เธอรู้จักมักคุ้นกับท่านเอิร์ลฉางเซิ่งไม่น้อย คิดมาตลอดว่า ชายชราผู้นี้มุ่งแต่กับการบำเพ็ญเพียรเท่านั้น จนมาถึงวันนี้ก็เพิ่งจะมาได้รู้ ว่าชายชราผู้นี้ กลับมีความกระหายเลือดที่แรงกล้าถึงเพียงนี้!
ในขณะที่เธอกำลังคิดว่าท่านเอิร์ลฉางเซิ่งนั้นโหดเหี้ยมเกินไป ที่บนท้องฟ้า เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งที่ร่อนต่ำ บินตรงไปลงจอดที่โฮมสเตย์ว่านหลิ่ว !
และคนของตระกูลอานในเวลานี้ ได้ยินเสียงกรีดร้องจากทางด้านนอก ใจก็ได้หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม
พวกเขาก็ไม่คาดคิด ว่าครอบครัวที่ต้องเจอกับวิกฤตเกือบจะถูกสังหารหมู่ที่นครนิวยอร์กเมื่อก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายกลับไล่ตามมาถึงที่หัวเซี่ยได้รวดเร็วแบบนี้ !
น้าสามของเย่เฉินอานจาวหนานพูดอย่างกระวนกระวาย“พ่อครับ แม่ครับ ครั้งนี้คงโชคร้ายแล้ว ท่านทั้งสองหลบออกไปทางประตูหลังก่อนเถอะนะ !”
อานโฉงชิวก็ได้สติ รีบพูดขึ้นว่า “ใช่ครับพ่อ พ่อกับแม่หนีไปก่อน พวกเราจะอยู่รับหน้ากันที่นี่เอง !”
คุณท่านอานฉี่ซานเค้นเสียงหึ“หนี?หนีไปไหน?ไม่ว่าใครจะมา เป้าหมายของเขาคือครอบครัวของเรา พวกเราไม่มีใครหนีพ้นไปได้!”
พูดจบ เขามองไปยังหลี่ญ่าหลิน แล้วพูดว่า“ญ่าหลิน นี่คือเรื่องของตระกูลอานเรา เมื่อครั้งที่แล้วก็ทำแกลำบากมาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้จะให้แกมาลำบากด้วยไม่ได้อีก แกหนีไปก่อน เป้าหมายของอีกฝ่ายคือพวกเรา ไม่เกี่ยวอะไรกับแกทั้งนั้น”
หลี่ญ่าหลินยิ้มให้อย่างจนใจ แล้วพูดอย่างจริงจัง“ลุงอาน ครั้งก่อนเพราะผมเชื่อลุงว่าให้หนีไปก่อน ถึงได้ถูกยิงจนร่างพรุนแบบนั้น แต่ทุกคนที่นั่งกันอยู่ในห้อง กลับไม่พบเจออันตรายใดๆ วันนี้ลุงจะให้ผมหนีไปก่อนอีก มันไม่สมควรหรือเปล่าครับ?”
อานฉี่ซานพูดโพล่งออกมา“ญ่าหลิน!ฉันไม่ได้ล้อเล่น!ครั้งนี้สถานการณ์มันไม่เหมือนกัน ก่อนที่อีกฝ่ายจะเข้ามา แกรีบหนีไปซะ!ออกไปจากโฮมสเตย์ว่านหลิ่วนี้ก็จะปลอดภัย!”
หลี่ญ่าหลินส่ายหน้า พูดด้วยรอยยิ้ม“ลุงอาน คนดีผีคุ้ม ดังนั้นผมอยู่กับลุงจะปลอดภัยกว่า!”
อานฉี่ซานร้อนรน แล้วก่นด่า“เจ้าหมอนี่ทำไมถึงพูดอะไรไม่ฟังเลย?หากแกเป็นอะไรไปเพราะตระกูลอาน ฉันจะไปบอกกับคนที่บ้านของแกยังไง?!”
ในตอนนี้เอง ประตูห้องถูกคนเปิดออกอย่างแรง เสียงที่เย็นเยือกหนึ่งก็ดังขึ้น“หนี?หึหึ วันนี้ใครก็อย่าคิดจะหนีไปไหนทั้งนั้น!”
ดังนั้น ในตอนที่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งจู่ๆก็เปิดประตูเข้ามาแล้วเอ่ยถาม คนของตระกูลอานต่างก็พากันมึนงงสงสัย ไม่รู้ว่าปราณทิพย์ที่เขาพูดมานั้นมันคืออะไร
ส่วนท่านเอิร์ลฉางเซิ่งในเวลานี้ คนทั้งคนก็ราวกับได้ค้นพบโลกใหม่ ตื่นเต้นดีใจอย่างเป็นที่สุด!
เขาไม่รู้เรื่องค่ายกล และไม่รู้ว่าค่ายกลปราณทิพย์ที่เย่เฉินวางเอาไว้นั้นอยู่ที่ไหน คิดแค่เพียงว่าวิลล่านี้มีพลังปราณทิพย์ธรรมชาติ
ปัจจุบันนี้เป็นยุคธรรมปลาย อยากจะหาปราณทิพย์ที่เป็นธรรมชาติ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ยากยิ่ง แต่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งไม่คิดว่า วิลล่าที่ถูกสร้างด้วยคอนกรีตที่เสริมใยเหล็กแบบนี้ จะเต็มไปด้วยพลังปราณทิพย์จางๆ!
หากปราณทิพย์นี้มีเวียนวนอยู่ตลอด การบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นี่ ก็ย่อมต้องได้รับผลเป็นเท่าทวีคูณอย่างแน่นอน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...