ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5698
นี่ทำให้อู๋เฟยเยี่ยนนึกถึงการระเบิดพลีชีพของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งขึ้นมาอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะกล่าว: “ใช่แล้ว ทันทีที่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งมาถึงเมืองจินหลิงก็พบเครื่องมือทางธรรม ยังสามารถเรียกฆาตสายฟ้าได้อีกด้วย ตอนนี้ดูเหมือนว่า นี่ไม่ใช่โชคชะตาของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง แต่เป็นึกับดักที่อีกฝ่ายจัดวางไว้เพื่อเขาตั้งแต่แรกแล้ว!”
“ถ้าหากเป็นแบบนี้จริง ถ้าอย่างนั้นเขาก็กำลังรอฆ่าคนที่ฉันส่งไป!”
“อีกทั้งเขารู้ว่าฉันจะต้องส่งยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญปราณทิพย์ไปแน่นอน ดังนั้นจงใจใช้เครื่องมือทางธรรมเป็นเหยื่อล่อ หลอกล่อให้คนของฉันติดกับ!”
ทันทีที่คิดถึงตรงนี้ อู๋เฟยเยี่ยนแทบไม่สนใจที่จะสะสางเงื่อนงำและความเป็นไปได้มากมายนับไม่ถ้วนในหัวสมอง เธอคิดเพียงรีบเรียกผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามทั้งหมดกลับมาโดยๆไว
เนื่องจาก ในเมื่ออีกฝ่ายไม่กลัวแม้แต่การระเบิดตัวเองของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ถ้าอย่างนั้นผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
ถ้าหากสามคนนี้ไปถึงเมืองจินหลิง ถูกอีกฝ่ายวางกับดักฆ่าทั้งหมด ถ้าอย่างนั้นไม่ใช่ว่าตนจะยิ่งสูญเสียยับเยินมากกว่าเดิมหรอกเหรอ?!
ท่านเอิร์ลทั้งสี่ก็หายไปสามคนแล้ว ถ้าหากผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามก็หายไปอีก ปราณทิพย์ในด้านกำลังรบขององค์กรพั่วชิงจะสูญเสียไปมากกว่าครึ่ง
อีกทั้ง สิ่งที่ตนเองกังวลยิ่งกว่าก็คือ ตอนนี้อีกฝ่ายปล่อยภาพวาดของอาจารย์ออกมา น่าจะเพียงแค่เตือนตนเอง ถ้าหากตนเองส่งผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามไปที่เมืองจินหลิงอีก ถ้าอย่างนั้นไม่ใช่ว่าจะแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าตนเองต้องการสู้ตายกับอีกฝ่ายหรอกเหรอ?
ถ้าหากเป็นเช่นนี้ เกรงว่าจะเป็นการยั่วให้อีกฝ่ายโมโหจนถึงที่สุด!
อู๋เฟยเยี่ยนไม่กล้าชักช้า รีบหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมเครื่องหนึ่งขึ้นมาทันที โทรไปหาอู๋เทียนหลินที่อยู่บนเครื่องบิน
อู๋เทียนหลินในเวลานี้ เพิ่งจะปลอบขวัญผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามที่หวาดกลัวเครื่องบินให้สงบลง ทันใดนั้นก็ได้รับที่อู๋เฟยเยี่ยนโทรมา รีบรับโทรศัพท์ กล่าวอย่างนอบน้อม: “ผู้มีพระคุณท่านมีอะไรจะสั่งหรือครับ?”
อู๋เฟยเยี่ยนกล่าวอย่างไม่ลังเล: “ยกเลิกภารกิจ รีบบินกลับมา!”
“หา?”อู๋เทียนหลินรีบหยิบโทรศัพท์เดินไปที่ด้านหลังของเครื่องบินโบอิ้ง เอ่ยถามอย่างประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง: “ผู้มีพระคุณ......ทำไมภารกิจถึงยกเลิกละครับ? ไม่ง่ายเลยที่ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามจะออกจากการถือศีล พูดว่าจะไปหาสาเหตุที่เมืองจินหลิง!”
อู๋เฟยเยี่ยนตวาดน้ำเสียงเย็นชา: “ฉันให้แกกลับมาแกก็กลับมา! ใครให้ความกล้าแก สงสัยการตัดสินใจของฉัน?!”
อู๋เทียนหลินเหงื่อตกทันที เขารีบตบหน้าตัวเองสองที กล่าวอย่างไม่สบายใจ: “เป็นกระผมที่ปากมาก อย่างไรก็หวังว่าผู้มีพระคุณจะให้อภัย ผู้มีพระคุณวางใจ กระผมให้ลูกเรือบินกลับเดี๋ยวนี้!”
สามคนสบตากันแวบหนึ่ง มองเห็นความสงสัยและไม่พอใจในดวงตาของอีกฝ่าย แต่สิ่งที่ทำให้เขาเป็นกังวลเป็นอย่างยิ่งบนเครื่องบินลำนี้ก็คือ ไม่มีใครกล้านำความในใจพูดออกมา
ในไม่ช้า ลูกเรือภายใต้คำสั่งของอู๋เทียนหลิน ได้ยื่นของเส้นทางบินกลับบัวโนสไอเรสกับการควบคุมการจราจรทางอากาศ
หลังจากนั้นห้านาที การควบคุมการจราจรทางอากาศอนุมัติการบินกลับของเครื่องบินแล้ว
หลังจากนั้น เครื่องบินโบอิ้ง777ลำนี้ บินเป็นวงกลมขนาดใหญ่บนน่านฟ้าของโอเชียเนียรอบหนึ่ง กลับลำบินมุ่งหน้าไปที่สนามบิน
แต่ในเวลานี้ เย่เฉินที่กำลังเฝ้าสังเกตเครื่องบินหลายลำก็พบเจอทันที เครื่องบินที่บินข้ามมหาสมุทรส่วนมากล้วนบินเป็นเส้นตรง มีเครื่องบินเพียงลำเดียว ที่หลังจากจบการเลี้ยว360องศากลางท้องฟ้า ได้ทิ้งภาพวงโคจรทรงกลมเอาไว้ บินมุ่งหน้าไปทางบัวโนสไอเรส
เมื่อเห็นฉากนี้ ในที่สุดเย่เฉินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เขารู้ว่า ของตนเองได้ผลตามคาด!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...