ด้วยความตื่นเต้น เขาใช้มีดคุไนไม้ชี้ไปที่ทุกคน แล้วพูดอย่างเย็นเยือกว่า“ไม่มีใครตอบใช่ไหม?ในเมื่อไม่มีคนตอบ งั้นข้าจะเลือกเอง ฆ่าตัดหัวให้ทุกคนได้เห็น เพื่อเชือดไก่ให้ลิงดูแล้วกัน!”
พูดจบ หางตาของเขาก็ชำเลืองมองไปยังอานโยวโยวที่มีท่าทีฉลาดหลักแหลม ยิ้มเยาะแล้วพูดว่า“หญิงสาวคนนี้คาดว่าน่าจะเป็นลูกสาวคนรองของตระกูลอาน อานโยวโยวใช่ไหม?”
อานโยวโยวถามอย่างระแวดระวัง“คุณต้องการจะทำอะไร?!”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งยิ้มเยาะแล้วกล่าว“ข้าต้องการจะรบกวนเจ้าเพื่อเป็นตัวอย่างสั่งสอนพ่อแม่พี่น้องของเจ้า บทเรียนนี้เรียกว่า《จุดจบของการไม่ให้ความร่วมมือ》”
พูดจบ เขาก็เหวี่ยงมีดคุไนไม้ในทันที คมมีดที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าหาเพื่อฟันอานโยวโยวอย่างฉับพลัน
อานโยวโยวรู้สึกเพียงมีสายลมหนึ่งปะทะเข้ามาที่ตรงหน้า คนทั้งคนราวกับร่างกายนั้นถูกสะกดเอาไว้ ยืนอยู่กับที่ขยับเคลื่อนไหวไปมาไม่ได้
ในช่วงของความเป็นความตายนี้ จู่ๆหลี่ญ่าหลินก็ปาถ้วยชาทิ้งลงกับพื้น แล้วตะโกนเสียงดังว่า“ ไอ้สารเลว!หากแกยังคิดที่จะตามหาตัวหลินหว่านเอ๋อร์กับแหวนของเธอให้เจอ ก็หยุดเดี๋ยวนี้!”
รูม่านตาของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งหดตัวลงในทันที มือที่กำลังขยับอยู่ก็ชะงักไป หันมองไปยังหลี่ญ่าหลินด้วยใบหน้าที่เหลือเชื่อ แล้วเอ่ยถามไป“เจ้า……เจ้าเป็นใคร?!แล้วรู้ชื่อหลินหว่านเอ๋อร์นี้ได้ยังไง?!แล้วรู้เรื่องแหวนของเธอได้ยังไง?!พูดมา!เจ้ากับเธอเป็นอะไรกัน!”
หลี่ญ่าหลินไม่คาดคิดว่า คำพูดที่เย่เฉินได้สอนตัวเองนี้ มันจะมีประโยชน์จริงๆ!
เมื่อเห็นอีกฝ่ายแน่นิ่งไป ภายในใจของเขาก็โล่งอก ยังคงพูดด้วยใบหน้าที่ไม่หวั่นเกรงว่า“ฉันเป็นใคร แกไม่จำเป็นต้องรู้!”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดด้วยสีหน้าที่มืดมน“หากรู้จักเอาตัวรอด ก็พูดเรื่องที่เจ้ารู้เกี่ยวกับหลินหว่านเอ๋อร์และแหวนของเธอ ออกมาให้ข้าได้ฟังอย่างละเอียดทั้งหมด มิเช่นนั้นแล้ว ข้าจะให้เจ้าได้ตายเสียดีกว่าอยู่ !”
หลี่ญ่าหลินยิ้มเยาะและพูดว่า“ทำไม?ข่มขู่ฉันเหรอ?ฉันจะบอกอะไรให้ หากแกคิดจะทำร้ายใครที่นี่แม้แต่คนเดียว ทั้งชีวิตนี้แกไม่มีทางจะตามหาตัวหลินหว่านเอ๋อร์เจอแน่นอน !”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งกัดฟันกร่อนอยู่ชั่วครู่ พูดด้วยใบหน้าที่ดุร้ายว่า“บอกตามตรงก็ได้ ภารกิจของข้าที่มาที่นี่ในวันนี้ คือเอาชีวิตของคนตระกูลอาน!และตอนนี้ ความสำเร็จในภารกิจนี้ ก็เหลือเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น!”
“หลังจากที่ฆ่าคนของตระกูลอานแล้ว หากข้าสามารถจะหาตัวหลินหว่านเอ๋อร์เจอ ก็ย่อมเป็นการเพิ่มลายดอกไม้ลงบนผ้าดิ้น ภารกิจในการทำลายล้างตระกูลอานวันนี้ก็ถือว่าเป็นความสำเร็จที่ใหญ่หลวง!”
“ดังนั้น เจ้าอย่าคิดว่า แค่เจ้ารู้ที่อยู่ของหลินหว่านเอ๋อร์แล้วข้าจะยอมเปิดโอกาสให้พวกเจ้า แต่ตรงกันข้ามเลย ภายในสามวินาที หากเจ้าไม่บอกที่อยู่ของหลินหว่านเอ๋อร์มา ข้าจะฆ่าเจ้าเป็นคนแรก!”
ในตอนนี้ ที่ตรงประตูก็มีเสียงที่เย้ยหยันและเหน็บแนมของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น“แค่หมาแก่ตัวหนึ่ง คิดจะทำลายล้างตระกูลอาน ตาเฒ่า ท่านจะฝีปากกล้าไปแล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...