เย่เฉินถามออกมาด้วยความสงสัย “แต่ว่า ระหว่างสวรรค์และโลกมันไม่มีปราณทิพย์เหลืออยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า “ตามที่โจวอี้กล่าวไว้ สำหรับชีวิตที่ยังไม่ผ่านการลงทัณฑ์จากสวรรค์ การดำรงอยู่ของปราณทิพย์นั้นไม่เหลืออยู่แล้ว แต่หลังจากข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์มาได้ ปราณทิพย์ก็จะปรากฏออกมา”
เย่เฉินถามด้วยความไม่เข้าใจ “เรื่องนี้ฟังดูแล้วไม่ค่อยจริงสักเท่าไหร่......”
หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มออกมา “ตอนแรกฉันเองก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่ความจริง คิดว่าความเข้าใจที่ตนเองมีต่อโจวอี้นั้นผิดพลาด แต่หลังจากการสงครามโลกครั้งที่สอง ฉันได้สัมผัสกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ สัมผัสกับโทรศัพท์ไร้สาย ทันใดนั้นหัวใจของฉันก็แจ่มใสขึ้น สิ่งของเฉกเช่นปราณทิพย์ บางทีมันอาจจะเหมือนกับวิทยุไร้สายที่คนธรรมดาไม่อาจสัมผัสหรือแตะต้องมันได้ แต่เมื่อทำทุกอย่างให้ตรงตามเงื่อนไขของวิทยุไร้สาย เท่านั้นก็สามารถรับรู้ข้อมูลผ่านเครื่องวิทยุได้อย่างต่อเนื่อง ปราณทิพย์เองก็เป็นเช่นนั้น”
ดวงตาของเย่เฉินเบิกกว้าง พูดออกมาด้วยความตกใจ “หากเป็นเช่นนี้จริง ยุคธรรมปลาย ในความเป็นจริงมันก็อาจไม่ใช่ยุคธรรมปลายที่แท้จริง? !”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดออกมาว่า “ยุคธรรมปลาย ที่จริงมันเป็นเพียงคำพูดหรือวาทศิลป์ของคนรุ่นหลัง คนรุ่นหลังได้ฝึกฝนวิชาและเรียนรู้ประสบการณ์ต่าง ๆ จากคนในยุคโบราณ แต่พวกเขาไม่อาจฝึกฝนจนประสบความสำเร็จเหมือนกับคนในยุคโบราณได้ ดังนั้นเหล่าคนรุ่นหลังจึงคิดว่าระหว่างสวรรค์และโลกนั้นไร้ซึ่งปราณทิพย์ และโลกก็ดำเนินมาถึงยุคธรรมปลาย แต่ความจริงเป็นเช่นไร ไม่มีใครสามารถบอกได้ทั้งนั้น ฉันเองก็ไม่กล้ารับประกัน สิ่งที่ฉันพูดออกมาล้วนมาจากความเข้าใจที่มีต่อโจวอี้ทั้งสิ้น ดังนั้นคุณชายจะเชื่อหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับความคิดของคุณชาย”
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย ในใจของเขาได้เชื่อในสิ่งที่หลินหว่านเอ๋อร์พูดออกมามากกว่าครึ่ง
เขารู้สึกว่าคำพูดของหลินหว่านเอ๋อร์นั้นมีความน่าเชื่อถือมากกว่า พวกคำเล่าขานที่บอกว่ากลับคืนสู่สรวงสวรรค์ บรรลุกลายเป็นเซียน ตำนานเหล่านั้นมันดูเหมือนนิยายโบราณ ดังนั้นเย่เฉินจึงเปลี่ยนความสนใจและหันมาถามเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของดวงชะตามังกรขั้นสูง เขาถามเธอไปว่า “คุณหลิน รู้หรือไม่ว่าดวงชะตามังกรขั้นสูงนั้นตัดสินจากตรงไหน? หากผมบอกวันเดือนปีเกิดพ่อของผมให้กับคุณ คุณจะสามารถทำนายออกมาได้หรือไม่ว่าเขาใช่ดวงชะตามังกรขั้นสูงหรือเปล่า?”
หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้า “ฉันไม่สามารถทำนายดวงชะตามังกรขั้นสูงออกมาได้ ความเข้าใจที่ฉันมีต่อโจวอี้นั้นเป็นเพียงช่วงแรกที่ได้รู้จักกับดวงชะตามังกรขั้นสูง แต่ยังไม่สามารถทำนายออกมาได้ว่าคนไหนมีดวงชะตามังกรขั้นสูงหรือไม่ ปัญหานี้ฉันเองก็ทำการศึกษาอยู่นาน แต่ก็ยังไม่สามารถข้ามผ่านมันไปได้ ดูเหมือนว่ากำลังติดอยู่รอยต่อตรงไหนสักแห่งที่ยังไม่อาจหาคำตอบได้”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดออกมาว่า “ฉันคิดว่า ดวงชะตาท่านพ่อของคุณชายนั้นไม่ใช่ดวงชะตามังกรขั้นสูง และก็ไม่มีมีทางที่จะเป็นดวงชะตามังกรเป็นแน่”
เย่เฉินถามออกมาด้วยความประหลาดใจ “ทำไมคุณหลินถึงได้มั่นใจแบบนั้น?”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดออกมาว่า “ดวงชะตามังกรขั้นสูงเป็นดวงชะตาแข็งแกร่งที่ยากจะเกิดขึ้นมาในรอบหลายร้อยปี วิถีแห่งสวรรค์จะนิ่งดูดายปล่อยให้เขาที่มีอายุเพียงน้อยนิดถูกคนอื่นฆ่าตายไปง่าย ๆ ได้อย่างไร? แถมยังถูกคนที่มีดวงชะตาชีวิตต่ำกว่าตั้งหลายขั้นอย่างท่านเอิร์ลฉางเซิ่งฆ่าตาย? ไม่ต้องพูดถึงดวงชะตามังกรขั้นสูงที่แข็งแกร่งที่สุด แค่มีดวงชะตามังกรธรรมดาแบบคุณชาย ขอแค่คู่ต่อสู้ไม่ได้มีดวงชะตาและความแข็งแกร่งที่มากกว่า ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่โจมตีเข้ามาแบบกลุ่ม คุณชายก็สามารถเอาตัวรอดได้เสมอ ไม่ว่าจะข้ามแม่น้ำหรือสะพาน ทุกอย่างล้วนสามารถพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้!”
“พลังแห่งโชคชะตา มันไม่ใช่สิ่งที่เป็นเพียงคำพูดเท่านั้น!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...