บทที่ 648
จากนั้น เย่เฉินก็กล่าวต่อไปว่า “ฉะนั้นคุณคิดว่า คุณหนูใหญ่ของตระกูลซ่ง จะมาชอบยาจกอย่างผมได้อย่างไร?”
เซียวชูหรันอดไม่ได้จึงถามว่า “แต่..... แต่ว่า ฉันเห็นเธอเคารพคุณมาก! เธอยังลงจากรถแล้วมาเปิดประตูให้คุณเองเลย!”
เย่เฉินตอบฮึ่มคำหนึ่งและกล่าวว่า “ที่เธอเคารพผม เพราะปู่ของเธอเชื่อในตัวผม ปู่ของเธออายุมากแล้ว และเชื่อเรื่องฮวงจุ้ย เชื่อโชคลาภและโชคชะตามาก และผมเป็นคนที่เขาไว้ใจมาก ฉะนั้นเธอจึงเคารพผม ต่อหน้าเธอก็เลยสุภาพกับผม ถ้าเธอละเลยผม ปู่ของเธอกล่าวโทษขึ้นมา คนที่ซวยก็จะเป็นตัวเธอเอง”
เซียวชูหรันพยักหน้าเบา ๆ
คำอธิบายของเย่เฉิน ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติ
ทุกอย่างก็สามารถอธิบายได้
เมื่อคิดถึงจุดนี้ เธอก็ขจัดความสงสัยในใจของเธอออกไปได้มาก
อันที่จริงวันนี้ เธออารมณ์ไม่ดีทั้งวัน
ไปเดินช้อปปิ้งกับต่งรั่งหลิน ดูออกได้อย่างชัดเจนว่าเธอไม่มีอารมณ์ และจิตใจร้อนรุ่มกระสับกระส่าย
เหตุผลหลักก็คือ เธอมักจะรู้สึกว่า ซ่งหวั่นถิงรู้สึกเหมือนจะคิดอะไรกับเย่เฉินจริง ๆ
ผู้หญิงจะมีสัมผัสที่หกที่แม่นมาก!
เธอมองจากระยะไกล ก็รู้สึกได้ว่าซ่งหวั่นถิงเหมือนจะชอบเย่เฉิน
แต่ว่าเธอก็เดาถูกด้วย!
โชคดีที่สมองของเย่เฉินตอบสนองอย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็พูดเพื่อลดคุณค่าตัวเองทันที ถึงจะปกปิดข้อสงสัยนี้ไว้ และผ่านไปได้
เย่เฉินรีบกล่าวว่า “แม่ พอดีวันนี้ผมมีธุระนิดหน่อย แต่แม่วางใจได้ ต่อไปผมจะไม่ทำให้เสียเวลาซื้อผักและทำอาหารล่าช้าอีก”
“นายจำสิ่งที่นายพูดให้ดี!” หม่าหลันกล่าวอย่างเย็นชา ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความไม่สบอารมณ์
ความเป็นจริงเธอยังโกรธแค้นที่เย่เฉินบอกให้เหอเหลียนบริจาคเงินทั้งหมดเมื่อคราวก่อน
ในนั้นมีเงินสองล้านที่เป็นของเธอ แต่ตอนนี้เงินได้มลายไปหมดสิ้นแล้ว
ตอนนี้เธอไม่มีเงินแล้ว ทำให้ไม่สามารถออกไปเล่นกับเพื่อน ๆได้ เธอทำได้เพียงแค่อยู่บ้านคนเดียวทุกวันอย่างหงุดหงิด ดังนั้นเธอจึงไม่พอใจเย่เฉินมากขึ้นไปอีก
ขณะนี้ เซียวฉางควนได้เดินมา และถามทันใดว่า “เย่เฉิน คฤหาสน์Tomson Riviera ของเรา จะตกแต่งเสร็จเมื่อไหร่?”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...