เย่เฉินดึงเฉียงไจ่มาที่ด้านข้าง มองอันโตนิโอแล้วพูดว่า:“แนะนำให้รู้จักหน่อย นี่คือเฉียงไจ่,ดขาเปิดร้านห่านย่างที่ไชน่าทาวน์ มีแก๊งหนึ่งชื่อเบริน์นิ่ง แองเจิ้ล ทุกเดือนจะมาเก็บเงินกับเขาถึงที่สามพันดอลลาร์ เบริน์นิ่ง แองเจิ้ลนี่ เกี่ยวกับกับคุณ?”
“พวกเขาไม่ได้……”อันโตนิโออยากแก้ตัวให้ตัวเอง แต่ยังพูดไม่จบ เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่า นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่เย่เฉินมาหาตัวเอง!
หมายความว่า เย่เฉินรู้ความสัมพันธ์ของตัวเองกับเบริน์นิ่ง แองเจิ้ลนานแล้ว!
โอมาน ราโมวิชที่อยู่ด้านข้างก็ทรุดลง!
เขาร้องไห้ในใจ:“ห่าเอ๊ยทำไมฉันโชคร้ายขนาดนี้!วันนี้เย่เฉินมาหาเรื่องอันโตนิโอชัด ๆ แล้วทำไมฉันต้องบังเอิญมาหาอันโตนิโอด้วย!ถ้าฉันมาสายไปครึ่งชั่วโมง ไม่แน่อันโตนิโออาจจะตายแล้ว ฉันก็ไม่ต้องมีเรื่องกับเย่เฉินอีก และก็ไม่ได้ต้องโดนปืน……”
เวลานี้อันโตนิโอตกใจ คิดไม่ถึงเลยว่า วันนี้เย่เฉินจงใจแสดงละครหน้าบ้านตัวเอง จุดประสงค์ที่แท้จริง ที่แท้ก็จะมาคิดบัญชี!
เมื่อคิดว่าตัวเองถูกเย่เฉินยิงไปสามนัดแล้ว ถ้ายังดื้อรั้นในเวลานี้ ไม่แน่อาจจะโดนอีกนัดก็ได้ ดังนั้นเขาได้แต่พูดไปตามความจริงว่า:“คุณเย่……พูดตรง ๆ นะครับ……เบริน์นิ่ง แองเจิ้ลนี้ เป็นแก๊งเล็ก ๆ ที่ผมควบคุม……แม้ว่าพวกเขาจะจงรักภักดีต่อผม แต่ผมไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเขากล้ามีเรื่องกับคุณ หวังว่าคุณจะให้โอกาสผมสักครั้ง ผมจะเรียกลูกพี่ของเบริน์นิ่ง แองเจิ้ลมา แล้วฆ่าเขากับมือเพื่อคุณเอง!”
เย่เฉินมองไปยังจูเลียอีกครั้ง ถามเธอว่า:“คุณเห็นชัดหรือยัง?ใครกันแน่ที่เป็นฟาสซิสต์อะไรก็ฆ่าคน?เพื่อชีวิตของตัวเองแล้ว พ่อคุณจะฆ่าคนอื่นเพื่อเอาใจผม คุณบอกเองว่า ขยะแบบนี้ ยังเป็นคนอยู่อีกเหรอ?เลวยิ่งกว่าหมา!หมายังภักดีกว่าเขาอีก”
จูเลียไม่กล้าเงิยหน้าขึ้นด้วยความละอายใจ อันโตนิโอจึงรีบอธิบายว่า:“คุณเย่……ผม……ผมก็อยากระบายความโกรธให้กับคุณและเฉียงไจ่ ……”
ตอนนี้เขาแค่อยากผ่านความยากลำบากที่อยู่ตรงหน้านี้ไปก่อน จึงพยักหน้าพูดว่า:“ผมเข้าใจแล้ว……คุณเย่ไม่ต้องห่วง ค่าคุ้มครองทุกเดือนต่อไปนี้ ผมจะส่งต่อให้พี่เฉียงเองกับมือ……”
เย่เฉินส่ายมือ:“คุณไม่มีโอกาส ถ้าวันนี้คุณทำตัวดี พรุ่งนี้เช้า จะมีเรือพาคุณกับคุณโอมาน ราโมวิชออกไปจากนครนิวยอร์กอย่างมีชีวิต ส่วนค่าคุ้มครอง คุณให้ลูกสาวคุณชำระตรงเวลาทุกเดือนก็ได้ แต่ถ้าวันนี้ทำตัวแย่ คุณก็อยู่ไม่ถึงพรุ่งนี้”
อันโตนิโอถามอย่างหวาดกลัว:“คุณเย่……คุณ……คุณจะส่งผมกับโอมาน ราโมวิชไปไหน?!”
เย่เฉินพูดไปว่า:“ไปซีเรีย เพื่อนของผมคนหนึ่งเคยไปเข้าค่ายฤดูร้อนสัมผัสการต่อสู้ที่นั่น พวกคุณสองคนไปลองสัมผัสได้ รวมค่าเดินทาง ค่ากินและที่พัก และยังมีรายการต่อสู้ที่สามารถเข้าร่วมได้ พวกคุณไม่ต้องออกสักเหรียญ ผมเลี้ยงเอง!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...