ตอนนี้ เครื่องบินของคนตระกูลอานยังจอดอยู่ที่เมืองจินหลิง ตนเองก็ยังไม่ได้รับข่าวว่าคนตระกูลอานออกจากเมืองจินหลิง ขอเพียงผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามมาถึงเมืองจินหลิง ลงมือกับตระกูลอาน คนนั้นจะต้องกระโดดออกมาปกป้อง ถึงเวลานั้นผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามก็จะรวมพลังกันโจมตีคนนั้น จากนั้นก็ถือโอกาสฆ่าคนตระกูลอานให้หมดสิ้น
ถ้าหากตอนที่ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามฆ่าคนตระกูลอาน ไม่มียอดฝีมือมาขัดขวาง ถ้าอย่างนั้นก็ยืนยันได้ว่า คู่ต่อสู้ลึกลับคนนั้นได้ตายไปกับการระเบิดตัวเองของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งแล้ว ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามเพียงแค่ต้องกำจัดตระกูลอานให้สิ้นซาก ตนเองก็จะนอนหลับได้อย่างไร้กังวล!
ในความรู้สึกของเธอ ครั้งนี้ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามไปเมืองจินหลิง จะอย่างไรก็ต้องมีตอนที่ไร้ข้อผิดพลาด โทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งตรงหน้าเธอ ทันใดนั้นก็ได้รับการแนะนำจากแพลตฟอร์มคลิปสั้นคลิปหนึ่ง
โทรศัพท์มือถือเครื่องนี้ อู๋เฟยเยี่ยนได้แก้ไขIP Addressกับตำแหน่งข้อมูลของโทรศัพท์แล้ว นำตำแหน่งของตนแก้เป็นเมืองจินหลิง ก็เพื่อ สามารถรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยของเมืองจินหลิงได้ทันที
ตอนนี้ เย่เฉินให้แพลตฟอร์มคลิปสั้นนำภาพวาดนั้นของเมิ่งฉางเชิงทุบสถิติของเมืองจินหลิง กลุ่มเป้าหมายของการแนะนำ ก็คือผู้ใช้ที่มีตำแหน่งข้อมูลอยู่ที่เมืองจินหลิง
ดังนั้น หนึ่งในนี้แน่นอนว่าต้องรวมไปถึงอู๋เฟยเยี่ยน
เมื่อตอนที่อู๋เฟยเยี่ยนได้เห็นการแนะนำนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของเธอก็เบิกโพลงทันที รู้สึกว่าด้านหน้าดำมืดไปทันที ราวกับว่าเลือดทั้งหมดพุ่งตรงออกไปทางกระหม่อม!
เธอยังคิดว่าตนเองมองผิดไป ขยี้ตาอย่างไม่รู้ตัว หลังจากที่สายตาค่อยๆคืนกลับมา ถึงหยิบมือถือมาที่ตรงหน้าอีกครั้ง
เธอจ้องเขม็งด้วยหัวใจที่มีความหวาดกลัว คำนำหน้าที่อยู่ด้านหน้าสุดของการแนะนำนี้ขึ้นว่า“ท้องถิ่น” เนื้อหาหัวข้อคือ:
ตอนหลังจากที่อู๋เฟยเยี่ยนตรวจสอบทุกตัวอักษรของหัวข้อ ทั้งตัวเธอราวกับถูกกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงทันที!
จากนั้น ขาทั้งสองข้างของเธอก็อ่อนยวบ ล้มลงไปนั่งบนพื้นทันที!
อู๋เฟยเยี่ยนไม่กล้าเชื่อว่า ตนเองมีชีวิตมาสี่ร้อยปี ยังสามารถได้เห็นเมิ่งฉางเชิงสามคำนี้อีกครั้ง!
นั่นคืออาจารย์ที่ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา ขี่นกกระเรียนขึ้นสวรรค์ไปเมื่อสามร้อยปีก่อนของเธอ!
เธอรีบเก็บมือถือขึ้นมา ใช้สองมือที่สั่นเทาทั้งสองข้างกดเปิดการแนะนำนั้น
โทรศัพท์มือถือรีบเด้งไปที่ซอฟต์แวร์คลิปสั้นทันที อีกทั้งยังเปิดคลิปวิดีโอนั้นของสมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด!
“ถ้าหากเป็นแบบนี้จริงๆ ฉันกับแกก็ไม่เคยมีความแค้นต่อกัน ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน ทำไมแกต้องเพ่งเล็งมาที่ฉันทุกอย่าง?! หรือว่าแกกับตระกูลอานมีความเกี่ยวข้องกัน?!”
“ถ้าหากแกกับตระกูลอานมีความเกี่ยวข้องกัน แกสามารถบอกฉันให้ชัดเจนทุกอย่าง อย่างมากต่อไปฉันก็จะไม่แตะต้องตระกูลอานอีก ไม่ตามหาความลับอายุยืนอีก แต่ทำไมแกถึงต้องซ่อนตัวอยู่ในที่ลับแล้วเอาแต่พุ่งเป้ามาที่ฉันไม่หยุด?!”
พูดถึงตรงนี้ อู๋เฟยเยี่ยนได้สติแตกไปแล้ว!
หลายปีมานี้ เธอเก็บตัวตนของตนเองเป็นความลับขั้นสุดยอดมาโดยตลอด เกรงว่าจะทำให้โลกภายนอกรู้ว่าตนเองมีอายุสามสี่ร้อยปี
แต่ว่า วันนี้อยู่ ๆก็ได้เห็นภาพวาดของอาจารย์ปรากฏขึ้นที่เมืองจินหลง ความรู้สึกที่ให้เธอ เหมือนกับว่ามีคนมาฉีกผ้าบังหน้าของเธอออก ทำให้ทุกอย่างที่ตนปิดบังไว้หายไปอย่างไร้ร่องรอย!
เธอลนลานเหมือนกับแมลงวันที่ไร้หัว ตะโกนเสียงดังราวกับคนบ้า: “แล้วก็! แท้ที่จริงแล้วแกรู้ตัวตนของฉันได้ยังไง?! รู้เรื่องทุกอย่างของฉันตั้งนานมากแล้ว หรือว่าได้รู้ข้อมูลทั้งหมดมาจากปากของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ท่านเอิร์ลติ้งหยวน?! ฉันอยากรู้ว่า พละกำลังที่แท้จริงของแกแข็งแกร่งขนาดไหน คาดไม่ถึงว่าจะสามารถต้านทานการระเบิดตัวเองของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งได้?!”
“แล้วก็! ตอนนี้แกนำภาพวาดของอาจารย์ปล่อยออกมา เป็นเพราะกำลังข่มขู่ฉันอยู่ใช่ไหม?!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...