ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5543
อานโฉงชิวย้อนกลับไปที่โฮมสเตย์ว่านหลิ่ว รอโทรศัพท์ของผู้ช่วยซ่งหวั่นถิง
เขารู้ ว่าวันนี้เงื่อนไขที่ตัวเองให้กับซ่งหวั่นถิงมีความบริสุทธิ์ใจอย่างมาก ซ่งหวั่นถิงจะต้องไปขอคำสั่งของผู้มีพระคุณให้ชัดเจนก่อน
แต่ เขาก็ไม่รู้ว่า ผู้มีพระคุณคนนั้นในตอนนี้อยู่ที่ไหนกันแน่ อยู่ที่เมืองจินหลิง หรืออยู่ที่หัวเซี่ยก็ยังไม่รู้ได้
ดังนั้น อานโฉงชิวคาดเดาอยู่ในใจ ถ้าหากผู้มีพระคุณอยู่ที่หัวเซี่ย กระแม้กระทั่งอยู่ที่เมืองจินหลิง ซ่งหวั่นถิงจะต้องติดต่อเขาในทันทีแน่ รวบรวมเอาเรื่องนี้รายงานกับเขา แต่ถ้าปฏิเสธเงื่อนไขของตนเอง ซ่งหวั่นถิงก็ควรจะให้คนตอบกลับตัวเองในไม่ช้า
ถ้าเกิดว่าให้คำตอบมาอย่างรวดเร็ว นั่นก็ไม่แน่ว่าผู้มีพระคุณคนนั้นจะอยู่ที่เมืองจินหลิง
แต่ตั้งแต่อานโฉงชิวมาถึงโฮมสเตย์ว่านหลิ่ว ซ่งหวั่นถิงก็ยังคงไม่มีการตอบกลับใด ๆ
เมื่อเขากลับมาบ้าน คนตระกูลอานก็รีบวางธุระในมือและเดินเข้ามาหา เฝ้ารอข่าวที่ใหม่ที่สุดของเขา
นายหญิงใหญ่ถามเขาด้วยสีหน้าร้อนรน : “โฉงชิววันนี้ไปคุยกับคุณซ่งของซ่งซื่อกรุ๊ปเป็นยังไงบ้าง ? ได้ข่าวที่คุ้มค่าอะไรมาบ้างไหม ?”
อานโฉงชิวพยักหน้า เอ่ยปากพูด : “ผมได้พิสูจน์แล้วจากคุณซ่ง เหมือนกับครอบครัวของเราที่นิวยอร์ก ต่อมาผู้มีพระคุณคนนั้นที่ช่วยญ่าหลินที่จริงแล้วเป็นคนที่มียาอายุวัฒนะอยู่ในครอบครอง !”
“อะไรนะ ? !” ทุกคนในตระกูลอานต่างตกตะลึง !
ตอนนี้อานข่ายเฟิงเอ่ยปากขึ้น : “พี่ พี่ได้บอกเงื่อนไขของพวกเรากับคุณซ่งรึยัง ?”
“บอกแล้ว !” อานโฉงชิวพูด : “ฉันเพิ่มเงินลงทุนไป 8 พันล้านดอลลาร์ จากนั้นสัญญาว่าจะร่วมกันพัฒนาโครงการด้านการดูแลสุขภาพกับซ่งซื่อกรุ๊ป ให้หุ้น 10 % กับซ่งซื่อกรุ๊ปอย่างไม่มีเงื่อนไข”
อานข่ายเฟิงรีบถาม : “แล้วคุณซ่งว่ายังไงบ้าง ?”
อานโฉงชิวตอบกลับ : “คุณซ่งไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนกับพี่ เธอบอกว่าขอคิดดูหน่อย พี่คิดว่าเธอจะต้องรวบรวมข้อมูลไปรายงานผู้มีพระคุณ และดูว่าผู้มีพระคุณจะว่ายังไง”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...