ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5699
เครื่องบินของผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามกลับหัวไป ทำให้ภายในใจของเย่เฉินรู้สึกถึงสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปได้
ต่อหน้าองค์กรพั่วชิง ถึงแม้ว่าตนจะอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรอง แต่ว่าได้ประมือกับองค์กรพั่วชิงหลายครั้ง ตนเอาชนะได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
ตอนนี้ องค์กรพั่วชิงไม่เพียงสูญเสียหน่วยทหารกล้าตายหน่วยหนึ่งไป ยังสูญเสียท่านเอิร์ลทั้งสามไปอีก สิ่งที่สำคัญกว่าก็คือ ครั้งนี้ ๆได้เริ่มทำให้อู๋เฟยเยี่ยนพะวงหน้าพะวงหลัง
เย่เฉินเคยคาดคะเนภายในใจจิตใจของอู๋เฟยเยี่ยน ถึงแม้ไม่เคยเห็นหน้า แต่สามารถรู้สึกได้ถึงลักษณะเด่นสองสามจุดใหญ่ของผู้หญิงคนนี้ จุดหนึ่งคือมีนิสัยขี้ระแวง จุดหนึ่งคือมีความระมัดระวังรอบคอบเป็นอย่างยิ่ง
ถ้าหากไม่ใช่เป็นคนขี้ระแวง เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาดที่จะใช้แค่เพียงคนสนิท เป็นส่วนสำคัญขององค์กรพั่วชิง ทั้งหมดล้วนควบคุมอยู่ในมือของคนตระกูลอู๋
ถ้าหากไม่ใช่ระมัดระวังรอบคอบเป็นอย่างยิ่ง แล้วก็เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาดที่จะพยายามปกปิดตัวตนของตัวเองอย่างสุดความสามารถ เกรงว่าคนนอกจะรู้จักตนเอง
ดังนั้น ยิ่งมีลักษณะนิสัยแบบนี้ ก็ยิ่งไม่กล้าพนันด้วยเดิมพันสูง
เนื่องด้วยเหตุนี้ เย่เฉินถึงวินิจฉัยได้ว่า ทันทีที่ภาพวาดของเมิ่งฉางเชิงปล่อยออกมา เธอไม่กล้ามาเมืองจินหลิงอีกแน่นอน
เย่เฉินที่ถอนหายใจอย่างโล่งอก เตรียมที่จะโทรศัพท์หาหลินหว่านเอ๋อร์เพื่อแจ้งข่าวดี แล้วก็ทำให้เธอสบายใจขึ้นบ้าง
แต่คิดไม่ถึงว่า ทันทีที่ตนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา โทรศัพท์ของหลินหว่านเอ๋อร์ก็โทรมาก่อน
เย่เฉินรับโทรศัพท์ ก็ได้ยินหลินหว่านเอ๋อร์ปลายสายทางด้านนั้น: “คุณชาย ดิฉันเพิ่งจะค้นพบ มีเครื่องบินโบอิ้ง777ลำหนึ่งที่บินมาจากบัวโนสไอเรส ทันใดนั้นก็หันหัวกลับ! ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามก็น่าจะอยู่บนเครื่องบินลำนั้นละมั้ง?”
พูดไป หลินหว่านเอ๋อร์ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดของคำถามข้อนี้ แต่ถามเย่เฉิน: “ไม่ทราบว่าต่อจากนี้ไปคุณชายมีแผนการอย่างไร?”
เย่เฉินกล่าว: “ตอนนี้ยังไม่ได้มีแผนการอะไร คุณตาของผมยังอยู่ที่เมืองจินหลิง ผมตั้งใจว่าจะเจอหน้ากับเขาสักครั้ง บุญคุณความแค้นหลายปีมานี้ ก็ถึงเวลาที่จะพูดคุยอย่างชัดเจนต่อหน้าแล้ว”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างเห็นด้วย: “คุณชายก็ควรที่จะไปพบหน้าพวกเขาแล้วจริงๆ เมื่อคืนนี้จนถึงตอนนี้ เชื่อว่าพวกเขาคงรอการปรากฏตัวของคุณชายอีกครั้งมาตลอด”
เย่เฉินจ้องมองเวลา เวลานี้ยังไม่ถึงตอนกลางวัน ดังนั้นจึงกล่าว: “การต่อสู้เมื่อวานทำให้จิตใจของคนเหนื่อยล้าจริงๆ ตอนนี้อู๋เฟยเยี่ยนได้เรียกผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามถอยกลับไปรังขององค์กรพั่วชิง ในที่สุดผมก็ได้หายใจอย่างโล่งอกชั่วขณะ ตอนบ่ายผมก็จะพักผ่อนเป็นอย่างดีที่บ้าน ตอนกลางคืนค่อยไปที่บ้านคุณตา”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวเห็นด้วย: “เมื่อคืนนี้จนถึงตอนนี้ คุณชายเจออะไรมาเยอะมากเกินไป ควรจะพักผ่อนให้ดีจริงๆ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...