ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5842

หลินหว่านเอ๋อร์จ้องมองนาง กล่าวถามด้วยน้ำเสียงที่มีแฝงไปด้วยน้ำเสียงวิงวอน: “ซือไท่ ฉันขอร้องท่านให้พูดชัดเจนอีกหน่อย คุณชายเย่เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉัน ถ้าหากชีวิตเขามีชะตากรรมที่ถูกลิขิตเอาไว้แล้วจริง แม้ว่าฉันจะต้องเอาชีวิตของตัวเองเข้าแลก ก็จะพยายามขจัดแทนคุณชายเย่.....”

พูดจบ หลินหว่านเอ๋อร์งอขอทั้งสองข้างของเธอ กำลังจะคุกเข่าลงไปบนพื้น

เมื่อแม่ชีเฒ่าเห็นดังนี้ ก็รีบก้าวเท้าไปข้างหน้า ประคองร่างของเธอเอาไว้ก่อนหน้าที่หลินหว่านเอ๋อร์จะคุกเข่าลงบนพื้น เอ่ยปากกล่าว: “คุณหลินได้เห็นการเปลี่ยนของโลกมามากมายนับไม่ถ้วน แม่ชีอยู่ต่อหน้าคุณหลินไม่กล้าทำตัวอวดดี คุณหลินอย่าได้ทำความเคารพเป็นอันขาด”

พูดไป เธอประคองหลินหว่านเอ๋อร์ เอ่ยปากกล่าว: “คุณหลินก็น่าจะรู้ถึงความลับของโชคชะตาเช่นกัน ในอี้จิงปากั้ว แม้ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆก็ตาม ผลลัพธ์สุดท้ายที่แสดงออกมาอาจจะมีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ถ้าหากว่าแม่ชีพูดมากเกินไป ในทางกลับกันอาจจะจะกลับกลายไปในทางตรงกันข้าม ถ้าหากคุณหลินอยากจะช่วยคุณเย่จริง นั่นก็อาจจะต้องพยายามลดตัวแปรในนั้นให้มากที่สุด แม่ชีสามารถบอกคุณได้ชัดเจนว่าทางข้างหน้ามีอันตรายต่อคุณเย่ และคุณหลินเพียงแค่ต้องแน่ใจว่าคุณเย่สามารถยอมละทิ้งที่จะเดินต่อไปข้างหน้าต่อไปได้ก็คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ไม่ว่าคุณหรือว่าคุณเย่ การรู้มากเกินไป ในทางกลับกันจะนำพาตัวแปรมาให้มากยิ่งขึ้น”

เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนั้นของแม่ชีเฒ่าได้เห็นการเปลี่ยนของโลกมามากมายนับไม่ถ้วน หลินหว่านเอ๋อร์ก็รู้ว่า แม่ชีเฒ่าตรงหน้าท่านนี้ มีความเข้าใจต่ออดีตที่ผ่านมาของตัวเองอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

และเธอก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วถึงการลืมตัวเสียมารยาทของตนเอง ที่แม่ชีเฒ่าพูดก็ไม่ผิด โชคชะตาประเภทนี้ อันที่จริงแล้วมีตัวแปรที่ละเอียดอ่อนอยู่มากมาย รู้มากแล้ว บางครั้งกลับไม่ใช่เรื่องดีอะไร

เธอในตอนนี้ ไม่ซักไซ้รายละเอียดกับแม่ชีเฒ่าไปมากกว่านี้แล้ว แต่ได้ชั่งน้ำหนักความเป็นไปได้ของคำพูดเหล่านี้ของแม่ชีเฒ่าภายในใจ

เธอกำจัดว่าแม่ชีเฒ่าเป็นศัตรูของตนเองออกไปก่อนเป็นอันดับแรก

เนื่องจากแม่ชีเฒ่าได้ดึงดูดตนให้มาที่อารามแม่ชีนี้ได้สำเร็จ ถ้าหากเธอเป็นศัตรูของตนจริงๆ เธอจะต้องลงมือกับตนเองแน่นอน

ต่อมา เธอก็ขจัดที่แม่ชีเฒ่าเป็นศัตรูของเย่เฉิน

ถ้าหากทุกคนล้วนแย่งชิงสมบัติล้ำค่าที่เดียวกัน ถ้าอย่างนั้นก็คือผู้ที่มาก่อนย่อมต้องได้ก่อน เดิมทีอีกฝ่ายก็เดินนำหน้าอยู่แล้ว อีกทั้งรู้ตำแหน่งที่ซ่อนสมบัติล้ำค่า ตัวเลือกที่ดีที่สุดก็คือรีบไปขุดเอาสมบัติล้ำค่าไป อีกทั้งสามารถพยายามไม่เปิดเผยตัวตนของตนเอง ร่ำรวยแบบเงียบๆก็ได้ จะปล่อยเอาไว้ไม่ไปขุดหาสมบัติ และยังคอยเฝ้าอยู่ที่นี่เพื่อคอยเกลี้ยกล่อมให้คู่แข่งที่พละกำลังตกเป็นรองที่มาตอนหลังให้ยอมแพ้ทำไมกัน?

ดังนั้น การอนุมานข้อนี้ไม่มีน้ำหนัก

ไม่ใช่ศัตรู แล้วก็ไม่มีความสัมพันธ์ที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับผลประโยชน์ขัดแย้ง ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายจะจริงใจ ก็เพิ่มมากขึ้น

ดังนั้น หลินหว่านเอ๋อร์จ้องมองเธอ กล่าวถาม: “ฉันยังมีคำถามสุดท้าย ทำไมซือไท่ถึงต้องการช่วยเหลือคุณชายเย่?”

แม่ชีเฒ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงค่อนข้างหนักแน่น: “เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน มีคนเปิดกล่องแพนดอร่า แต่ตอนนั้นเปิดกล่องแพนดอร่านี้เพียงแค่ครึ่งเดียว ถ้าหากไม่สนใจไยดี หลายปีต่อมา กล่องแพนดอร่าก็จะค่อยๆเปิดออกเอง จะต้องนำไปสู่หายนะที่คาดไม่ถึงอย่างแน่นอน และตอนนั้น ผู้ที่สามารถนำกล่องแพนดอร่านี้ปิดไปอย่างสิ้นซาก หรือสามารถเปิดกล่องแพนดอร่าออกได้ทันที มีเพียงคุณชายเย่แค่คนเดียวเท่านั้น!”