ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5629

ท่ามกลางความสับสนอลหม่านท่านเอิร์ลฉางเซิ่งสับสนรีบเหาะถอยหลังด้วยความรวดเร็ว ในขณะเดียวกันนำปราณทิพย์ถ่ายทอดไปยังแขนทั้งสองข้าง นำแขนทั้งสองข้างขวางไว้ที่ด้านหน้า เตรียมที่จะต้านทานพละกำลังกลุ่มนี้

เดิมทีเขาคิดว่า ใช้พละกำลังของตนเอง ต้านทานการโจมตีของอีกฝ่ายครั้งหนึ่งไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน แต่เมื่อตอนที่เขาใช้แขนทั้งสองข้างขวางเอาไว้ด้านหน้าจริงๆ ตอนที่รับมีดทะลุวิญญาณกลุ่มนั้น เขาถึงตระหนักได้ว่าตนเองประเมินพละกำลังของเย่เฉินต่ำไป รวมทั้งพละกำลังของเครื่องมือทางธรรมชิ้นนั้นของเย่เฉิน!

ได้ยินเพียงเสียงตู้มดังขึ้นหนึ่งครั้ง พละกำลังที่รุนแรงก็โจมตีเข้าไปบนแขนทั้งสองข้างของเขาทันที ความรู้สึกนั้น ราวกับรถไฟที่บรรทุกของหนักขบวนหนึ่งพุ่งชนเข้ามาทางตนเองด้วยความรวดเร็ว!

ปราณทิพย์ที่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรวบรวมเอาไว้บนแขน ทันทีที่ถูกแรงมหาศาลนี้โจมตีก็สลายหายไปจนเกือบหมดสิ้น!

และแขนทั้งสองข้างของเขาก็เจ็บปวดอย่างรุนแรงขึ้นมาทันที ราวกับกระดูกหักอย่างไรอย่างนั้น และนี่ยังไม่นับว่าจบสิ้น! แรงโจมตีที่รุนแรงนั้น ทำให้ร่างกายของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งกรูถอยหลังไปหลายสิบเมตรอย่างต่อเนื่อง ถึงจะทรงตัวได้อย่างมั่นคง

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งที่เพิ่งจะยืนมั่นคง วินาทีต่อมาก็กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง แขนทั้งสองข้างของเขาแทบจะสูญเสียความรู้สึกไป และทั่วทั้งทรวงอกก็แทบจะถูกแรงสั่นสะเทือนทำให้แตกละเอียดเช่นกัน ได้รับความช้ำในไม่น้อย

แต่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งคาดไม่ถึง ตนเองทางด้านนี้เพิ่งจะยืนได้อย่างมั่นคง เย่เฉินทางด้านนั้นก็พุ่งเข้ามาที่ด้านหน้าของตนเองอย่างรวดเร็ว!

ในระหว่างที่เขาตกตะลึงอยู่นั้น กำลังพยายามต้านทานอย่างสุดความสามารถ รู้สึกเพียงเย่เฉินกระตุกแขนของตนเองอย่างรวดเร็ว ยังไม่ทันที่ตนเองจะได้สติกลับคืนมา ก็ตบเข้าที่ใบหน้าของตนอย่างจังจนดังสนั่น!

อันที่จริง ในช่วงเวลาที่พุ่งตัวเข้ามานั้น เย่เฉินสามารถใช้มีดทะลุวิญญาณจู่โจมหน้าผากของเขาได้ทันที ถ้าหากเขาต้านทานเอาไว้ไม่ได้ ก็จะถูกตัดกลางกระหม่อมเปิดออก ถ้าหากเขาต้านทานเอาไว้ได้ เกรงว่าก็ต้องพิการ!

แต่ว่า เย่เฉินยังคงละทิ้งโอกาสที่ดีที่จะทำให้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งบาดเจ็บสาหัสนี้ไป!

ตอนนี้เขายังไม่อยากเอาชีวิตของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง อย่างแรกเขายังต้องการถามคำถามที่ตนเองอยากรู้จากปากของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง อย่างที่สอง เขาเองก็ไม่อยากจะให้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งตายไปอย่างง่ายดายแบบนี้!

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งคาดไม่ถึง เย่เฉินพุ่งตัวมาถึงที่ด้านหน้า ทันใดนั้นก็เปลี่ยนวิธีการโจมตีอย่างคาดไม่ถึง ไม่ใช้อาคม แล้วก็ไม่ได้ใช้เครื่องมือทางธรรมอีกด้วย แต่เป็นการตบหน้าตนเองฉาดหนึ่งอย่างจัง!

ที่สำคัญการตบหน้าฉาดนี้เย่เฉินใช้พละกำลังทั้งหมดที่มี นี่เป็นฉาดหนึ่งที่ประกอบไปด้วยปราณทิพย์ พละกำลังรุนแรง ทำให้ทั่วทั้งตัวเขาถูกตบจนลอยคว้างอยู่กลางอากาศสามรอบถึงร่วงลงมาบนพื้นอย่างแรง!

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งตกใจ หลุดปากกล่าว: “อะไรนะ?! ไม่ถึงสองปี?!”

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “ไม่ผิด ไม่รู้ว่าแกฝึกฝนมาแล้วกี่ปี?”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งขบกรามแน่น: “นับตั้งแต่ข้าเริ่มต้นบำเพ็ญตบะจนถึงตอนนี้ เกินร้อยปีแล้ว! เด็กน้อย ในตัวแกจะต้องซ่อนเร้นความลับอันยิ่งใหญ่เอาไว้อย่างแน่นอน มอบออกมาอย่างว่าง่าย ฉันจะไว้ชีวิตแก! ไม่อย่างนั้นละก็......”

เย่เฉินย้อนถาม: “ไม่อย่างนั้นจะทำไม? หรือว่าแกยังจะใช้สายฟ้าฟาดฉันได้อีกงั้นเหรอ?”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรู้สึกว่าค่ายกลไในไม้ฟาดสายฟ้าเคลื่อนย้ายเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นเขาจึงแสยะยิ้ม แหงนหน้ามองฟ้าตะโกนเสียงดัง: “เด็กน้อย! ให้แกเดาถูกแล้วจริงๆ! สายฟ้า~~จงมา!!!”