ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5611

ไม่กี่นาทีถัดมา เย่เฉินก็ได้ข้อความที่จางเอ้อเหมาส่งมา เป็นข้อความประโยคหนึ่งว่า：ลูกค้ารอวันมะรืนไม่ไหว

เห็นประโยคนี้ เย่เฉินจึงรู้ว่า คืนนี้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งจะลงมือกับบ้านตายาย ไม่สามารถแก้ไขได้แล้ว

ดังนั้นเวลานี้ กล้องวงจรปิดแสดงภาพท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเพิ่งกลับถึงโรงแรม ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ แต่เย่เฉินนั่งเฉยไม่ไหวแล้ว

เขาให้คนจับตาดูทุกการกระทำของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง จากนั้นขับรถกลับไปที่บ้านของ Tomson Riviera

เมื่อกลับถึงห้องนอนของสองสามีภรรยา เย่เฉินก็หยิบปากกาและกระดาษออกมา ทิ้งจดหมายไว้ให้เซียวชูหรัน

จดหมายฉบับนี้ เย่เฉินอธิบายภูมิหลังชีวิตของตัวเองอย่างรวบรัด ในขณะเดียวกันก็แสดงความขอโทษ ที่ตัวเองหลอกเซียวชูหรันมาเป็นเวลานาน

ย่อหน้าสุดท้ายของจดหมาย เย่เฉินบอกเซียวชูหรันว่า ถ้าตัวเองตกอยู่ในอันตราย ให้เธอไปที่คฤหาสน์เนินเขาในโรงแรมน้ำพุร้อนช็องเซลี นำโอสถที่ตัวเองทิ้งไว้จากตู้เซฟไป จากนั้นพาพ่อแม่ของเธอไปจากเมืองจินหลิง

นอกจากนี้แล้ว เย่เฉินยังได้ทิ้งบัตรAmerican Expressของตัวเองให้เซียวชูหรันด้วย

เย่เฉินคิดคือ ถ้าตัวเองสามารถกลับมามีชีวิตได้ จะทำลายจดหมายนี้ทิ้ง แต่ถ้าตัวเองไม่สามารถกลับมามีชีวิตได้อีก ก็รอเซียวชูหรันกลับมาจากอเมริกา แล้วก็จะเห็นจดหมายฉบับนี้ ถึงตอนนั้น จดหมายฉบับนี้ก็จะทิ้งประสงค์ของตัวเองไว้

ทำสิ่งนี้เสร็จ เย่เฉินก็ถือโอกาสที่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งยังไม่ออกไปจากเดลี่โฮเทล ก็ออกจากบ้าน ตั้งใจจะขับรถไปที่โรงแรมน้ำพุร้อนช็องเซลี รอการเคลื่อนไหวต่อไปของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง

เย่เฉินมาถึงคฤหาสน์เนินเขาในช็องเซลีเซียนสปา ก็ห้าโมงเย็นแล้ว

เวลานี้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งยังไม่ออกจากโรงแรม แต่เย่เฉินมาที่คฤหาสน์ ถอดเสื้อผ้าและแช่ในน้ำพุร้อนสักพัก ให้ร่างกายตัวเองได้ผ่อนคลายอย่างเต็มที่

หกโมงครึ่ง เย่เฉินเป็นชุดสีดำ ถือยันต์ฟ้าร้อง มีดทะลุวิญญาณเครื่องมือทางธรรมทั้งสองไว้แนบตัว และหยิบยาเสริมชี่ปราณออกมาสามอัน ยาอายุวัฒนะสามอัน และยาก่อใหม่สามอันไว้กับตัว

ยาเสริมชี่ปราณสามเม็ดนี้ ทำให้เย่เฉินรักษาปราณทิพย์ได้เพียงพอ และคู่ต่อสู้ของเขา ถูกดูดปราณทิพย์ ออกไปโดยฟ้าร้องที่เขาสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษไม่น้อย หากในมือของอีกฝ่ายไม่มีโอสสเสริมปราณทิพย์อย่างรวดเร็ว งั้นอัตราการชนะของเย่เฉินก็จะเพิ่มขึ้นมาก

ยาอายุวัฒนะเป็นยารักษาอาการบาดเจ็บ ถ้าเย่เฉินแพ้ในการต่อสู้ ยาอายุวัฒนะก็จะช่วยให้เขาฟื้นตัวได้ในระดับหนึ่ง

ส่วนยาก่อใหม่ นี่คือโอสถช่วยชีวิตที่ดีที่สุดในตอนนี้ของเย่เฉิน ผลการรักษาของนั้นครอบงำมากกว่ายาอายุวัฒนะ ถ้าอีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์ชั้นสูงจริง ๆ ยาก่อใหม่สามารถช่วยชีวิตในช่วงวิกฤตได้

เย่เฉินคิดว่า ตัวเองมีโอสถเหล่านี้ข้างกายแล้ว เชื่อว่าสามารถแข่งกับท่านเอิร์ลแห่งองค์กรพั่วชิงได้ และก็ ตัวเองเตรียมตัวมาอย่างดีแบบนี้ ไม่นี่าจะเป็นไปได้ที่จะเหมือนหลินหว่านเอ๋อร์ ที่ตกอยู่ในอันตราย

นอกจากนี้แล้ว เย่เฉินก็เอาแหวนที่หลินหว่านเอ๋อร์ให้ตัวเอง เถากระดูกวิหคที่นายหญิงใหญ่เจียงให้ตัวเองเอาไว้ในตู้เซฟด้วย

เย่เฉินมองเขา จากนั้นมองไปที่นักบิน และพูดว่า：“หงห้า เดี๋ยวคุณลงไปก่อนก็ได้ มีนักบินรับใช้ได้ตลอดอยู่แล้ว”

พูดไป เขาก็พูดกับนักบิกอีกว่า：“ตั้งแต่นี้ไป คุณกับผมจะรออยู่ที่นี่ คุณต้องเตรียมเฮลิคอปเตอร์ให้พร้อมบินตลอดเวลา แค่ผมพูดว่าออกเดินทาง คุณก็บินขึ้นด้วยความเร็วสูงทันที และไปที่โฮมสเตย์ว่านหลิ่ว！”

นักบินพูดทันทีว่า：“ครับคุณเย่！”

หงห้ารีบถามว่า：“อาจารย์เย่ คุณจะไปโฮมสเตย์ว่านหลิ่วทำไมเหรอ？ผมไปเป็นเพื่อนคุณดีกว่า！”

“ไม่จำเป็น”เย่เฉินพูดนิ่ง ๆ ：“คุณอยู่รักษาความสงบของที่นี่ให้เรียบร้อย”

จู่ ๆ หงห้าก็กังวลเล็กน้อยแปลก ๆ อดไม่ได้ที่จะถามว่า：“อาจารย์เย่ คุณมีการใหญ่อะไรต้องทำกันแน่？หงห้าจะติดตามอยู่ข้างคุณเอง！”

เย่เฉินโบกมือ พูดอย่างจริงจังว่า：“หงห้าฟังให้ดีนะ ผมจะให้คุณอยู่ที่นี่ ยังมีภารกิจอีกอย่างที่สำคัญมาก！มีคุณเท่านั้นที่จะทำภารกิจนี้ได้！”

หงห้ารีบพูดว่า：“อาจารย์เย่พูดมา！”

เย่เฉินพูดทีละประโยคว่า：“หงห้า ไม่ว่าคืนนี้ข้างนอกจะเกิดอะไรขึ้น วุ่นวายมากแค่ไหน คุณอย่าบอกใครว่าฉันอยู่ที่ไหน และอย่าให้ใครออกไปจากที่นี่ ถ้าก่อนพรุ่งนี้เช้าผมยังไม่กลับมา คุณบอกทุกคนว่าไม่ต้องตามหาผมเมื่อลมพัดมาก็จะสลายไป ทุกคนทำเหมือนไม่เคยรู้จักผม เข้าใจไหม？”