ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6045
ไฟดับอย่างกะทันหัน ทำให้ดวงตาทั้งสามคู่ที่อยู่ท่ามกลางความมืดมิดเปล่งประกายแสงแห่งความสงสัยทันที
ในขณะที่แฮงค์ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงท่ามกลางความมืดมิด ในวิทยุสื่อสารก็มีเสียงที่ชุลมุนวุ่นวายเป็นอย่างยิ่งดังขึ้นทันที
มีคนพูดว่า: “ทำไมถึงได้ไฟดับ?! อุปกรณ์กล้องวงจรปิดของพวกเราเป็นอัมพาตทั้งหมด!”
มีคนกล่าวสมทบ: “อุปกรณ์ตรวจจับทั้งหมดเครื่องค้าง ห้องควบคุมกลางมองไม่เห็นอะไรเลย ระบบจำแนกมิตรศัตรูก็หยุดใช้งาน!”
มีคนพูดว่า: “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?! คฤหาสน์หลังนี้ไม่ใช่มีสายจ่ายไฟฟ้าสองเส้นงั้นเหรอ?!”
มีคนตอบ: “สองสายสามสายมีประโยชน์กับผีอะไรละ? ที่สำคัญตอนนี้คือไม่มีไฟฟ้าแล้ว! ผู้รับผิดชอบป้องกันรักษาหลังบ้านละ?! ทำไมถึงไม่จัดเตรียมไฟสำรองฉุกเฉิน?!”
มีคนด่า: “ไม่มีใครบอกว่าต้องเตรียมไฟสำรองฉุกเฉินนี่! ต่อให้เป็นFBIออกไปปฏิบัติภารกิจ ตราบใดที่ไม่ได้ไปตะวันออกกลางหรืออัฟกานิสถาน ทุกครั้งก็ไม่มีทางนำไฟสำรองฉุกเฉินไปด้วยหรอก! อุปกรณ์มากมายขนาดนี้ กำลังไฟมากขนาดนี้ ไฟสำรองฉุกเฉินอันไหนจะตอบสนองได้? ชุดเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลคัมมินส์เหรอ? แบบนั้นฉันต้องเตรียมรถจ่ายไฟฟ้ามาให้แกใช้ที่นี่ไหม?”
“Shit! แกเถียงใช่ไหมวะ?”
“เถียง? แกรู้ไหมว่าแค่ห้องควบคุมกลางกับอุปกรณ์เฝ้าระวังแต่ละเครื่องบนดาดฟ้ามีกำลังไฟเท่าไหร่ไหม? อ้าปากก็พูดจาเหลวไหล! แกนึกอยากจะพูดอะไรก็พูดเหรอไง!”
เนื่องจากไฟดับอย่างกะทันหัน ทีมงานที่เป็นมืออาชีพมาโดยตลอด ในเวลานี้จึงมีความสับสนเล็กน้อย
สำหรับสายจ่ายไฟสองเส้นของพื้นที่คฤหาสน์ ในรอบสิบปีไม่เคยประสบกับไฟดับเลยสักครั้ง
คนที่เคยที่เคยเล่นเกม Red Alertเวอร์ชันนี้ ก็จะมีความตระหนักพื้นฐาน ไม่ว่าคุณจะสร้างปืนใหญ่ หอคอยปริซึม และขีปนาวุธ SAM มากมายขนาดไหน ค่าการป้องกันทางอากาศและภาคพื้นดินจะเต็มเปี่ยมขนาดไหน ขอเพียงแค่ขาดกำลังไฟฟ้า อุปกรณ์ทั้งหมดก็จะสูญเสียประสิทธิภาพไป
ตอนนั้นถ้าหากท่านเอิร์ลเจี้ยนกงเข้าใจเหตุผลข้อนี้ ตัดไฟที่จ่ายให้กับเหมืองทองแดงไซปรัส ต่อให้ว่านพั่วจวินติดตั้งปืนป้องกันระยะใกล้ไว้หนึ่งร้อยกระบอก ก็ไร้ประโยชน์
แต่ว่า ตอนนั้นเขาประมาทเกินไป ไม่ได้ตระหนักถึงวิกฤตแบบนี้โดยสิ้นเชิง
แต่ว่าเย่เฉินแตกต่างออกไป
เขาเข้าใจหลักเหตุผลที่การเดินริมฝั่งแม่น้ำจะไม่ทำให้รองเท้าไม่เปียกได้อย่างไร ดังนั้นขอเพียงแค่ไปถึงริมแม่น้ำแล้ว ก็จะต้องเปลี่ยนเป็นรองเท้ายาง นี่ถึงเรียกว่าการเตรียมความพร้อมล่วงหน้า
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...