ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5904

ระหว่างที่เย่เฉินพูด แผนการอันหนึ่งได้เกิดขึ้นมาในใจแล้ว

นครนิวยอร์กครั้งนี้ต่างมาแล้ว มีบางปัญหา ก็ต้องจัดการให้ถึงที่สุดสักหน่อย

ตระกูลซาโน่นี้ กระนั้นยื่นมือมาถึงไชน่าทาวน์แล้ว ยื่นมือมาถึงในร้านที่ลุงโจงเปิดกิจการมาอย่างลำบากหลายสิบปีแล้ว งั้นก็อย่าได้โทษว่าตัวเองนั้นไม่เกรงใจแล้ว

จากนั้น เขาจึงเอ่ยปากพูดกับเฉียงไจ่ว่า：“เฉียงไจ่นำเอาชุดพ่อครัวนี้เปลี่ยนแล้ว ไปกับผมสักรอบ”

เฉียงไจ่มองดูคนของเบริน์นิ่ง แองเจิ้ลห้าคนนั้น รีบถามออกมา：“คุณเย่ พวกเขาทำอย่างไร? เอาอย่างนี้ไหมจัดการพวกเขาทิ้งก่อนเถอะ！หนึ่งคนหนึ่งนัด รับรองว่าจะไม่สิ้นเปลืองกระสุนสักนัด！”

ทั้งห้าคนตัวสั่นไปทั้งร่าง คาดไม่ถึงอย่างมากพ่อครัวตัวเล็กๆที่ถูกพวกเขากดขี่จนไม่กล้าแม้แต่จะผายลมออกมา กระนั้นตอนนี้ใจเด็ดอยากจะนำเอาพวกเขาทั้งห้าคนจัดการทิ้งซะ！

เย่เฉินมองเห็นสีหน้าของเฉียงไจ่หนักแน่นเหลือคณา ยิ้มบางๆพูดว่า：“ตอนนี้ฆ่าพวกเรายังเร็วเกินไป ให้ลุงโจงกับหนี่ต้าเหว่ยจับตาดูพวกเขาไปก่อน รอให้เรื่องราวจัดการเรียบร้อย ค่อยฆ่าพวกเขาก็ยังไม่สาย”

เฉินจ้างโจงรีบถามออกมา：“คุณชาย คุณมีแผนอะไร? มีอะไรต้องการให้กระผมไปจัดการหรือเปล่า?”

เย่เฉินยิ้มแย้มพูดออกมา：“ไม่ต้องหรอกลุงโจง เดี๋ยวอีกสักครู่ผมกับเฉียงไจ่ออกไปแล้ว คุณก็ปิดร้านแล้ว อยู่ที่นี่รอผมกลับมา ถ้าช่วงเวลานี้มีคนไม่ดูตาม้าตาเรือเข้ามาทำให้ยุ่งยาก คุณก็ใช้ห้าคนนี้เป็นตัวประกัน หลังจากนั้นโทรศัพท์หาเข่อซินในทันที”

ในนครนิวยอร์ก ไม่มีเรื่องอะไรที่เฟ่ยเข่อซินคลี่คลายไม่ได้

อย่าได้พูดถึงเพียงแค่แก๊งอันธพาลเหล่านี้ ต่อให้เป็นตระกูลซาโน่ อยู่ต่อหน้าเฟ่ยเข่อซินนั้นไม่ใช่ปัญหาสักนิด

แต่เย่เฉินไม่อยากจะให้เฟ่ยเข่อซินช่วยเหลือ

เมื่อเธอออกหน้า เรื่องเรื่องนี้ ก็จะไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว

ตระกูลนี้จากรุ่นสู่รุ่นต่างเป็นมาเฟีย สิ่งที่ตระกูลนับถือให้การบูชามาเป็นสิบกว่าปี เป็นปืนกลทอมป์สันกระบอกหนึ่งที่ผลิตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

ว่ากันว่า ในปีนั้นท่านซาโน่ที่ควบคุมดูแลตระกูลซาโน่ ขายทรัพย์สมบัติของเกาะซิซิลี หลังจากนั้นมายังนครนิวยอร์ก ก็คืออาศัยปืนกลทอมป์สันกระบอกนี้ค่อยๆยืนขึ้นมาอย่างมั่นคงในเส้นทางมืดของสหรัฐอเมริกา

ทว่าปืนกลมือที่มีชื่อของเครื่องพิมพ์ดีดชิคาโกกระบอกนั้น จึงกลายเป็นมรดกทางจิตวิญญาณของตระกูลซาโน่ ว่ากันว่าจนถึงปีก่อน ปืนกลกระบอกนี้ต่างถูกแขวนอยู่ในตำแหน่งจุดศูนย์กลางของห้องโถงหลักของวิลล่าตระกูลซาโน่ จนถึงผู้นำซาโน่รุ่นใหม่ตัดสินใจชะล้างให้ขาวสะอาด ถึงได้นำเอาปืนกระบอกนี้ปลดลงมาแล้ว

แต่ว่า ปืนกระบอกปลดลงมา แต่ไม่ได้แสดงว่าตระกูลซาโน่ร่ำรวยแล้วจะวางมือให้ขาวสะอาด

กลับกัน พวกเขานำเอาการซื้อขายที่ผิดกฎหมายทั้งหมดแบ่งแยกออกไป หลังจากนั้นมอบให้แก๊งหม่าเจี๋ยที่อยู่เบื้องล่างเหล่านั้นมองดูเหมือนว่าไม่มีความสัมพันธ์ทางการเงินกับตระกูลซาโน่แม้แต่นิดเดียว ลับหลังก็คือให้การสนับสนุนกลุ่มแก๊งเหล่านี้ในนครนิวยอร์กจนกระทั่งทั่วทั้งชายฝั่งตะวันออกอย่างต่อเนื่อง ด้วยวิธีการเช่นนี้มาเพิ่มขอบเขตอิทธิพลของพวกเขา เพื่อยกระดับรายได้อันผิดกฎหมายของพวกเขาอย่างเต็มที่

ทว่าในด้านสว่างของตระกูลซาโน่ ภายใต้การนำพาของผู้นำรุ่นนี้อันโตนิโอ ซาโน่ กำลังพยายามชะล้างสถานะของตัวเองให้ขาวสะอาดอย่างเต็มกำลัง อีกทั้งด้วยสมองอันฉลาดหลักแหลมค่อยๆลดความห่างเหินกับสังคมชั้นสูงลง