ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5783
พวกเขาหันหน้าไปมอง จึงพบว่า คนที่พูดกันเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน เว่ยเลี่ยง
พนักงานรักษาความปลอดภัยที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าซุนเห็นเว่ยเลี่ยงมา พูดอย่างเกรงใจทันทีว่า：“ประธานเว่ย ในเมื่อพวกเขาคือเพื่อนของพวกคุณ งั้นคุณช่วยลงทะเบียนข้อมูลพวกเขาด้วย”
ตามกฎของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน แขกที่มาจากข้างนอกต้องให้เจ้าหน้าที่ภายในมารับไปเท่านั้น
และพนักงานที่มารับทุกคนจะต้องลงทะเบียนข้อมูลของผู้มาเยี่ยมตามความเป็นจริง ซึ่งแบบนี้จะสะดวกในการเก็บเข้าระบบ แม้ว่าจะเป็นเว่ยเลี่ยงก็ไม่มีข้อยกเว้น
เว่ยเลี่ยงพยักหน้า มองไปที่ทั้งสามคน ยิ้มไปพูดไปว่า：“คุณสมิธผมรู้จัก อีกสองคน กรุณาโชว์เอกสารยืนยันตัว ผมจะลงทะเบียน”
หูเล่อฉีพูดอย่างตื่นเต้น：“ประ……ประธานเว่ยสวัสดีครับ ผมหูเล่อฉี นี่แฟนผมซูหลาน พวกเรา……พวกเราเป็นเพื่อนอะเฉิน เขาให้พวกเรามาหาคุณ ……”
เว่ยเลี่ยงยิ้ม แล้วพูดว่า：“ผมรู้ เขาโทรหาผมแล้ว พวกคุณไม่ต้องห่วง เรื่องที่เขารับปากพวกคุณ ผมจะทำตามสัญญา”
หูเล่อฉีและซูหลานน้ำตาไหลด้วยความดีใจทันที
ในความคิดของผู้ป่วยโรคมะเร็ง สถานะของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน สูงกว่าเมโยคลินิกมาก ได้บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนมารับทดลองทางคลินิก ก็หมายความว่าเราได้หันไปด้านหน้าสถานที่อันตราย แล้วเริ่มเดินกลับไปแล้ว
เจมส์ สมิธอุ้มลูกไว้ก็ยิ่งร้องไห้ด้วยความดีใจ เขามองเว่ยเลี่ยง พูดอย่างรู้สึกขอบคุณและละอายใจอย่างมาก：“คุณเว่ย ขอบคุณที่ให้โอกาสจิมมี่ ……และได้โปรดยกโทษให้กับความเย่อหยิ่งและความไม่รู้ของผมตอนแรกด้วย ……”
ทั้งสองรีบพยักหน้า
สำหรับพวกเขาแล้ว ไม่สำคัญว่าจะมีคนในครอบครัวมาด้วยหรือไม่ สิ่งสำคัญคือทั้งสองไปด้วยกันได้แค่นั้นก็พอแล้ว
ตอนนี้เองเว่ยเลี่ยงมองไปที่เจมส์ สมิธอีก แล้วพูดว่า：“คุณสมิธ กลุ่มเด็กของเรา ผู้ป่วย 2 รายนอนในห้องเดียวกัน แต่ผู้ปวยเด็กทุกคนจะมีผู้ปกครองมาช่วยดูแลได้ คุณหรือภรรยาคุณก็อยู่ดูแลเขาได้ แต่ทุกครั้งจะเฝ้าได้คนเดียว ถ้าต้องการเปลี่ยนคน ต้องใช้บัตรผ่านเฉพาะ ลงทะเบียนที่ด้านนอกประตู”
เจมส์ สมิธพูดอย่างไม่ลังเลว่า：“ผมช่วยดูแล！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...