เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพอใจ กล่าวกำชับอีก: “นายจำเอาไว้ว่าตอนที่ถ่ายวิดีโออันแรก ต้องถ่ายให้ติดคุณปีเตอร์ โจวด้วย แล้วก็ถือโอกาสอธิบายในวิดีโอ ทำไมตระกูลรอธส์ไชลด์ถึงต้องนำตัวคุณปีเตอร์ โจวมาขังไว้ที่นี่”
บรูซ ไวน์สไตน์พยักหน้ากล่าวอย่างไม่ลังเล: “ครับคุณชาย ผมทราบแล้ว!”
เย่เฉินกล่าวอีก: “แต่ว่านายไม่ต้องใจร้อนมากเกินไป อีกเดี๋ยวส่งผมขึ้นไปก่อน หลังจากที่ผมกลับไปที่ห้องขัง นายค่อยจัดการเรื่องพวกนี้”
พูดจบ เขาหันหน้ามองไปทางโจวเหลียงเวิ่น เอ่ยปากกล่าว: “คุณอาโจว ทันทีที่วิดีโอถูกเปิดโปงออกไป เชื่อว่าจะต้องเกิดผลสะท้อนกลับอย่างใหญ่โตในสังคมสหรัฐอเมริกา ตระกูลรอธส์ไชลด์จะต้องปล่อยคุณออกจากที่นี่เป็นอย่างแรก ส่งไปที่ห้องขังทั่วไป ผมจะรอคุณอยู่ข้างบน”
“ครับ!”โจวเหลียงเวิ่นพยักหน้าอย่างหนักแน่น เขารู้ว่า เย่เฉินเลือกบรูซ ไวน์สไตน์เป็นจุดบุกทะลวง ไม่เพียงสามารถเรียกแรงกดดันจากเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของมวลชนมาให้ตระกูลรอธส์ไชลด์ได้อย่างรวดเร็วแล้ว อีกทั้งยังสามารถไม่ต้องเปิดเผยตนเอง ดังนั้นจึงกล่าวอย่างซาบซึ้ง: “ทั้งหมดต้องลำบากคุณชายแล้ว”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย: “พวกเราเจอกันข้างบน”
......
หลังจากที่เย่เฉินบอกลาโจวเหลียงเวิ่น ก็กลับไปที่ห้องทำงานของบรูซ ไวน์สไตน์อย่างรวดเร็ว
ในห้องทำงาน เย่เฉินกำชับบรูซ ไวน์สไตน์: “ให้ลูกน้องของนายนำฉันเปลี่ยนตัวกลับไป แล้วก็หลังจากที่ฉันออกไปสิบนาที นายก็เริ่มดำเนินการตามที่ฉันสั่ง ทยอยลงวิดีโอสามคลิปนั้น นายจะลืมว่าคืนนี้เคยเจอฉัน ฉันไม่เคยเข้ามาที่ห้องทำงานของนาย ถ้าหากมีคนถามนายว่าทำไมถึงตัดสินใจเรื่องทั้งหมดนี้ในคืนนี้อย่างกะทันหัน นายก็บอกพวกเขาไปตามตรง ว่าน้องชายของนายคืนนี้เกิดปัญหา นายถูกทรมานจนเกือบจะคิดฆ่าตัวตาย สุดท้ายจึงตัดสินใจเปิดโปงตระกูลรอธส์ไชลด์ระบายความแค้น”
หลังจากทำจุดสังเกตทางจิตวิทยาเสร็จ ไม่ว่าหลังจากนี้บรูซ ไวน์สไตน์จะต่อสู้กับตระกูลรอธส์ไชลด์อย่างไร เย่เฉินก็เท่ากับเป็นการตัดเบาะแสที่บอกว่าสิ่งทั้งหมดเกี่ยวข้องกับตนเองออกไปโดยสิ้นซาก
เย่เฉินเขื่อว่า ขอเพียงแค่บรูซ ไวน์สไตน์เปิดฉากโจมตี ก็จะต้องทำให้ตระกูลรอธส์ไชลด์ตกอยู่ในสภาพเป็นผู้ถูกกระทำไปโดยสิ้นเชิง จากเรื่องนี้อย่างแน่นอน
จากนั้น ผู้คุมสองคนนั้นก็ส่งตัวเย่เฉินกลับไปที่ห้องขัง
และในเวลานี้ บรูซ ไวน์สไตน์ก็หยิบมือถือขึ้นมา เริ่มหนทางสู่การแก้แค้นของเขาแล้ว!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...