ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5835

หลังจากที่เที่ยวบินพิเศษของอู๋เฟยเยี่ยนมาถึงสนามบินยงโจว ก็พร้อมที่จะบินมุ่งหน้าไปยังออสเตรเลียได้ทันทีโดยไม่ต้องเตรียมการอะไรมากนัก

ตามแผนการการบิน พวกเขาเหมือนกับตอนขามา หลังจากที่ต้องแวะเติมเชื้อเพลิงที่ออสเตรเลีย ก็บินไปถึงบัวโนสไอเรสได้ในคราวเดียว

ในขณะที่เครื่องบินที่อู๋เฟยเยี่ยนโดยสารกำลังเคลื่อนตัวไปยังรันเวย์ด้านขวาของสนามบิน เครื่องบินส่วนตัวที่เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์โดยสาร กำลังลงจอดที่รันเวย์อีกด้านหนึ่งของสนามบิน

รถออฟโรดของเมอร์เซเดส-เบนซ์คันหนึ่งได้จอดอยู่ที่ลานจอดรถของสนามบินเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์ออกจากสนามบินก็มุ่งหน้าตรงไปยังลานจอดรถ หลังจากที่ตามหารถออฟโรดคันนี้เจอแล้ว เย่เฉินคลำหากุญแจดอกหนึ่งเจอ จากด้านในข้างบนของล้อหน้าด้านซ้าย

จากนั้น เขาใช้กุญแจปลดล็อกประตู ขึ้นไปนั่งพร้อมกันกับหลินหว่านเอ๋อร์ แล้วขับมุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของภูเขาแสนลี้

หลินหว่านเอ๋อร์ที่นั่งข้างคนขับ ภายในใจมักจะมีความไม่สงบสุขอยู่หน่อยๆ เธอรู้สึกว่า ที่อู๋เฟยเยี่ยนรีบร้อนออกไปจากภูเขาแสนลี้อย่างกะทันหัน นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าที่ภูเขาแสนลี้จะต้องมีอันตรายที่ตนกับเย่เฉินยังไม่เคยเจอ

แต่ว่า หลินหว่านเอ๋อร์กลับไม่ได้เกลี้ยกล่อมให้เย่เฉินยอมแพ้

เนื่องจากในใจของหลินหว่านเอ๋อร์ชัดเจนมากว่า นับตั้งแต่หลังจากที่เย่เฉินพบกับคุณตาคุณยายของเขา เขาก็อยากรู้มากมาโดยตลอดว่า ตอนนั้นพ่อกับแม่ได้พบเจอและประสบกับอะไร แล้วก็มีความเชื่อมต่อกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แบบไหน กับตำราเก้าเสวียนเทียนที่เขาได้รับมาในตอนหลัง

ดังนั้น สำหรับตัวของหลินหว่านเอ๋อร์เองแล้ว ในเมื่อเย่เฉินอยากจะไปค้นหาคำตอบ ถ้าอย่างนั้นตนก็จะไปด้วยกันกับเขาอย่างไม่ลังเลเลย

เย่เฉินในตอนนี้ ภายในใจจะต้องมีความกังวลอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

แต่ ความเกี่ยวโยงของพ่อและแม่กับความลับอมตะและจิ่วเสวียนจิงซวี้（บทนำตำราเก้าเสวียน เป็นกุญแจสำคัญที่เขาอยากจะหาคำตอบมาโดยตลอด เขาแทบจะอดรนทนไม่ไหวที่จะทำความเข้าใจข้อความทุกอย่างในนั้นให้กระจ่าง

และภูเขาแสนลี้ ก็มีความเป็นไปได้มากว่าจะเป็นต้นสายปลายเหตุของเรื่องทุกอย่างนี้

เย่เฉินกล่าว: “รถของเธออยู่ด้านล่าง”

หลินหว่านเอ๋อร์ตกตะลึงไปเล็กน้อย เอ่ยปากกล่าว: “เธอกระโดดลงไปจากตรงนี้?”

เย่เฉินพยักหน้า: “น่าจะนำรถทิ้งลงไปก่อน จากนั้นคนค่อยกระโดดตามลงไป”

หลินหว่านเอ๋อร์รีบถาม: “คุณชายคงจะไม่กระโดดลงไปจากตรงนี้ใช่ไหม......”

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “ไม่หรอก ถ้าไม่อย่างนั้นเอาแบบนี้ คุณขับรถออกจากทางด่วนในช่องทางออกข้างหน้า ไปรอผมที่เมือง ผมจะลงไปจากตรงนี้”

“ไม่......”หลินหว่านเอ๋อร์จับมือของเย่เฉินเอาไว้โดยไม่รู้ตัว กล่าวอย่างตึงเครียด: “ข้าน้อยจะไปด้วยกันกับคุณชาย!”