พูดไป เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นดิฉันก็ไม่รบกวนการพักผ่อนของคุณชายแล้ว รอให้คุณชายจัดการเรื่องในมือเสร็จ ถ้าหากยังต้องการพบดิฉันละก็ ก็ติดต่อดิฉันได้ทุกเมื่อ”
เย่เฉินกล่าว: “คืนนี้ผมไปวิลล่าเขาของช็องเซลีพบคุณตาคุณยายของผมก่อน ดึกอีกสักหน่อย ผมจะนำโอสถมาด้วย ไปเยี่ยมเยียนที่โฮมสเตย์จื่อจิน ในเมื่อวันนี้ผมได้รับปากคุณตาทั้งสามท่านเอาไว้แล้ว จะมอบโอกาสให้พวกเขา แน่นอนว่าจะให้พวกเขารอนานเกินไปไม่ได้ โดยเฉพาะคุณปู่ซุนท่านนั้น สภาพร่างกายของเขายากที่จะรอต่อไปแล้ว”
ทันทีที่หลินหว่านเอ๋อร์ได้ยินว่าตอนกลางคืนเย่เฉินจะไปที่โฮมสเตย์จื่อจิน ถามอย่างตื่นเต้น: “คืนนี้คุณชายจะมาที่โฮมสเตย์จื่อจินจริงหรือ?”
เย่เฉินกล่าวอย่างมุ่งมั่น: “แน่นอน เพียงแต่ก็ต้องดูว่าคุณหลินกับคุณตาทั้งสามท่านสะดวกหรือไม่ ถ้าหากไม่สะดวกละก็ วันหลังก็ได้”
“สะดวกค่ะสะดวก สะดวกแน่นอ!”หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างตื่นเต้นเป็นอย่างมาก: “ถ้าหากคุณชายไม่อยากกลับไปกลับมา ดิฉันสามารถขับเฮลิคอปเตอร์ไปรับคุณชายที่ช็องเซลีเซียนสปาได้!”
เย่เฉินยิ้มกล่าว: “คุณหลินไม่จำเป็นต้องวนกลับไปกลับมา คืนนี้ผมจะขับรถมาเอง ถ้าหากคุณหลินไม่อยากให้คนรับใช้ของโฮมสเตย์จื่อจินเห็นเข้า ก็ให้พวกเขาหลับไปก่อนล่วงหน้าก็ได้”
หลินหว่านเอ๋อร์รีบกล่าว: “คุณชายมาคืนนี้ กับกลับไปตอนวันนี้เช้าไม่ใช่เรื่องเดียวกัน พวกคนรับใช้กลับไปก่อนกำหนด นอกเสียจาก......”
เย่เฉินถามอย่างไม่รู้ตัว: “นอกเสียจากอะไร?”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างเขินอาย: “นอกเสียจาก......นอกเสียจากคุณชายมาคืนนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจจะกลับไปแล้ว......”
“ด้วยความรู้สึก คุณชายเคยช่วยชีวิตดิฉันเอาไว้ หัวใจของดิฉันมีความรู้สึกดีต่อคุณชายจริงๆ นี่นับเป็นครั้งแรกที่ดิฉันมีชีวิตมาสามร้อยกว่าปี ดังนั้น ดิฉันย่อมคาดหวังว่าตัวเองจะได้แต่งงานกับคนที่รัก”
“ด้วยเหตุผล คุณชายได้เห็นเรือนร่างดิฉันจนหมดเปลือกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังเนื้อแนบเนื้อกับดิฉันอีกด้วย นี่ถ้าหากว่าไม่แต่งงานกับดิฉันละก็ ต่อไปคุณชายจะให้ดิฉันปฏิบัติตัวอย่างไร?”
“ถ้าหากว่าคุณชายยินยอมแต่งงานกับดิฉัน ดิฉันสามารถเข้าใจกฎหมายข้อบังคับในยุคสมัยปัจจุบันได้อย่างมากพอ ในเมื่อคุณชายเคยแต่งภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ถ้าอย่างนั้นดิฉันก็ไม่ร้องขอให้คุณชายแต่งงานอย่างออกหน้าออกตา เพียงแค่คุณชายยินยอมที่จะกราบไหว้ป้ายวิญญาณของบิดามารดาและกราบไหว้ฟ้าดินกับดิฉัน บอกบิดาของคุณชายว่าได้แต่งงานรับดิฉันเข้าบ้านแล้ว ถ้าอย่างนั้นชีวิตที่เหลือของดิฉันก็ยินดีที่จะเป็นอนุภรรยาข้างกายของคุณชายตลอดไป”
“ถ้าหากคุณชายไม่ยินยอมแต่งงานกับดิฉัน ถ้าอย่างนั้นชั่วชีวิตนี้ของดิฉัน......ก็จะไม่แต่งงานแล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...