ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5734

เย่เฉินไม่ได้ศึกษาหรือวิจัยเกี่ยวกับโชคชะตามากนัก

《ตำราเก้าเสวียนเทียน》มีความรู้อยู่มากมายหลายแขนง แต่หนึ่งเดียวที่ไม่มีคือคำอธิบายเกี่ยวกับโชคชะตา

เขาเคยคิดว่าเรื่องอย่างโชคชะตาเป็นเพียงเรื่องซึ่งคล้ายกับระบบวรรณะในประเทศอินเดีย ชะตาสูง หมายถึงคนวรรณะสูง คนที่มีวรรณะสูงก็มีสถานะทางสังคมสูง แต่ตัวตนของคนเหล่านั้นไม่ได้มีอำนาจโดยเนื้อแท้ เนื่องจากคนที่มีวรรณะสูงต่างเจ็บป่วย แก่ชรา และเกิดอุบัติแห่งต่าง ๆ นานาเช่นกัน

แต่เมื่อได้ยินสิ่งที่หลินหว่านเอ๋อร์พูดออกมา ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด

ดังนั้นเขาจึงถามหลินหว่านเอ๋อร์ออกไปว่า “หากพ่อของผมมีดวงชะตามังกร เขาก็จะไม่ถูกท่านเอิร์ลฉางเซิ่งฆ่าตายใช่ไหม?”

“แน่นอน!” หลินหว่านเอ๋อร์ตอบกลับมาอย่างหนักแน่น “ด้วยชะตาที่แข็งแกร่งถึงเพียงนั้น มันถูกกำหนดและแบ่งแยกไว้อย่างชัดเจน ขอแค่ดวงชะตามังกรไม่อยากตาย แค่ดวงชะตาเสือจะสังหารดวงชะตามังกรได้อย่างไร? คุณชายเป็นดวงชะตามังกรที่แท้จริง แม้ว่าชีวิตของคุณชายจะถูกกำหนดให้เผชิญหน้ากับหายนะของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง แต่โชคชะตาก็กำหนดให้คุณชายได้มาพบกับฉันก่อน ให้ฉันมีโอกาสได้มอบแหวนวงนั้นให้กับคุณชาย พาคุณชายหลุดพ้นจากหายนะล่วงหน้า นี่แหละคือความแข็งแกร่งของดวงชะตาที่แท้จริง”

เย่เฉินพึมพำออกมา “หากเป็นเช่นนี้ พ่อของผมก็น่าจะไม่ใช่ดวงชะตามังกร ไม่เช่นนั้นเขาก็คงไม่ถูกท่านเอิร์ลฉางเซิ่งสังหาร”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็พูดออกมาด้วยใบหน้าแห่งความสงสัย “มีเรื่องที่ผมยังไม่เข้าใจอยู่เล็กน้อย คุณหลินใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะทำความเข้าใจกับการมีอยู่ของดวงชะตามังกรขั้นสูงได้ พ่อของผมในตอนนั้นมีอายุได้เพียงยี่สิบกว่า เขาจะเข้าใจและรับรู้ถึงการมีอยู่ของดวงชะตามังกรขั้นสูงได้อย่างไร?”

หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้า “เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจ บางที่พ่อของคุณชายอาจจะครอบครองบันทึกที่เกี่ยวข้องกับดวงชะตามังกรขั้นสูงอยู่ก็เป็นได้”

เย่เฉินพยักหน้า ดูเหมือนว่าคำอธิบายดังกล่าวจะเป็นสิ่งซึ่งสมเหตุสมผลมากที่สุด

เขานึกย้อนกลับไปถึงคำพูดของหลินหว่านเอ๋อร์ ดวงชะตามังกรขั้นสูงนั้นไม่ได้มีมาแต่กำเนิด หัวใจของเขาก็ยิ่งสับสน หากดวงชะตาระดับสูงเช่นนี้ไม่ได้มีมาแต่โดยกำเนิด เช่นนั้นเขาจะทำอย่างไรถึงจะสามารถสำเร็จมันได้ในอนาคต?

เย่เฉินรู้สึกว่าสมองของเขาเต็มไปด้วยหมอกควัน ไม่มีเบาะแสหรือข้อมูลอะไรที่ชัดเจนอยู่เลย

หลังจากนั้นไม่นาน ชิวอิงซานแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนที่ติดทะเล ซุนจือต้งแห่งเย่นจิง รวมถึงเหล่าจางที่ติดตามหลินหว่านเอ๋อร์มาชั่วชีวิต ทั้งสามคนพยุงกันเดินขึ้นบันไดหินเพื่อมาหาหลินหว่านเอ๋อร์ตามคำสั่ง

ทั้งสามมาถึงหน้าประตูด้วยลมหายใจที่เหนื่อยหอบ เหล่าจางเอ่ยปากขึ้นมาว่า “คุณหนู พวกผมมาถึงแล้วครับ”

หลินหว่านเอ๋อร์ตอบกลับไปทันที “เข้ามาได้เลย”

ทั้งสามคนรีบตอบกลับมาพร้อมกับผลัดประตูเดินเข้าไป

หลังจากทั้งสามคนเดินเข้ามาในห้อง เห็นเย่เฉินและหลินหว่านเอ๋อร์นั่งอยู่ตรงข้ามกัน มีกาน้ำชาที่กำลังต้มอยู่ด้านข้าง พวกเขาจึงรีบก้าวไปด้านหน้า พูดออกมาด้วยความเคารพว่า “คุณหนู คุณเย่......”

หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า ยิ้มและพูดออกไปว่า “ครั้งที่แล้วคุณชายเย่เคยรับปากกับพวกนายไว้ว่าจะมอบโอกาสให้พวกนาย และวันนี้เขาก็มาทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้ พวกนายยังไม่รีบกล่าวขอบคุณอีกนะ!”