นักพรตอิสระชิงซูส่ายหน้า และถอนหายใจ“ตอนที่ข้ายังเด็กเคยได้ยินอาจารย์บอกว่า จากบันทึกของวัดฉางหยุน เมื่อหลายร้อยปีก่อนหน้า มีอาจารย์เซียนบางคนที่มีปราณทิพย์จริงๆ พวกเขามีอายุขัยกว่าสองสามร้อยปี บางคนมีอายุขัยถึงห้าร้อยปี แต่จะจริงหรือไม่ ข้าเองก็ไม่แน่ใจ แต่วันนี้ได้เห็นลักษณะท่าทางของอาจารย์ลุงฉางชิงแล้ว สองร้อยปีนั้นรับประกันได้เลย แต่หากสองร้อยปีแล้วผลการฝึกฝนมีการพัฒนา ไม่แน่อาจจะอยู่ได้อีกนาน!”
พูดมาถึงตรงนี้ สีหน้าท่าทีของนักพรตอิสระชิงซูก็แน่นิ่งไป พูดอย่างจริงจังที่สุด“ศิษย์ผู้น้องทุกคน เรื่องที่อาจารย์ลุงฉางชิงกลับมากับเรื่องหนทางแห่งอายุวัฒนะ พวกเจ้าจะบอกใครไม่ได้เด็ดขาด เรื่องนี้สำคัญมาก การแพร่งพรายทุกอย่างอาจส่งผลกับอนาคตของเราได้ หากอาจารย์ลุงไม่สามารถจะถ่ายทอดหนทางแห่งอายุวัฒนะให้พวกเราได้ สิ่งที่เราต้องสูญเสีย ก็อาจจะเป็นอายุขัยหนึ่งร้อยปีก็เป็นได้!วันนี้ได้เจอกับอาจารย์ลุงฉางชิง เชื่อว่าศิษย์ผู้น้องทุกคนคงไม่มีใครอยากจะตายด้วยโรคชราก่อนอายุขัยหนึ่งร้อยปีหรอกใช่ไหม?”
ทุกคนมีท่าทีเคร่งขรึม และพูดออกมาอย่างพร้อมเพรียง“ ใช่!”
นักพรตอิสระชิงซูพยักหน้ารับ แล้วพูดกำชับว่า“อย่างนั้นก็จดจำคำพูดของข้าให้ดี !”
……
ตกดึก
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ในที่พักพิงชั่วคราวของตัวเอง
เขาดูเหมือนนั่งหลับตาทำสมาธิ แต่แท้จริงแล้วกำลังขบคิดอยู่ในใจ ว่าตัวเองจะเดินทางไปเมืองจินหลิงเมื่อไร
ในตอนนี้เอง โทรศัพท์มือถือของเขาก็มีการแจ้งเตือนหนึ่งปรากฏขึ้น นั่นคือผู้มีพระคุณต้องการจะคุยสายกับตัวเอง
เขาเปิดโทรศัพท์ในทันที แล้วเข้าสู่โปรแกรมพิเศษ เชื่อมต่อกับผู้มีพระคุณ
ในสาย น้ำเสียงที่เย็นเยือกของผู้มีพระคุณดังขึ้น “ท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ข้าให้เจ้าไปหาที่อยู่ลูกชายเย่ฉางอิงที่เมืองจินหลิง ทำไมเจ้าถึงยังไม่เคลื่อนไหวอีก?”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรีบพูดอธิบาย “ผู้มีพระคุณ ผมมีความคิดหนึ่ง อยากจะขอรายงานท่านครับ !”
ผู้มีพระคุณพูดเสียงเย็นชา “ว่ามา!”
ผู้มีพระคุณกล่าวว่า“ข้าได้ข่าวมาว่า คนของตระกูลอานได้เดินทางไปเมืองจินหลิงแล้ว!อานฉี่ซานสองสามีภรรยา กับลูกชายสามคนและลูกสาวคนหนึ่งของพวกเขา ในตอนนี้ต่างก็อยู่กันที่โฮมสเตย์ว่านหลิ่วในเมืองจินหลิง ข้าคิดว่าพวกเขาก็น่าจะไปตามหาตัวลูกชายของเย่ฉางอิงด้วยเช่นกัน ดังนั้นข้าต้องการให้เจ้าเดินทางไปเมืองจินหลิงเพื่อฆ่าพวกเขาทิ้งให้หมด ห้ามให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว !”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรู้สึกตกใจอย่างมาก“ตระกูลอาน?!ผู้มีพระคุณ เบื้องหลังของตระกูลอานมีผู้ลึกลับที่ทรงพลังคอยให้การช่วยเหลืออยู่ การลอบสังหารนี้ ไม่ทราบว่าจะเสี่ยงถูกเปิดเผยตัวตนหรือเปล่า ?”
ผู้มีพระคุณเค้นเสียงหึอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า“จะไปกลัวอะไร ต่อให้เบื้องหลังของตระกูลอานจะมียอดฝีมือ แต่ความแข็งแกร่งของยอดฝีมือคนนั้นก็ไม่สามารถจะมาเทียบเคียงกับเจ้าได้!”
พูดจบ ผู้มีพระคุณก็พูดต่อ“ที่ท่านเอิร์ลเจี้ยนกงตาย เพราะอีกฝ่ายใช้ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์ลอบโจมตีเขา แต่ในเมืองจินหลิง เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไป ไม่มีใครสามารถจะใช้อาวุธสังหารแบบนี้ได้ในเมืองจินหลิง!ถึงเวลาเจ้าแค่บุกเข้าไปในโฮมสเตย์ว่านหลิ่วแล้วฆ่าคนของตระกูลอานทิ้งซะ รับรองว่าไม่มีใครสามารถขวางเจ้าได้แน่!”
แม้ภายในใจของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งจะยังคงไม่แน่ใจเท่าไร แต่ก็รู้ว่าที่ผู้มีพระคุณพูดมานั้นก็มีเหตุผลอยู่บ้าง จึงเอ่ยปากถามไปว่า“ผู้มีพระคุณ หลังจากที่ข้าน้อยถึงเมืองจินหลิงแล้ว ให้สังหารคนของตระกูลอานก่อน หรือตามหาตัวลูกชายของเย่ฉางอิงก่อนดีครับ?”
ผู้มีพระคุณตอบเสียงเย็นเยือก“สังหารตระกูลอานก่อน หากลูกชายของเย่ฉางอิงยังมีชีวิตอยู่จริง เจ้าฆ่ายกครัวคนของตระกูลอานในเมืองจินหลิงแล้ว เขาก็จะต้องปรากฏตัวออกมาอย่างแน่นอน !”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...