ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5880

เย่เฉินรู้ว่า ซุนจือต้งมีพลังพิเศษกว่าคนทั่วไปในเย่นจิง ถ้าให้เขาช่วยด้วยคอนเน็คชั่น สิ่งที่หลินหว่านเอ๋อร์จะต้องสำเร็จแน่

และก็ วิธีของหลินหว่านเอ๋อร์นั้นเยี่ยมมาก แค่มีทางการของหัวเซี่ยหนุนหลัง ให้ความสำคัญตระกูลอานมากพอ ความปลอดภัยของตระกูลอานในหัวเซี่ยก็จะไม่มีปัญหาอีกต่อไป

ให้อู๋เฟยเยี่ยนกล้าหาญแค่ไหน เธอก็ไม่กล้าต่อต้านประเทศอย่างเปิดเผย

นอกจากว่า เธอจะอยู่มีสี่ร้อยปี จนเบื่อแล้วจริง ๆ

แต่ว่า จากสถานการณ์ที่เย่เฉินเข้าใจในตอนนี้ คน ยิ่งมีชีวิตอยู่นานแค่ไหน ก็ยิ่งหวงแหนชีวิต ยิ่งมีชีวิตอยู่นาน ก็ยิ่งกลัวตาย

อู๋เฟยเยี่ยนอยู่มาสี่ร้อยปี จะต้องกลัวตายอย่างมากแน่ ๆ

มิฉะนั้น เธอคงไม่หนีจากภูเขาแสนลี้อย่างยากลำบาก

หลินหว่านเอ๋อร์เห็นเย่เฉินไม่คัดค้านข้อเสนอนี้ จึงโทรหาซุนจือต้งทันที และบอกสถานการณ์นี้แก่ซุนจือต้ง

ซุนจือต้งได้ยินแล้ว ก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล และเริ่มติดต่อกับทางเย่นจิงทันที

เรื่องดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ พบบ่อยมากในหัวเซี่ย แต่เย่เฉินหวังว่าตระกูลอานจะลงทุนในหัวเซี่ยอีกครั้ง เพื่อก้าวสู่จุดสูงสุดใหม่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ในทุก ๆ ด้าน

ซุนจือต้งก็ระดมคอนเน็คชั่นของตัวเองทันที เพื่อรายงานเบื้องบนและเริ่มผลักดันเรื่องนี้

ไม่นาน ซุนจือต้งก็ได้รับข่าวที่น่าตื่นเต้น จากนั้นเขาจึงแจ้งข่าวนี้กลับไปยังหลินหว่านเอ๋อร์

หลินหว่านเอ๋อร์พูดกับเย่เฉินอย่างดีใจว่า：“คุณชาย ทางเฒ่าแก่ซุนดำเนินการแล้วเรียบร้อย แค่ตระกูลอานตั้งใจลงทุนในประเทศจริง ๆ ทางการสามารถให้ผลตอบแทนทางการค้าต่างประเทศในระดับสูงสุดได้ และสนับสนุนตระกูลอานเป็นการส่วนตัว และยังให้ทรัพยากรของสื่อทุกด้านมาติดตามและรายงานด้วย ในขณะเดียวกันก็จะปกป้องคนตระกูลอานและอุตสาหกรรมที่ตระกูลอานลงทุนในประเทศอย่างเต็มที่ หากตระกูลอานสนใจ สามารถไปกับเฒ่าแก่ซุน ไปสัมภาษณ์ที่เย่นจิงอย่างลับ ๆ ได้”

“งั้นก็ดีมาก！”เย่เฉินพูดทันทีว่า：“เที่ยงนี้ผมจะไปพูดคุยกับพวกคุณตา แค่พวกเขาสนใจ ก็ให้คุณตาและเฒ่าแก่ซุนไปเย่นจิงด้วยกัน！”

คุณยายอดไม่ได้ที่จะถามเขาว่า：“เฉินเอ๋อ สองสามวันนี้ไปไหนมาล่ะ？ไม่มาหายายบ้างเลย”

เย่เฉินรีบพูดว่า：“ยายครับ สองสามวันนี้ผมไปภาคตะวันตกเฉียงใต้ ไปดูภูเขาแสนลี้ อยากหาเบาะแสที่ตอนนั้นพ่อกับแม่ผมทิ้งไว้”

คุณท่านที่อยู่ด้านข้างรีบถามว่า：“เฉินเอ๋อเป็นอย่างไรบ้างล่ะ พบอะไรไหม？”

เย่เฉินถอดถอนหายใจว่า：“ไม่มีอะไรที่พบชัดเจน ไปได้ครึ่งทางก็ถูกชักจูงให้กลับมาครับ”

คุณท่านถามอย่างตกใจว่า：“ชักจูงให้กลับ？ใครชักจูงหลานให้กลับล่ะ？”

เย่เฉินพูดว่า：“ตาครับ เรื่องนี้ยาว พวกเราค่อย ๆ คุยกันดีกว่า”

คุณท่านอานพูดโดยไม่ลังเลว่า：“โอเค ๆ ๆ เข้าไปคุย เข้าไปคุย！”