ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5621

ในใจของเขา คนตระกูลอานนั้นย่อมเป็นญาติของตัวเอง เลือดข้นดั่งน้ำ ดังนั้นเขาก็ถึงได้คอยช่วยเหลือตระกูลอานให้พ้นภัยอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ทว่า ในใจของเขา คนตระกูลอานกับคนตระกูลเย่นั้นเหมือนกัน มีความเกลียดชังที่ไม่อาจจะให้อภัยได้

เขาเกลียดตระกูลเย่ เพราะตระกูลเย่ในตอนนั้นเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ถึงกับบีบบังคับให้พ่อกับแม่ต้องไปจากเย่นจิง แล้วสุดท้ายก็มาจบชีวิตในเมืองจินหลิง

เขาเกลียดตระกูลอาน เพราะตระกูลอานตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เคยให้ความสำคัญพ่อกับแม่ของตัวเอง และในตอนที่พ่อกับแม่ถูกตระกูลเย่บีบบังคับให้จากไปนั้น ตระกูลอานก็ไม่เคยจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ

เขาสามารถจะประนีประนอมกับตระกูลเย่ได้ นั้นเป็นเพราะเย่โจงฉวนได้สำนึกถึงความผิดพลาดที่เกิดขึ้นในตอนนั้น และในตอนที่ว่านพั่วจวินบุกไปฆ่าที่ภูเขาเย่หลิงซาน ก็คิดจะใช้ความตายมาปกป้องหลุมฝังศพและศักดิ์ศรีของพ่อแม่

ส่วนภายในใจของเขา ปมที่มีในใจต่อตระกูลอานนั้นยังไม่ได้ถูกเปิดออก

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งในเวลานี้ผลักหลี่ญ่าหลินออกไป หันหลังกลับมา มองไปยังเย่เฉิน แล้วแสยะยิ้ม พูดติดตลกว่า“ที่แท้ก็ลูกชายของเย่ฉางอิงนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่หน้าตาละม้ายคล้ายเขา ยี่สิบปีก่อนปล่อยให้เจ้าหนีรอดไปได้ ไม่คิดว่ายี่สิบปีให้หลัง เจ้าจะกลับมาเอง！”

ดวงตาของเย่เฉินแดงก่ำขึ้นในทันที ถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือก “ท่านเป็นคนฆ่าพ่อแม่ของผมเหรอ？！”

“ถูกต้อง！”ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดด้วยใบหน้าที่ยโส“ยี่สิบปีก่อน ข้าได้รับคำสั่งให้มาเมืองจินหลิงเพื่อฆ่าครอบครัวของเย่ฉางอิงสามคน แต่น่าเสียดายที่เย่ฉางอิงจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์นั่นจะคาดการได้ล่วงหน้า จึงได้ให้คนพาเด็กเหลือขออย่างเจ้าหลบหนีไปก่อน ！”

พูดจบ ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็ยิ้มเยาะแล้วพูดว่า“แต่ฟ้าก็ยังมีตา วันนี้ข้าไม่เพียงได้รับคำสั่งให้มาสังหารตระกูลอานให้สิ้นซาก ยังได้รับคำสั่งรอให้เจ้าปรากฏตัวขึ้นแล้วฆ่าทิ้งด้วย เดิมทีข้าคิดว่าวิธีนี้อาจไม่ได้ผลอะไร แต่ไม่คิดว่าทางสวรรค์มีให้เดินแต่เจ้ากลับไม่เดิน นรกไร้ประตูแต่เจ้าก็จะบุกเข้ามาให้ได้！ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เส้นทางที่ไปสู่อีกโลกหนึ่ง ก็ให้ครอบครัวของตากับยายเจ้าไปพร้อมกับเจ้าแล้วกัน ！”

ดวงตาของเย่เฉินมีไอสังหารล้นทะลักออกมา เขามองไปยังท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง แล้วพูดอย่างเย็นชา“ยี่สิบปีมานี้ ฉันรอที่จะได้แก้แค้นแทนพ่อแม่ของฉันมาโดยตลอด รอมายี่สิบปี สิ้นสุดการรอคอยสักที！หลังจากที่ท่านตาย อย่าเพิ่งรีบไปเกิดใหม่ล่ะ ฉันจะตามหาผู้มีพระคุณของท่าน สับเขาให้เป็นชิ้นๆ แล้วส่งเขาไปเจอกับท่านที่ยมโลกด้วย！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งคิ้วขมวด พูดเสียงเย็นเยือก“นี่ไอ้หนู！เจ้ารู้จักผู้มีพระคุณด้วยเหรอ？！ดูท่า เจ้าจะรู้จักเราลึกซึ้งไม่น้อยเลยนะ ！”

เย่เฉินหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า“ก็แค่องค์กรพั่วชิงไม่ใช่เหรอ？ทำราวกับสูงส่งไปได้ จะบอกอะไรให้ฟัง ฐานของทหารหน่วยกล้าตายในไซปรัสของพวกท่าน ฉันเป็นคนให้คนวางระเบิดมันทิ้งเอง”

พูดจบ เย่เฉินก็พูดต่อ“เอ่อนี่ หากฉันเดาไม่ผิด ท่านก็น่าจะเป็นหนึ่งในสี่ท่านเอิร์ลหรือเปล่า？”

“ถูกต้องแล้ว”เย่เฉินหัวเราะ แล้วพูดว่า“จับตัวหลินหว่านเอ๋อร์ไม่ได้ ผู้มีพระคุณของท่านคงจะโกรธมากสิท่า？”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งกัดฟันกร่อนแล้วถามว่า“ไอ้เจ้าหนู แหวนของหลินหว่านเอ๋อร์อยู่ที่ไหน？！”

เย่เฉินหัวเราะ ถอดถุงมือที่มือขวาออก ยกนิ้วกลางขึ้นช้าๆตรงหน้าของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง และแหวนที่หลินหว่านเอ๋อร์ให้เขามา ก็อยู่ที่นิ้วกลางนั่น！

ในตอนนี้เอง เย่เฉินก็มองไปยังท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัยว่า“เจ้าหมาแก่ ที่ท่านพูดถึงใช่นี่หรือเปล่า ？”