ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5835
หลังจากที่เที่ยวบินพิเศษของอู๋เฟยเยี่ยนมาถึงสนามบินยงโจว ก็พร้อมที่จะบินมุ่งหน้าไปยังออสเตรเลียได้ทันทีโดยไม่ต้องเตรียมการอะไรมากนัก
ตามแผนการการบิน พวกเขาเหมือนกับตอนขามา หลังจากที่ต้องแวะเติมเชื้อเพลิงที่ออสเตรเลีย ก็บินไปถึงบัวโนสไอเรสได้ในคราวเดียว
ในขณะที่เครื่องบินที่อู๋เฟยเยี่ยนโดยสารกำลังเคลื่อนตัวไปยังรันเวย์ด้านขวาของสนามบิน เครื่องบินส่วนตัวที่เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์โดยสาร กำลังลงจอดที่รันเวย์อีกด้านหนึ่งของสนามบิน
รถออฟโรดของเมอร์เซเดส-เบนซ์คันหนึ่งได้จอดอยู่ที่ลานจอดรถของสนามบินเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์ออกจากสนามบินก็มุ่งหน้าตรงไปยังลานจอดรถ หลังจากที่ตามหารถออฟโรดคันนี้เจอแล้ว เย่เฉินคลำหากุญแจดอกหนึ่งเจอ จากด้านในข้างบนของล้อหน้าด้านซ้าย
จากนั้น เขาใช้กุญแจปลดล็อกประตู ขึ้นไปนั่งพร้อมกันกับหลินหว่านเอ๋อร์ แล้วขับมุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของภูเขาแสนลี้
หลินหว่านเอ๋อร์ที่นั่งข้างคนขับ ภายในใจมักจะมีความไม่สงบสุขอยู่หน่อยๆ เธอรู้สึกว่า ที่อู๋เฟยเยี่ยนรีบร้อนออกไปจากภูเขาแสนลี้อย่างกะทันหัน นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าที่ภูเขาแสนลี้จะต้องมีอันตรายที่ตนกับเย่เฉินยังไม่เคยเจอ
แต่ว่า หลินหว่านเอ๋อร์กลับไม่ได้เกลี้ยกล่อมให้เย่เฉินยอมแพ้
เนื่องจากในใจของหลินหว่านเอ๋อร์ชัดเจนมากว่า นับตั้งแต่หลังจากที่เย่เฉินพบกับคุณตาคุณยายของเขา เขาก็อยากรู้มากมาโดยตลอดว่า ตอนนั้นพ่อกับแม่ได้พบเจอและประสบกับอะไร แล้วก็มีความเชื่อมต่อกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แบบไหน กับตำราเก้าเสวียนเทียนที่เขาได้รับมาในตอนหลัง
ดังนั้น สำหรับตัวของหลินหว่านเอ๋อร์เองแล้ว ในเมื่อเย่เฉินอยากจะไปค้นหาคำตอบ ถ้าอย่างนั้นตนก็จะไปด้วยกันกับเขาอย่างไม่ลังเลเลย
เย่เฉินในตอนนี้ ภายในใจจะต้องมีความกังวลอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
แต่ ความเกี่ยวโยงของพ่อและแม่กับความลับอมตะและจิ่วเสวียนจิงซวี้（บทนำตำราเก้าเสวียน เป็นกุญแจสำคัญที่เขาอยากจะหาคำตอบมาโดยตลอด เขาแทบจะอดรนทนไม่ไหวที่จะทำความเข้าใจข้อความทุกอย่างในนั้นให้กระจ่าง
และภูเขาแสนลี้ ก็มีความเป็นไปได้มากว่าจะเป็นต้นสายปลายเหตุของเรื่องทุกอย่างนี้
เย่เฉินกล่าว: “รถของเธออยู่ด้านล่าง”
หลินหว่านเอ๋อร์ตกตะลึงไปเล็กน้อย เอ่ยปากกล่าว: “เธอกระโดดลงไปจากตรงนี้?”
เย่เฉินพยักหน้า: “น่าจะนำรถทิ้งลงไปก่อน จากนั้นคนค่อยกระโดดตามลงไป”
หลินหว่านเอ๋อร์รีบถาม: “คุณชายคงจะไม่กระโดดลงไปจากตรงนี้ใช่ไหม......”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “ไม่หรอก ถ้าไม่อย่างนั้นเอาแบบนี้ คุณขับรถออกจากทางด่วนในช่องทางออกข้างหน้า ไปรอผมที่เมือง ผมจะลงไปจากตรงนี้”
“ไม่......”หลินหว่านเอ๋อร์จับมือของเย่เฉินเอาไว้โดยไม่รู้ตัว กล่าวอย่างตึงเครียด: “ข้าน้อยจะไปด้วยกันกับคุณชาย!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...