เมื่อได้ยินความสงสัยของหลินหว่านเอ๋อร์ แม่ชีเฒ่าก็กล่าวอธิบายอย่างจริงจัง: “ไม่ปิดบังคุณหลิน จากที่นี่ไปข้างหน้าอีกห้าสิบลี้ ก็คือสถานที่ที่คุณหลินกับคุณเย่จะไป แต่ว่าสถานที่แห่งนี้ คุณหลินสามารถไปได้ อู๋เฟยเยี่ยนก็สามารถไปได้ แต่มีเพียงคุณเย่ที่ไปไม่ได้”
“ซือไท่รู้จักอู๋เฟยเยี่ยน?!”
เมื่อได้ยินแม่ชีเฒ่าเอ่ยถึงอู๋เฟยเยี่ยน ในใจของหลินหว่านเอ๋อร์ก็ตกตะลึงไป
เธอคิดเกี่ยวกับตัวตนของแม่ชีเฒ่าท่านนี้ไม่ตกจริงๆ แล้วก็คิดไม่ต้องว่าทำไมเธอได้มีพลังวิเศษมากมายขนาดนี้ รู้จักเย่เฉิน รู้จักตนก็ช่างแล้ว แต่รู้จักแม้กระทั่งอู๋เฟยเยี่ยน
เธอสามารถพูดชื่อของอู๋เฟยเยี่ยนออกมาได้ ก็พิสูจน์ได้ว่าเธอจะต้องมีความเข้าใจต่อชีวประวัติของอู๋เฟยเยี่ยน
กล่าวอีกนัยหนึ่ง เธอจะต้องรู้ว่า อู๋เฟยเยี่ยนมาจากราชวงศ์หมิงเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน มีชีวิตมาจนถึงกระทั่งตอนนี้
หลินหว่านเอ๋อร์จ้องมองแม่ชีเฒ่า พึมพำในใจอย่างหวาดกลัว: “เธอรู้ความลับของอู๋เฟยเยี่ยน ถ้าอย่างนั้นก็รู้ความลับของฉันด้วยเหมือนกันใช่หรือไม่?”
แม่ชีเฒ่าในเวลานี้ไม่ได้ปิดบังอีกต่อไป กล่าวเรียบๆ: “แม่ชีกับคุณหลินคุยกันอย่างเปิดใจ อู๋เฟยเยี่ยนกับองค์กรพั่วชิง เป็นศัตรูของแม่ชีเช่นกัน อีกทั้งพละกำลังของตัวอู๋เฟยเยี่ยนแข็งแกร่งมาก ยังมีองค์กรพั่วชิงที่ดำเนินการมาเป็นเวลาสามร้อยปีอีกด้วย พละกำลังโดยรวมแทบจะไม่มีใครสามารถเทียบได้”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ แม่ชีเฒ่าก็เปลี่ยนหัวข้อทันควัน กล่าวอย่างจริงจัง: “แต่ว่า เมื่อเทียบกับคนนั้นที่อยู่ออกไปอีกห้าสิบลี้ อู๋เฟยเยี่ยนก็เป็นแค่เพียงตัวตลกที่มีชีวิตอยู่มาสามร้อยกว่าปีคนหนึ่งเท่านั้น”
คำพูดของแม่ชีเฒ่า ทำให้หลินหว่านเอ๋อร์หวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง
แม่ชีเฒ่ากล่าวอย่างจริงจัง: “นี่ก็คือเหตุผลที่ทำไมแม่ชีถึงได้ให้ลูกศิษย์ไปเชิญคุณหลินมา แต่ไม่ได้เชิญคุณเย่มาโดยตรง แม่ชีเชื่อว่า คุณหลินในใจของคุณเย่มีความสำคัญที่ไม่อาจทดแทนได้ มีคุณหลินไปเกลี้ยกล่อมคุณเย่ ”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างยากลำบาก: “คุณชายเย่ตั้งหน้าตั้งตารอการเดินทางไปยังภูเขาแสนลี้ครั้งนี้เป็นอย่างยิ่ง เขายังมีปัญหาที่กลัดกลุ้มมานานมากมาย อยากจะคำอธิบายจากการเดินทางครั้งนี้......อยู่ๆฉันไปเกลี้ยกล่อมให้เขาย้อนกลับ คาดว่าเขาก็ไม่มีทางเห็นด้วย”
แม่ชีเฒ่าพยักหน้า จ้องมองหลินหว่านเอ๋อร์ กล่าว: “มุ่งหน้าไปข้างหน้าอีก จะนำพาหายนะที่คาดไม่ถึงมาสู่คุณเย่และคนบริสุทธิ์มากมาย ถ้าหากคุณเย่สามารถวางความแค้นลงได้ ก็จะได้รับเวลาอันมีค่าของตนเอง แล้วก็จะสามารถได้รับชัยชนะยิ่งกว่าของตนเอง”
พูดจบ แม่ชีเฒ่าก็จ้องมองหลินหว่านเอ๋อร์ กล่าวอย่างนอบน้อม: “คุณหลิน แม่ชีได้อธิบายความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนไปแล้ว จะเกลี้ยกล่อมคุณเย่ให้ถอยหลังกับได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับคุณหลินแล้ว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...