พูดไป กุสตาโว่กล่าวด้วยความเศร้าสลด: “ขอเพียงแค่ โจเซฟฟังแค่คำสั่งของคุณเท่านั้น คุณจะต้องช่วยผมพูดกับเขา......”
เย่เฉินกล่าวอย่างเหยียดหยาม: “กุสตาโว่ นายเคยคิดบ้างไหมว่า ต่อให้ฉันให้โจเซฟปกป้องนาย แต่ถ้าหากลูกชายของนายใช้ความสัมพันธ์ด้านนอก นำเขาย้ายออกไปจากในเรือนจำแห่งนี้ นายจะทำยังไงอีก? เขาสามารถค่อยๆดึงคนทั้งหมดของโจเซฟออกไปทีละนิดๆ จากนั้นค่อยจัดการให้คนของเขาเข้ามาทีละคนๆ ทันทีที่อำนาจในเรือนจำแห่งนี้ของเขาแข็งแกร่งกว่าอำนาจที่โจเซฟทิ้งเอาไว้ ถ้าอย่างนั้นนายก็จะต้องตายอย่างแน่นอน!”
กุสตาโว่ตื่นเต้นขึ้นมาทันที กล่าวพึมพำ: “ถ้า......ถ้าอย่างนั้นผมควรจะทำอย่างไรดีละคุณเย่......”
เมื่อเย่เฉินเห็นว่าเขาลนลานเป็นอย่างยิ่ง ยิ้มเล็กน้อย เอ่ยปากกล่าว: “กุสตาโว่ ถ้านายอยากจะปกป้องชีวิตของตัวเองจริงๆ ยังไงต้องเริ่มลงมือจากตระกูลรอธส์ไชลด์ ขอแค่เพียงนายจับจุดอ่อนของพวกเขาเอาไว้ได้ พวกเขาจะต้องปกป้องชีวิตของนายเอาไว้แน่นอน”
กุสตาโว่รีบถาม: “คุณเย่ ผมจะสามารถจับจุดอ่อนของตระกูลรอธส์ไชลด์เอาไว้ได้ยังไง?”
เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “อย่าเพิ่งร้อนใจ ผ่านคืนนี้ไป ฉันจะบอกนายแน่นอน”
.......
ในเวลานี้
ที่ในห้องทำงานพัศดีเรือนจำของบรูซ ไวน์สไตน์
บรูซ ไวน์สไตน์ที่สีหน้าดำคร่ำเครียด กัดฟันโพสแพร่วิดีโอตอนหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต
“ที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือ ที่อุโมงค์ลับใต้ดินนี้ ไม่ใช่เป็นโครงสร้างดั้งเดิมของเรือนจำบรูคลิน แต่หัวหน้าของผม คุณแมตต์ รอธส์ไชลด์แห่งตระกูลรอธส์ไชลด์ ใช้เงินลงทุนจำนวนมหาศาลเพื่อแอบสร้างอย่างเป็นความลับ แม้แต่รัฐบาลของสหรัฐอเมริกาก็ไม่รู้ถึงการมีอยู่ของที่นี่”
“พวกคุณอาจจะถามว่า ทำไมแมตต์ รอธส์ไชลด์ถึงสร้างอุโมงค์ลับกับพื้นที่โล่งใต้ดินเอาไว้ที่เรือนจำกลางแห่งนี้ได้ คำตอบของคำถามข้อนี้อันที่จริงง่ายมาก ก็เป็นเพราะในชื่อของเขามีนามสกุลที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงอยู่ รอธส์ไชลด์!”
“ที่สหรัฐอเมริกา ตระกูลรอธส์ไชลด์มีอิทธิพลมากพอ ที่จะทำให้พวกเขาสามารถอยากจะขุดอุโมงค์ลับที่ไหนก็ได้ ขอเพียงแค่คุณแมตต์ รอธส์ไชลด์ยินยอม เขาถึงขนาดสามารถขุดเส้นทางลับ จากที่ใต้ตึกเอ็มไพร์สเตทของนครนิวยอร์ก ไปถึงใต้เตียงของห้องนอนในบ้านของผมที่ลาสเวกัส อีกทั้งผมขอพนันว่า เขาจะต้องเตรียมตัวอย่างจริงจังสำหรับโครงการอันน่าทึ่งแห่งศตวรรษอันนี้”
“พวกคุณน่าจะสงสัยมาก ทำไมแมตต์ รอธส์ไชลด์ต้องขุดอุโมงค์ลับจากนครนิวยอร์กไปถึงลาสเวกัส เอาละ ให้ผมบอกเหตุผลกับพวกคุณ ขอเพียงแค่อุโมงค์เส้นนี้สร้างสำเร็จ แมตต์ รอธส์ไชลด์ก็จะสามารถเล่นชู้กับภรรยาของผมต่อไปได้อย่างสะดวก เวลาผ่านไปนานมากแล้ว ที่พวกเขาต้องเล่นชู้กันอย่างอกสั่นขวัญแขวน ทันทีที่อุโมงค์แห่งนี้สร้างเสร็จ เขาก็ไม่ต้องอกสั่นขวัญแขวนอีกต่อไป!”
“ผมขอขอบคุณคุณแมตต์ รอธส์ไชลด์เป็นอย่างยิ่ง ไว้ ณ ที่นี้ด้วย ช่วงเวลานี้ที่ผมออกจากลาสเวกัส มารับตำแหน่งพัศดีเรือนจำ เป็นเขาที่ใช้น้องชายที่ผ่านการขลิบ อัปลักษณ์เป็นอย่างยิ่งนั้นของเขา ปลอมประโลมร่างกายเปลือยเปล่าของภรรยาผู้สำส่อนของผม! ขอบคุณ คุณแมตต์ รอธส์ไชลด์ที่เคารพ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...