ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5671
เย่เฉินพยักหน้า ถามขึ้นอีกครั้ง: “ถ้าอย่างนั้นอู๋เฟยเยี่ยนใช้อะไรในการติดตามเส้นทางการดำเนินการของพวกคุณ?”
หยุนหรูเกอควักโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในสภาพเสียหายโดยสมบูรณ์ เอ่ยปากกล่าว: “นี่คือโทรศัพท์มือถือที่องค์กรพั่วชิงวิจัยและพัฒนาเพื่อพวกเราโดยเฉพาะ ด้านในมีฟังก์ชันระบุตำแหน่งแบบเรียลไทม์ อีกทั้งส่งตำแหน่งของพวกเราไปยังเซอร์เวอร์แบบเรียลไทม์”
เย่เฉินรู้สึกทึ่งเป็นอย่างมาก กล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย: “ถ้าอย่างนั้นคืนนี้อู๋เฟยเยี่ยนตรากตรำเป็นอย่างมากแน่นอน เนื่องจากจากที่สวี่ฉางชิงเพิ่งจะถึงโฮมสเตย์ว่านหลิ่วไม่นาน สัญญาณของที่นั่นก็ถูกผมบล็อกเอาไว้ทั้งหมดแล้ว ท่านเอิร์ลทั้งสองท่านหายสาบสูญไปในเวลาเดียวกัน เธอจะต้องนอนไม่หลับอย่างแน่นอน”
หยุนหรูเกอพยักหน้าเล็กน้อย: “ตอนนั้นโทรศัพท์มือถือของฉันเองก็ไม่มีสัญญาณใดๆเช่นกัน คิดๆดูแล้วอู๋เฟยเยี่ยนน่าจะค่อนข้างเป็นกังวล ด้วยอุปนิสัยของเธอ จะต้องให้คนมาที่เมืองจินหลิงภายในระยะเวลาอันสั้นเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์”
เย่เฉินยิ้ม: “หรือว่าจะมอบหมายให้ท่านเอิร์ลท่านที่สี่มาที่นี่?”
หยุนหรูเกอส่ายหน้ากล่าว: “น่าจะไม่แล้ว ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งระเบิดฆ่าตัวตาย ฉันเองก็หายสาบสูญ ท่านเอิร์ลทั้งสี่หายไปสามแล้ว คิดดูแล้วอู๋เฟยเยี่ยนน่าจะค่อนข้างหวาดกลัวต่อเมืองจินหลิง เป็นไปไม่ได้ที่จะมอบหมายท่านเอิร์ลจงหย่งมาที่นี่อีก”
เย่เฉินเอ่ยปากถามเธอ: “ตามอุปนิสัยของเธอ จะมาเมืองจินหลิงด้วยตัวเองไหม?”
“ไม่มีทาง!”หยุนหรูเกอส่ายหน้ากล่าว: “อู๋เฟยเยี่ยนรอบคอบเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีทางลงสนามรบเพื่อแก้ปัญหาด้วยตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังมีนักฆ่าลับที่เก็บซ่อนเอาไว้เป็นเวลาร้อยปี......”
เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง ถามเธอด้วยน้ำเสียงประหลาดใจพร้อมกัน: “นักฆ่าลับอะไร?!”
หยุนหรูเกอกล่าวตามตรง: “ภายนอก ท่านเอิร์ลทั้งสี่เป็นคนที่กำลังแข็งแกร่งที่สุดขององค์กรพั่วชิงนอกจากอู๋เฟยเยี่ยน แต่อันที่จริงที่อยู่ข้างบนของพวกเรา ยังมีองค์กรผู้อาวุโส ในองค์กรผู้อาวุโสมีผู้อาวุโสสามท่าน สามคนนี้ล้วนเป็นคนของตระกูลอู๋ มีความจงรักภักดีต่ออู๋เฟยเยี่ยนเป็นอย่างยิ่ง และมีความเชื่อมั่นต่ออู๋เฟยเยี่ยนอย่างลึกซึ้ง อีกทั้งพวกเขาได้เก็บตัวถือศีลมาเป็นเวลามากกว่าร้อยปี กำลังห่างไกลจากพวกเราทั้งสี่คนมาก ยิ่งไปกว่านั้นกำลังจะเปิดจุดหนีว๋านได้สำเร็จ”
“เปิดจุดหนีว๋าน?”เย่เฉินขมวดคิ้วถาม: “ถ้าหากเปิดจุดหนีว๋านหลังจากนั้นจะเป็นอย่างไร?”
หยุนหรูเกอถามด้วยความประหลาดใจ: “กำลังของคุณเย่แข็งแกร่งขนาดนี้ หรือว่าไม่รู้ข้อดีของการเปิดจุดหนีว๋าน?”
ดังนั้น เย่เฉินถามเธอ: “อู๋เฟยเยี่ยนเปิดจุดหนีว๋านแล้วเหรอ?”
“นั่นแน่นอนอยู่แล้ว”หยุนหรูเกอพูดอย่างไม่ปิดบัง: “อู๋เฟยเยี่ยนได้เปิดจุดหนีว๋านตั้งแต่เมื่อร้อยกว่าปีที่แล้ว ทันทีที่เปิดจุดหนีว๋าน กำลังเพิ่มทวีคูณ! และเธอก็สัมผัสประโยชน์ของการเปิดจุดหนีว๋านด้วยตนเอง ดังนั้นจึงเลือกคนที่มีคุณสมบัติแข็งแกร่งที่สามคนจากในองค์กรผู้อาวุโส ให้พวกเขาเก็บตัวถือศีลร้อยปี เพื่อมุ่งเปิดจุดหนีว๋านเพียงอย่างเดียวเท่านั้น”
เย่เฉินรีบถาม: “สามคนนี้สำเร็จแล้วหรือไม่?”
หยุนหรูเกอกล่าว: “ว่ากันว่าอีกสิบยี่สิบปีก็จะสำเร็จ อู๋เฟยเยี่ยนเคยรับปากพวกเขาเอาไว้ รอให้ผู้อาวุโสทั้งสามท่านหลังจากที่เปิดจุดหนีว๋านสำเร็จ ออกจากการถือศีลได้อย่างราบรื่น ก็จะให้พวกเราทั้งสี่เก็บตัวถือศีล วิธีที่สอนให้พวกเราเปิดจุดหนีว๋าน คิดไม่ถึงว่าสิ่งที่กำลังรออยู่จะเป็นการหลอกลวงทั้งสิ้น......”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หยุนหรูเกอกำหมัดแน่น กล่าวอย่างเคียดแค้น: “เมื่อพูดถึงจุดหนีว๋าน ดิฉันยังมีอีกเรื่อง จะต้องบอกความจริงแก่คุณเย่......”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...