หลังจากตกลงกับเฉินจ้างโจงเรียบร้อยแล้ว เย่เฉินก็โทรหาหลิวเจียฮุยโดยตรง
ในสาย เย่เฉินให้เขาจัดเครื่องบินส่วนตัวเพื่อไปส่งเฉินจ้างโจงไปจินหลิงคืนนี้ตอนสามทุ่ม และยังขอให้เขาจัดขบวนรถจากบ้านเฉินจ้างโจงไปส่งเขาที่สนามบินด้วย
ถึงแม้ในใจหลิวเจียฮุยจะไม่ยินดีนัก แต่เขาไม่กล้าปฏิเสธ ได้แต่ตกลงด้วยรอยยิ้ม
จากนั้น เย่เฉินก็พาหลินหว่านเอ๋อร์ ไปบอกลาคุณท่านเย่โจงฉวน
บนเครื่องบิน หลินหว่านเอ๋อร์ถามเย่เฉินว่า:“คืนนี้คุณชายก็จะไปนครนิวยอร์กแล้ว งั้นก็จะอยู่ที่จินหลิงแค่สิบชั่วโมงกว่า ไม่รู้ว่านี่กะทันหันไปหรือเปล่า”
เย่เฉินส่ายหน้าพูดว่า:“กลับจินหลิงก็ไม่มีอะไรให้จัดการนัก หลัก ๆ คืออยากเจอครอบครัวตายาย แล้วบอกสถานการณ์สองสามวันนี้แก่พวกเขา ดูว่าพวกเขาสามารถคิดข้อมูลที่เป็นประโยชน์อะไรได้ไหม นอกจากนี้ก็ทักทายพ่อตาแม่ยายของผมก็ออกเดินทางได้แล้ว”
หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้า พูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า:“ข้าน้อยเกือบลืมไปเลย ภรรยาของคุณชายอยู่ที่สหรัฐอเมริกาพอดี”
“ใช่”เย่เฉินพยักหน้าพูดว่า:“ก่อนท่านเอิร์ลฉางเซิ่งมา ผมให้คุณหนูเฟ่ยแห่งตระกูลเฟ่ยไปช่วยที่สหรัฐอเมริกาแล้ว ตอนนี้เธอก็อยู่ที่นครนิวยอร์ก”
พูดไป เย่เฉินก็พูดอีกว่า:“แต่ว่า ครั้งนี้ไปนครนิวยอร์ก ผมยังไม่คิดจะบอกเธอ”
หลินหว่านเอ๋อร์ถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า:“ทำไมคุณชายไม่คิดจะบอกเธอคะ?สามีภรรยากลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาก็ดีนี่คะ?”
เย่เฉินพูดว่า:“ครั้งนี้ไปสหรัฐอเมริกา นอกจากต้องสืบปีเตอร์ โจวคนนั้นแล้ว ผมยังอยากเอาเบาะแสจิ่วเสวียนจิงซวี้(บทนำตำราเก้าเสวียน)ที่พ่อแม่ผมได้มา ทำให้เรียบร้อยอีกครั้งด้วย เรื่องจิ่วเสวียนจิงซวี้(บทนำตำราเก้าเสวียน) ไม่รู้ว่าองค์กรพั่วชิงรู้หรือไม่ ถ้ารู้ ก็ไม่รู้ว่าพวกเขารู้มากแค่ไหน ดังนั้น ไปสหรัฐอเมริกาครั้งนี้ คิดดูแล้วค่อนข้างอ่อนไหวและอันตราย ดังนั้นจึงไม่ไปพบเธอก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องแปลก ๆ ที่จะเกิดขึ้น”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าเล็กน้อยอย่างเข้าใจ พูดว่า:“ตอนนี้ดูเหมือนว่า เบาะแสต่าง ๆ ของนครนิวยอร์กนั้นซับซ้อนจริง ๆ นอกจากนี้ครอบครัวคุณตาคุณยายคุณก็เพิ่งเกิดเรื่อง ตอนนี้ทุกคนในตระกูลอานไม่อยู่สหรัฐอเมริกา เหลือแค่น้าเขยคุณคนเดียวที่นครนิวยอร์ก คิดว่าองค์กรพั่วชิงต้องมีเบาะแสในนครนิวยอร์กไม่น้อยแน่ คุณชายไปแบบนี้ ควรระวังให้มากขึ้นนะคะ”
เย่เฉินรีบพูดว่า:“เชิญคุณหลินพูด”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดว่า:“ความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจของตระกูลอานเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก และยังเป็นตระกูลชาวจีน ข้าน้อยคิดว่า สามารถให้เฒ่าแก่ซุนช่วยใช้คอนเน็คชั่นที่เย่นจิง ให้ตระกูลอานร่วมมือกับทางการของหัวเซี่ยจีนโดยตรง ให้ ตระกูลอานเป็นนักลงทุนจากต่างประเทศที่สำคัญที่หัวเซี่ยดึงดูด ปรากฏตัวต่อสาธารณชนในหัวเซี่ยและลงทุนเชิงกลยุทธ์ในหัวเซี่ย มีทางการหนุนหลังแบบนี้ ถึงแม้อู๋เฟยเยี่ยนจะหยิ่งผยองแค่ไหน ก็ไม่กล้าลงมือกับตระกูลอานในพื้นที่หัวเซี่ยแน่”
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ ชมไปว่า:“เป็นวิธีที่ดี!อู๋เฟยเยี่ยนหยิ่งผยองแค่ไหน ก็ไม่กล้าต่อต้านกับประเทศอย่างเปิดเผย!ต่อหน้าเครื่องจักรของประเทศ องค์กรพั่วชิงก็แค่ตัวตลก ทำอะไรไม่ได้”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า และพูดว่า:“แค่นี้ ครอบครัวคุณตาของคุณชาย ก็เกรงว่าจะไปจากหัวเซี่ยได้ยากแล้ว ถ้าไปจากหัวเซี่ย ก็อาจเป็นไปได้ที่จะเจอกับการแก้แค้นของอู๋เฟยเยี่ยน”
เย่เฉินพูดว่า:“ไม่เป็นไร ภายในเวลาสั้น ๆ นี้ ให้พวกเขาหยั่งรากไปที่หัวเซี่ยละกัน ก่อนที่องค์กรพั่วชิงจะถูกจัดการ พวกเขาสามารถโอนชั้นผู้บริหารหลักของธุรกิจและบริษัทมาที่หัวเซี่ยก่อนได้ อย่างน้อยก็สามารถรับประกันการดำเนินงานตามปกติของตระกูลอานได้!”
พูดจบ เย่เฉินก็มองไปที่หลินหว่านเอ๋อร์ พูดขอบคุณว่า:“นี่เป็นความคิดที่ดีมาก ขอบคุณคุณหลิน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...