามเขาว่า: "ถ้าอย่างนั้นเจ้าปล่อยให้ข้าอยู่คนเดียวในถิ่นทุรกันดารของไซปรัสไม่ได้หรือ!"

“ได้อย่างไร” อู๋ซูหังกล่าวอย่างสบายใจ “ถ้าเจ้าอยู่ในถิ่นทุรกันดารไซปรัส ตำรวจไซปรัสจะเริ่มสืบหาเบาะแสที่เกี่ยวข้องจากศพของเจ้าอย่างแน่นอนและ จากนั้นจะต้องสืบย้อนกลับไปยังเที่ยวบินที่เรามาและมั่นใจได้ว่าเจ้ามาจากเนเปิลส์ นั่นจะนำปัญหาที่ไม่จำเป็นมากมายมาสู่หน่วยบัญชาการกองทัพขวาu ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือให้เจ้าตายในพื้นดินที่นี่"

อู๋ซูถงกล่าวว่า: "ถ้าเจ้าฝังข้าคนอื่นจะไม่พบร่างของข้าหรือ"

อู๋ซูหังหัวเราะแล้วพูดว่า "น้ำที่เจ้าดื่มเป็นยาพิษพิเศษที่เตรียมโดยผู้มีพระคุณสำหรับคนทรยศ ดื่มเข้าไปแล้วไม่เพียงแต่จะทำให้เจ้าสูญเสียการเคลื่อนไหวทั้งหมด แต่ยังจะทำให้อวัยวะภายในของเจ้าเน่าเสียด้วย"

หลังจากพูดจบ อู๋ซูหังก็ดูเวลาแล้วพูดอีกครั้ง: "คาดว่าอีกไม่กี่นาทีเจ้าจะเสียชีวิตเนื่องจากอวัยวะภายในเสียหาย หลังจากที่เจ้าตายข้าจะขุดหลุมฝังเจ้า หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงช่องท้องทั้งหมดของเจ้าจะกลายเป็นเลือด”

“หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงศพของเจ้าจะถูกเน่าจากภายในสู่ภายนอก เหลือแต่กระดูกสีขาว”

ด้วยอารมณ์ชั่ววูบของจักรพรรดิเจี้ยนเหวินก็ทำให้สูญเสียทั้งประเทศ

ส่วนตนด้วยอารมณ์ชั่ววูบต้องสูญเสียชีวิตของครอบครัวไป

ขณะนี้อู๋ซูถงยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า: "พี่ชาย เมื่อไปถึงที่นั่นไปพบพ่อแม่และบรรพบุรุษของตระกูลอู๋ พวกเขารู้เรื่องที่เจ้าหลอกผู้มีพระคุณ ข้าเกรงว่าพวกเขาจะกำจัดคนทรยศด้วยมือของพวกเขาเอง "

ท่าทางของอู๋ซูหังนั้นน่ากลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทันใดนั้นเขาก็คิดว่าสิ่งที่อู๋ซูถงนั้นถูกต้อง หลายร้อยปีที่ผ่านมาสมาชิกทุกคนในตระกูลอู๋ต้องการภักดีต่อองค์กรพั่วชิง หากพวกเขาไม่ภักดีต่อองค์กรพั่วชิง เมื่อพบกันเกรงว่าจะไม่ให้อภัยตน...

ขณะนี้อู๋ซูถงหมดหวังอย่างสิ้นเชิง เขายิ้มอย่างขมขื่นและรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในหัวใจราวกับถูกแทงด้วยมีดคมหลายเล่ม และทั้งตัวเขาก็อ่อนแอมาก