ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5736
เย่เฉินจ้องมองผู้เฒ่าชราผมสีดอกเลาทั้งสามท่านที่อยู่ตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะมองหลินหว่านเอ๋อร์ที่ดูเหมือนเด็กที่อยู่ข้างกาย รู้สึกสับสนเล็กน้อยทันที
ผู้อาวุโสทั้งสามแก่ชรามากแล้วจริงๆ อีกทั้งจากการคบค้าสมาคมอย่างจำกัดก็สามารถมองออกว่า ทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นคนชราที่ค่อนข้างมีประสบการณ์ มีความเฉลียวฉลาด
แต่ว่า ทั้งสามคนต่อหน้าของหลินหว่านเอ๋อร์ กลับเหมือนเด็กที่ถูกผู้ปกครองให้โอวาทสั่งสอน ทุกคนปฏิบัติตามคำสั่งของเธออย่างเคร่งครัด
แต่ถึงแม้ว่าตัวหลินหว่านเอ๋อร์เองจะมองดูไปเหมือนยังเป็นเด็กอยู่ก็ตาม แต่ท่าทีที่มีต่อผู้อาวุโสทั้งสามคนนี้ กลับยังคงเข้มงวดราวกับปฏิบัติตัวต่อเด็ก ทำให้เขารู้สึกอ่อนไม่เชื่อฟังเป็นอย่างยิ่ง
แต่ว่า เขายังคงนำเรื่องไม่เชื่อฟังแบบนี้โยนทิ้งไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว กล่าวกับทั้งสามคนอย่างมีมารยาทเป็นอย่างยิ่ง: “ทั้งสามท่านรีบลุกขึ้นเถอะครับ”
ทั้งสามคนไม่ได้ลุกขึ้น แต่ว่าเงยหน้าขึ้นมา มองไปทางหลินหว่านเอ๋อร์อย่างพร้อมเพรียงกัน
หลินหว่านเอ๋อร์ดูเหมือนว่าไม่สงสารผู้อาวุโสที่คุกเข่าอยู่บนพื้นทั้งสามท่านเลยสักนิด พยักหน้าอย่างไม่รีบไม่ร้อน นี่ถึงเอ่ยปากกล่าว: “ในเมื่อคุณชายเย่พูดแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ลุกขึ้นเถอะ”
ทั้งสามคนถึงได้พยุงกันและกันลุกขึ้นยืน เย่เฉินอยากไปช่วย แต่ได้ยินหลินหว่านเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกายกล่าว: “คุณชายไม่ต้องเป็นห่วง พวกเขาจัดการกันเองได้”
เย่เฉินพยักหน้าอย่างเขินอาย ไม่ได้ยื่นมือออกไปอีก
หลังจากรอให้ทั้งสามคนลุกขึ้น เย่เฉินรีบกล่าวทันที: “คุณตาทั้งสามท่านยังไงก็รีบทานยาอายุวัฒนะลงไปเถอะครับ หลังจากที่ทานลงไปแล้ว ร่างกายจะได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่”
ทั้งสามคนยังคงไม่พูดจา มองไปทางหลินหว่านเอ๋อร์พร้อมกันอีกครั้ง
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าเล็กน้อย กล่าว: “คุณชายเย่ให้พวกเธอทาน พวกเธอก็ทานลงไปเถอะ”
พูดไป เธอก็หยิบถ้วยชาสามใบจากด้านล่างโต๊ะน้ำชา พูดกับทั้งสามคนว่า: “คุณชายเย่มอบยาอายุวัฒนะให้พวกเธอทั้งสามคน ฉันก็จะมอบน้ำชาให้พวกเธอหนึ่งถ้วยแล้วกัน”
พูดจบ เธอก็รินน้ำชาที่แดงทองสามถ้วยให้ทั้งสามคน จากในกาที่ต้มชา เอ่ยปากกล่าว: “ชานี้ เป็นชาที่แช่ด้วยชาแผ่นของมารดาแห่งชาผูเอ่อร์ ตั้งแต่พวกเธอยังเด็ก พวกเธออยากได้อะไร ฉันไม่เคยตระหนี่ ยกเว้นชานี้เพียงอย่างเดียว ฉันตัดใจไม่ลงจริงๆ วันนี้ถือว่าเป็นการเพิ่มความสวยงามให้พวกเธอทั้งสามคนก็แล้วกัน”
ชิวอิงซานรีบกล่าว: “เมื่อครู่นี้คุณชายเย่พูดว่า ยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดสามารถยืดอายุได้ยี่สิบปี ถ้าครึ่งเม็ดสามารถยืดอายุได้สิบปีได้ไหมครับ?”
เย่เฉินพยักหน้า: “ได้”
ชิวอิงซานดีใจทันที สายตาเหลือบมองมีดแซะชาที่หลินหว่านเอ๋อร์ใช้แซะชาแผ่น กล่าวด้วยความนอบน้อม: “คุณหนู ผมอยากขอยืมมีดแซะชาของท่านสักหน่อยครับ......”
หลินหว่านเอ๋อร์ถามเขาด้วยความประหลาดใจ: “เธออยากจะแบ่งโอสถให้ภรรยาของเธอครึ่งหนึ่ง?”
“ครับ!”ชิวอิงซานพยักหน้าเอ่ยกล่าว: “เธอกับผมร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเกือบเจ็ดสิบปี ตอนนี้เธอเองก็เป็นไม้ที่ใกล้ฝั่งเช่นกัน คิดว่าเหลือเวลาอีกไม่กี่ปี ผมได้ยืดอายุไปอีกยี่สิบปี ทนมีชีวิตอยู่เพียงลำพังคนเดียวนานขนาดนี้ไม่ไหวจริงๆครับ......”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า: “พวกเธอร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาทั้งชีวิต เธอไม่สามารถสนใจเพียงแค่ตัวเองได้จริงๆ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...