ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5737
พูดจบ จึงนำมีดแซะชายื่นไปให้ชิวอิงซาน
ชิวอิงซานรับมีดแซะชามา รีบกล่าวขอบคุณ จะนำโอสถแบ่งออก ณ ตอนนั้น
ตอนนี้เย่เฉินเอ่ยปากกล่าว: “ท่านชิวไม่จำเป็นต้องลำบากครับ”
ชิวอิงซานตกตะลึงไปเล็กน้อย หันไปมองเย่เฉินโดยไม่ตั้งใจ
เย่เฉินในเวลานี้นำยาอายุวัฒนะอีกเม็ดหนึ่งออกมา ยื่นให้แก่ชิวอิงซาน เอ่ยปากกล่าว: “เม็ดนี้ ขอมอบให้ฮูหยินของท่าน รบกวนท่านช่วยส่งมอบแทนผมด้วยครับ”
ทันทีที่คำพูดนี้ออกไป ไม่เพียงแค่ชิวอิงซานตกตะลึงอ้าปากค้าง แม้แต่หลินหว่านเอ๋อร์ก็ตะลึงงันไปเช่นกัน
เธอคิดไม่ถึงเลยว่า เย่เฉินยังจะนำยาอายุวัฒนะที่มีมูลค่ามหาศาลเม็ดหนึ่งออกมาอีก มอบให้แก่คนที่ไม่เคยพบหน้ามาก่อน ภรรยาของชิวอิงซาน
เย่เฉินมาที่โฮมสเตย์จื่อจินหลายครั้ง ภรรยาของชิวอิงซานล้วนเป็นฝ่ายหลีกเลี่ยงความสงสัยไปพร้อมกับคนอื่น ยังไม่เคยพบหน้ากับเย่เฉิน
และนี่ก็เป็นครั้งแรกของเย่เฉินที่นำยาอายุวัฒนะมอบให้แก่คนแปลกหน้าที่ไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน
ที่เขาทำแบบนี้ ทั้งหมดทั้งมวลก็เป็นเพราะขอบคุณที่หลินหว่านเอ๋อร์ที่ช่วยชีวิตตนเองไว้
ผู้อาวุโสตรงหน้าทั้งสามท่านนี้ ล้วนเป็นเด็กกำพร้าที่หลินหว่านเอ๋อร์เลี้ยงดูจนเติบใหญ่ ส่วนภรรยาของชิวอิงซาน คิดไปก็งคงจะเป็นคนที่หลินหว่านเอ๋อร์ค่อนข้างไว้เนื้อเชื่อใจ เย่เฉินคิดเสมอว่า หลินหว่านเอ๋อร์ให้แหวนมหัศจรรย์วงหนึ่งกับตน ช่วยชีวิตของตนเอาไว้ บุญคุณครั้งนี้มากมายถึงขนาดที่ว่าตนไม่รู้ว่าควรจะตอบแทนอย่างไร ดังนั้น เขาจึงใจกว้างกับคนข้างกายของหลินหว่านเอ๋อร์ เป็นอย่างมาก
ในมุมมองของเย่เฉิน บุญคุณแม้เพียงน้ำหยด ก็ควรตอบแทนให้ได้ดั่งสายธาร ในมุมมองที่หลินหว่านเอ๋อร์มีบุญคุณกับตน ไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นยาอายุวัฒนะไม่กี่เม็ด แม้จะให้ตนหลอมยาอายุวัฒนะให้พวกเขาสักเตาหนึ่งโดยเฉพาะก็ไม่เป็นไร
และชิวอิงซานในเวลานี้ ถึงแม้ภายในใจจะตื่นตะลึงทั้งตื่นเต้นดีใจ แต่กลับไม่กล้าลงมือหยิบโอสถโดยพลการ ดังนั้นทำได้แค่เพียงมองไปทางหลินหว่านเอ๋อร์ รอให้เธอพยักหน้าอนุญาตเสียก่อน
ถึงแม้ว่าชิวอิงซานจะไม่รู้ว่าทำไมเย่เฉินจะต้องดีกับพวกเขาสามคน แม้กระทั่งภรรยาของตนขนาดนี้ แต่ว่าภายในใจของเขาแน่ใจข้อหนึ่ง ทั้งหมดนี้ ไม่ใช่เพราะพวกเขาอย่างแน่นอน จะต้องเป็นเพราะคุณหนูของตนอย่างแน่นอน
ร่างกายของทั้งสามคน ทั้งหมดกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของการย้อนเวลากลับไปสู่อดีตด้วยความเร็ว
หลินหว่านเอ๋อร์จ้องมองทั้งสามคนนี้จากความแก่ชรากลายเป็นวัยรุ่นขึ้นมาก ในเบ้าตาอดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา
ตามที่เธอพูด หลังจากที่สงครามโลกครั้งที่สองจบลง เนื่องจากเธอหลบหนีการตามไล่ฆ่าขององค์กรพั่วชิงยากขึ้นเรื่อยๆ จึงไม่ได้รับเลี้ยงเด็กกำพร้าอีก
พูดขึ้นมา ชิวอิงซานพวกเขา คงจะเป็นผลสำเร็จเพียงเล็กน้อยที่เหลืออยู่ ในบรรดาเด็กกำพร้าที่เธอเคยรับเลี้ยง
ถ้าหากพวกเขาสามคนเสียชีวิตไป หลินหว่านเอ๋อร์ก็จะเข้าสู่สภาวะโดดเดี่ยวอย่างแท้จริง อีกอย่าง นี่อาจจะเป็นความโดดเดี่ยวที่กินเวลานานถึงร้อยปี ที่ไม่สามารถหวนคืนได้จนกระทั่งถึงแก่ความตาย
ดังนั้น ถึงแม้เธอจะแสดงออกอย่างค่อนข้างเฉยเมยกับทั้งสามคนมาโดยตลอด แต่ภายในใจกลับมีความรู้สึกพึ่งพาอยู่มาก
ทั้งสามคนนี้สามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกยี่สิบปี ก็แสดงว่าความโดดเดี่ยวของตนต้องก็จะต้องลดลงไปตามยี่สิบปี......
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...