ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5601

แต่คิดไม่ถึงว่า แค่สายจากผู้มีพระคุณ ตัวเองก็จะออกเดินทางไปเมืองจินหลิง

และก็ ครั้งนี้ไปเมืองจินหลิงเพื่อดูแลท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ทำให้ต่อจากนี้ตัวเองไม่สามารถแอบอู้ได้

แต่ถึงแม้จะไม่เต็มใจ แต่เธอก็ไม่กล้าอืดอาด รีบออกเดินทางกลางดึก

เธอซื้อรถจากเจ้าของโรงแรมในราคาสูง เดินทางจากเมืองเล็ก ๆ ของตัวเอง ไปยังเมืองหย่วนตง ยาคุตสค์ของรัสเซีย

ในขณะเดียวกัน จางเอ้อเหมาถือแหวนหยกปานจื่ออีกอันที่เสี่ยวเถิงจะเอาคืน และบัตรเอทีเอ็มที่ได้รับเงินมากกว่าหนึ่งล้านเหรียญสหรัฐ พร้อมกับรอยคล้ำใต้ตา สาว ๆ รายล้อม ดื่มอย่างเมามัน และมีความสุขในไนท์คลับที่ใหญ่ที่สุด！

ตรงหน้าของจางเอ้อเหมา มีไวน์นำเข้าราคาแพง แค่แชมเปญขวดหนึ่งอย่างน้อยก็หนึ่งหมื่นสองหมื่นแล้ว หรืออาจจะราคาถึงแสนด้วยซ้ำ

นอกจากนี้แล้ว หญิงสาวหน้าตาสวยหลายคน ก็กำลังรวมตัวอยู่รอบ ๆ จางเอ้อเหมา ชมเชยเขา ซึ่งค่าออกงานของสาว ๆ เหล่านี้ในคืนนี้ ก็สูงถึงห้าหลักเช่นกัน

และสาเหตุที่จางเอ้อเหมาใช้เงินฟุ่มเฟือยที่นี่ นั่นเพราะคำขอของเย่เฉิน

เย่เฉินกำชับเขาเป็นพิเศษช่วงเย็นว่า คืนนี้ไม่ต้องทำอะไร แค่ต้องดื่ม สนุกให้เต็มที่ และยังให้โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงห้องเพรสซิเดนสูทให้เขาด้วย

ตามแผนการของเย่เฉินแล้ว เขารู้ว่าพรุ่งนี้เช้าท่านเอิร์ลองค์กรพั่วชิงคนนนั้นจะต้องไปหาจางเอ้อเหมาที่ตลาดของโบราณแน่นอน ดังนั้นเขาจึงให้คืนนี้จางเอ้อเหมาสนุกอย่างเต็มที่ ใช้เงินตามสบาย พรุ่งนี้นอนตื่นสายได้ จากนั้นไปตั้งแผงขายของที่ตลาดของโบราณด้วยตัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหล้า

แบบนี้ไม่เพียงทำให้ตัวจางเอ้อเหมาดูสมจริงมากขึ้น แต่ยังทำให้ท่านเอิร์ลคนนี้ต้องปรับตัวให้เข้ากับจังหวะของจางเอ้อเหมาด้วย

เย่เฉินคิดก็คือ พยายามใช้ของโบราณและเครื่องมือทางธรรมเป็นสิ่งล่อ จัดการความคิดของอีกฝ่าย ไม่ว่าเขาจะมาเมืองจินหลิงเพื่อฆ่าปู่ย่าตายายของตัวเองหรือไม่ก็ตาม ก็ต้องให้เขาเรียนรู้ที่จะรอและอดทนก่อน

……

เช้าวันรุ่งขึ้น

เขาที่กระวนกระวายใจ เดินไปมาในตลาดของโบราณ จากตะวันออกไปตะวันตก และจากตะวันตกไปตะวันออก ซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้ แต่ก็ยังไม่เห็นจางเอ้อเหมาที่จะทำให้ถูกดึงดูด

แต่เขากลับไม่รู้ว่า การเคลื่อนไหวไปมาไม่มีหยุดของเขาที่ตลาดของโบราณนั้น ถูกกล้องวงจรปิดของเมืองที่อยู่รอบ ๆ ถ่ายไว้นานแล้ว และเย่เฉินซึ่งอยู่ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงก็เห็นอย่างชัดเจน

ตอนเที่ยงครึ่ง เครื่องบินที่หยุนหรูเกอโดยสารมา ก็ลงจอดที่สนามบินจินหลิงท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนระอุ

ระหว่างทาง เธอฝึกฝนวิชาคาถาที่ผู้มีพระคุณถ่ายทอดให้เธอ เพื่อปกปิดปราณทิพย์บนร่างกายของเธอให้ได้มากที่สุด

เธอที่ลงจากเครื่องบิน ก็ไม่มีความอืดอาดใด ๆ อีก หลังจากออกจากสนามบินแล้ว ก็นั่งแท็กซี่ไปที่ตลาดของโบราณเมืองจินหลิงโดยตรง

แม้จะบอกว่าจ้าวเหล่าซื่อยังคงถือป้ายอย่างแข็งขันตรงนี้ คาดหวังว่าจะได้พบคนโง่อย่างท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง แต่เขาที่ไม่มีแหวนหยกปานจื่อแล้ว ไม่สามารถดึงดูดวามสนใจของหยุนหรูเกอได้เลยสักนิด

และตอนที่หยุนหรูเกอโดยสารรถไปตลาดของโบราณ เย่เฉินที่นั่งอยู่ในห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย ก็สั่งลูกน้องเฉินจื๋อข่ายที่อยู่ข้าง ๆ ว่า：“ไปเรียกจางเอ้อเหมาให้ตื่นได้แล้ว บอกว่าอาจารย์เย่ให้เขาเริ่มทำงาน！”