“โครงสร้างพื้นฐานขององค์กรนี้ ก็คือเริ่มจากส่งกลุ่มแก๊งระดับล่างมากมายออกไปขยายขอบเขตอำนาจไปทั่วทั้งประเทศอย่างต่อเนื่อง หลังจากพวกเขาเลือกเขตพื้นที่พื้นที่หนึ่งแล้ว ก็จะทำการครอบครองพื้นที่แห่งนี้มา หลังจากนั้นใช้วิธีการอันรุนแรง แน่นอนว่ายึดครองเขตพื้นที่นี้มาอย่างรวดเร็ว เมื่อพวกเขายึดครองมาได้สำเร็จแล้ว ทีมที่จัดจำหน่ายยาเสพติดโดยเฉพาะก็จะขยายธุรกิจไปสู่เขตพื้นที่ใหม่ที่กลุ่มแก๊งระดับล่างแก๊งพึ่งจะยึดครองมาได้ พร้อมทั้งผูกขาดการค้ายาเสพติดในเขตพื้นที่นี้โดยตรง ทว่าก่อนอื่นกลุ่มแก๊งระดับล่างยึดครองอำนาจในขอบเขตแล้ว ก็จะให้การคุ้มครองแก่ผู้ค้ายาเสพติดเหล่านี้อีกทั้งรับรองความปลอดภัยได้”
เย่เฉินพยักหน้าแล้ว พูดโพล่งออกมา:“ผมฟังเข้าใจแล้ว ก็คือส่งโจรไปปล้นรถมาก่อนคันหนึ่ง โจรนำเอาคนและทรัพย์สินบนรถปล้นมาทั้งหมดก่อนเรียบร้อยแล้ว แล้วค่อยขับรถคันนี้ พาอีกกลุ่มคนกับสารเสพติด ไปจัดจำหน่ายที่จุดหมายปลายทาง เพื่อหาผลกำไรที่ใหญ่มากกว่า”
“ใช่”เฉินจ้างโจงพูด:“แต่ว่า ที่มากับรถคันนี้ ไม่ได้มีเพียงแค่ผู้ค้ายาเสพติด พวกเขานอกจากการผูกขาดการค้าสารเสพติดแล้ว นอกจากนี้ยังจะผูกขาดกาสิโนและธุรกิจเนื้อหนังมังสาในขอบเขตอิทธิพล ในขอบเขตที่พวกเขาผูกขาด ไม่อนุญาตให้บุคคลอื่นเปิดบ่อนการพนันใต้ดินอีกทั้งการปล่อยเงินกู้นอกระบบ;อีกทั้งพวกเขาจะส่งหญิงโสเภณีเข้ามาชุดหนึ่ง ผูกขาดธุรกิจเนื้อหนังมังสาในเขตพื้นที่นี้ องค์กรอื่นที่ค้าเนื้อหนังหรือว่าผู้ที่ทำเป็นการส่วนตัว ต่างจำเป็นต้องหยุดรับลูกค้า”
เย่เฉินไม่เพียงเบะปากพูดออกมา:“วิธีการเล่นแบบนี้ สามารถใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุดได้อย่างแท้จริง อีกทั้งทุกสายงานยังสามารถถ่วงดุลซึ่งกันและกันได้ มีความปลอดภัยและมั่นคงมากกว่าที่จะมอบธุรกิจให้กับกลุ่มแก๊งใดแก๊งหนึ่งดำเนินการทั้งหมด มองดูแล้วตระกูลซาโน่นี้ถือว่ามีสมองและมีความสามารถอย่างแท้จริง”
เฉินจ้างโจงพยักหน้าพูดว่า:“ที่ตระกูลซาโน่เก่งที่สุดคือ พวกเขาราวกับว่าไม่ต้องออกหน้าทำเรื่องผิดกฎหมายใดๆเลย โดยเบื้องหน้าตัวเองราวกับว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกับธุรกิจผิดกฎหมายเหล่านี้แม้แต่สักนิดเดียว นี่แตกต่างจากมาเฟียอิตาลีในอดีตอย่างสิ้นเชิง:”
“แต่ในความเป็นจริง ตระกูลนั้นคือเป็นคู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตระกูลซาโน่ ในตอนนั้นทั้งสองฝ่ายกำลังแก่งแย่งแหล่งโคเคนที่มาจากโคลัมเบียอีกทั้งสิทธิตัวแทนจำหน่ายในนครนิวยอร์กอีกทั้งชายฝั่งตะวันออกทั้งหมด ถ้าใครได้สิทธิตัวแทนจำหน่ายมาได้สำเร็จ หนึ่งปีกำไรอย่างน้อยหลายร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ดังนั้นใครต่างก็ทราบ คนคือถูกตระกูลซาโน่ฆ่าอย่างแน่นอน เพียงแต่คาดไม่ถึง คนของตระกูลซาโน่ หลังจากฆ่าคนแล้ว ยังจะเอาศพลากมาที่ประตูใหญ่หน้าคฤหาสน์ของตัวเอง ยืมใช้ศพของอีกฝ่ายแต่งเรื่องขึ้นมาแล้ว”
เย่เฉินพยักหน้ายิ้มเล็กน้อย พูดเบาๆว่า:“กระนั้นคนตระกูลซาโน่นี้ชื่นชอบการแสดงการขนาดนี้ งั้นพวกเราก็มาจัดแสดงให้พวกเขาสักฉาก!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...