บทที่ 673
หม่าหลันขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเกลียดชังเซียวฉางควนไปพลาง พร้อมทั้งรีบเปิดแอพธนาคารในโทรศัพท์ของเขาพลาง เตรียมจะเข้าไปโอนเงินที่เย่เฉินให้เขาสองล้านออกทั้งหมด
เมื่อเข้าไปยังแอพธนาคารและต้องป้อนรหัสผ่านเข้าไป เธอก็ป้อนวันเกิดของหานเหม่ยฉิง แล้วก็เข้าได้จริงๆด้วย!
ในเวลานี้ ยอดเงินคงเหลือในธนาคาร มี 2027232.15 หยวน
ในนั้น เงินสองล้านเป็นเงินที่เซียวฉางควนเพิ่งจะโอนเข้ามา และยังมีอีกสองหมื่นเป็นเงินที่เย่เฉินให้เซียวฉางควนสำหรับเลี้ยงข้าวลูกค้า แต่เงินก้อนนี้เซียวฉางควนกลับว่าไม่ได้ใช้จ่ายไป
ส่วนเจ็ดหมื่นกว่าที่เหลือ ถือเป็นเงินเก็บส่วนตัวของเซียวฉางคุณ
หม่าหลันรีบกดโอนเงินทันที ป้อนเลขบัญชีของตัวเอง หลังจากนั้นช่องใส่จำนวนเงินโอน ป้อนเข้าไป2027232.14 เธอตัดสินใจจะเหลือไว้ให้เซียวฉางควนแค่เศษสตางค์เดียว ให้เขาได้รู้ถึงผลตอบแทนที่ทำให้ตัวเองขุ่นเคือง!
ดังนั้นเมื่อใส่ข้อมูลการโอนเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่ตรวจสอบแล้วว่าไม่มีปัญหา หม่าหลันยิ้มเยาะพร้อมกดโอนออกไปทันที
หลังจากนั้น เด้งกล่องข้อความขึ้นมา : “กรุณาป้อนรหัสการชำระเงิน”
หม่าหลันป้อนวันเกิดของหานเหม่ยฉิงไปอีกครั้ง ผลที่ได้ในครั้งนี้กลับว่าไม่สำเร็จ!
แอพธนาคารเด้งแสดงออกมาทันที : “รหัสผิด วันนี้สามารถลองได้อีก 2 ครั้ง!”
“แม่งเอ้ย!” หม่าหลันขบเคี้ยวฟันด่าด้วยความเกลียดชังว่า : “ไอ้แก่คิดไม่ถึงว่าจะตั้งรหัสชำระเงินให้แตกต่างเป็นการเฉพาะ……”
ด่าไปพลาง เธอก็คิดในใจไปพลางว่า เซียวฉางควนจะตั้งรหัสการชำระเงินเป็นรหัสอะไรกันแน่?
ในเมื่อรหัสปลดล็อคหน้าจอ รหัสที่ใช้เข้าแอพธนาคารต่างก็เป็นวันเกิดของหานเหม่ยฉิง งั้นรหัสชำระเงิน คาดว่าก็น่าจะเกี่ยวพันกับหานเหม่ยฉิง
แต่ว่า ตัวเองคิดไม่ออกถึงรายละเอียดอื่นๆแล้วจริงๆ!
เธอนึกถึงเลขห้องนอน+เลขเตียงนอนในตอนนั้นของหานเหม่ยฉิง ในระบบก็แจ้งเตือนอีกครั้งว่ารหัสผิด และเตือนว่าวันนี้คุณมีโอกาสลองอีกแค่ครั้งเดียว ถ้าหากยังคงผิดอยู่ แอพธนาคารก็จะถูกล็อคทันที
หม่าหลันไม่กล้าลองอีกครั้งแล้ว
หลังจากนั้นวันที่นี้ ทั้งโลกใบนี้ก็มีเพียงตัวเองและหานเหม่ยฉิงสองคนเท่านั้นที่รู้กัน ดังนั้น เขาจึงไม่เป็นกังวลเลยว่าหม่าหลันจะสามารถเดาออกได้
ความจริงก็พิสูจน์ให้เห็นแล้ว หม่าหลันเดาไม่ออกจริงๆด้วย
แต่ว่าถ้าหากหม่าหลันรู้เรื่องนี้เข้า เกรงว่าจะโมโหจนเอามีดมาสับเซียวฉางควนในตอนนั้นเลย
ทั้งบ่าย เห็นได้ชัดว่าหม่าหลันมีเรื่องหนักอกหนักใจ
เธอกำลังคิดถึงเรื่องที่จะจัดการเซียวฉางควน พร้อมทั้งคิดวิธีที่จะเอาเงินออกมา แต่เมื่อคิดไปคิดมาแล้วก็ไม่มีความคืบหน้าที่เป็นสาระสำคัญอะไร
ตอนเย็น เย่เฉินทำกับข้าวเสร็จแล้ว เซียวชูหรันกลับมาแล้ว
เมื่อเซียวชูหรันกลับมาแล้ว เซียวฉางควนก็พูดกับเธอว่า พรุ่งนี้เช้าให้เธอไปซื้อของที่ห้างเฟอร์นิเจอร์ด้วยกัน
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...