ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5561

เย่เฉินไม่คิดว่า ที่คลอเดียโทรมาหาตัวเอง จะเป็นเพราะต้องการให้ตัวเองไปรักษาอาการปวดหัวของหลินหว่านเอ๋อร์

ทว่า เมื่อเขานึกย้อนไปถึงเมื่อครั้งล่าสุดที่ได้เจอกับหลินหว่านเอ๋อร์ ได้ใช้ปราณทิพย์กับจุดสังเกตทางจิตวิทยาไปอย่างมากจริงๆ ดูท่าแล้วคงสร้างผลเสียหายให้กับหลินหว่านเอ๋อร์ไปไม่น้อยเลยทีเดียว

เพราะตัวเองนั้นใช้พลังมากเกินไป มาตอนนี้คลอเดียก็โทรมาหาตัวเอง ตัวเองก็ยากที่จะปฏิเสธได้

ดังนั้นเขาก็จึงพูดกับคลอเดียว่า“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็รอกันสักเดี๋ยว พี่จะขับรถไปที่นั่นตอนนี้เลย”

คลอเดียพูดอย่างดีอกดีใจว่า“ได้เลยพี่เย่เฉิน มาถึงแล้วพี่โทรมานะ！”

“ได้”เย่เฉินรับคำ จากนั้นก็พูดกับเซียวชูหรันว่า “ที่รัก ผมมีธุระต้องออกไปข้างนอก จะรีบกลับมานะ”

เซียวชูหรันถามด้วยความแปลกใจ “นี่ก็สองทุ่มกว่าแล้ว ดึกป่านนี้ใครยังโทรมาหาคุณอีก？”

เย่เฉินไม่ได้ปิดบัง พูดไปตามตรง“คลอเดียโทรมา เพื่อนของเธอประสบปัญหาเล็กน้อย อยากให้ผมไปช่วยดูหน่อย”

เซียวชูหรันถามอย่างไม่เข้าใจ“ปัญหาอะไร？ ร้ายแรงไหม？”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า“ร่างกายไม่ค่อยสบายนิดหน่อยบ เหมือนจะโดนของสกปรก ผมจะไปดูสักหน่อยว่าฮวงจุ้ยของห้องพักพวกเธอนั้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

เซียวชูหรันพยักหน้า และพูดกำชับว่า“ถ้าอย่างนั้นคุณไปเถอะ อย่ากลับดึกแล้วกัน ”

“ได้”เย่เฉินยกยิ้ม หยิบเอากุญแจรถแล้วออกจากบ้านไป

ระหว่างทางที่ไปมหาวิทยาลัยจินหลิง ภายในใจของเย่เฉินก็ยังคงอดที่จะแอบคิดไม่ได้ ว่าหลินหว่านเอ๋อร์นั้นยังจำตัวเองได้หรือไม่

แม้เขาจะพิสูจน์ไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ไม่รู้ทำไม ภายในใจของเขาก็ยังคงรู้สึกตงิดๆใจอยู่

คลอเดียส่ายหน้าเป็นระวิง จัดแต่งทรงผมอย่างใจไม่เป็นสุข พูดอย่างไม่เป็นธรรมชาติว่า“ไม่ใช่สักหน่อย……ฉันมองพี่เย่เฉินเป็นเหมือนพี่ชายแท้ๆของตัวเอง อีกอย่างเขาเองก็ช่วยฉันมาตั้งมากมาย ในใจของฉันรู้สึกขอบคุณเขาเป็นอย่างมากจริงๆ”

หลินหว่านเอ๋อร์พูดอย่างจริงจัง“บางครั้งความรักก็แปรเปลี่ยนมาจากความรู้สึกดีๆที่มีขึ้นทีละเล็กละน้อยนี่แหละ นอกจากนี้ หากความรักเป็นดั่งต้นไม้ ความรู้สึกดีๆนี้ก็คือปุ๋ยที่ดีที่สุด”

คลอเดียพูดอย่างร้อนรน“เสี่ยวหว่านเธออย่าพูดไปเรื่อย พี่เย่เฉินเขาแต่งงานแล้ว พูดแบบนี้หากใครมาได้ยินเข้า มันจะส่งผลกระทบกับครอบครัวของคนอื่นเขาได้ อีกอย่างฉันเองก็ไม่ได้เห็นเขาเป็นผู้ชายในฝันอะไรนั่นจริงๆ…”

หลินหว่านเอ๋อร์ยกยิ้มเล็กน้อย พูดอย่างพอเหมาะพอควร“เรื่องนี้เธอไม่จำเป็นต้องบอกฉัน แต่บอกตัวเธอเองให้ได้ก็พอ”

คลอเดียพูดอย่างเก็บความลนลานไม่ได้ว่า“ไม่พูดไร้สาระกับเธอแล้ว ฉันจะลงไปรอพี่เย่เฉิน รอเขามาถึงแล้วฉันจะพาเขาขึ้นมานะ”

หลินหว่านเอ๋อร์ถามเธอ “พี่เย่เฉินของเธอมาถึงแล้วเหรอ？”