ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 691
บทที่ 691
ปิดฉากความวุ่นวาย ทั้งเซียวฉางควนและหม่าหลันก็ไม่ได้ผลประโยชน์อะไร
หม่าหลันอยากได้เงิน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เงินแม้แต่แดงเดียว เล่นเอาเธออัดอั้นอยู่ในใจทั้งวัน
ครอบครัว4คนก็กลับออกมาจากคฤหาสน์ ทุกคนก็เริ่มเก็บข้าวของของตนเอง เซียวชูหรันก็ไม่ลืมที่จะโทรหาต่งรั่งหลิน บอกเธอเรื่องที่พรุ่งนี้จะย้ายไปบ้านใหม่ ให้เธอเตรียมตัวในวันพรุ่งนี้ เช็คเอ้าท์ออกจากโรงแรม แล้วย้ายมาอยู่ด้วยกัน
ต่งรั่งหลินได้รู้เรื่องนี้ ก็ดีใจจนกระโดดโลดเต้น
ตั้งแต่ที่ชอบเย่เฉิน เธอก็คิดอยากจะเข้าใกล้เย่เฉินมาตลอด แต่ว่าตนเองมีงานยุ่ง แถมยังต้องคิดถงเซียวชูหรันด้วย ดังนั้นก็เลยไม่มีโอกาสเสียที
ถ้าหากว่าอยู่กับเซียวชูหรันและเย่เฉิน ตนเองก็จะมีโอกาสมากขึ้น
ดังนั้น เธอก็เลยตอบรับโดยไม่ลังเลอะไรเลย
ตอนที่บ้านเย่เฉินกำลังยุ่งกับการเก็บข้าวของ ตระกูลเซียวก็กำลังวุ่นวายมาก
ตั้งแต่ที่ขายเฟอร์นิเจอร์ไป แล้วกลับมาจากTomson Riviera เซียวฉางเฉียนก็เริ่มไม่พอใจกับแม่ตนเอง
นายหญิงใหญ่เซียวคิดแต่อยากจะไปอยู่คฤหาสน์ของเซียวฉางควน เรื่องนี้มันแทงอยู่ในใจของเซียวฉางเฉียนตลอดเวลา
ทำให้เขาคิดได้ว่า นายหญิงใหญ่ไม่ได้จะหลอกเขาจริงๆ
ก่อนหน้านี้แม่เข้าข้างตนเองมาตลอด คิดแต่เพื่อผลประโยชน์ของตนเอง พอฝั่งเซียวฉางควนมีผลประโยชน์ต่อเธอมากกว่าเมื่อไร แม่ก็จะทอดทิ้งตนเอง แล้วไปเข้าหาเซียวฉางควน
ถ้าไม่ถึงที่สุด นายหญิงใหญ่เซียวก็ไม่อยากให้บริษัทเซียวซื่อต้องมาล้มละลายเพื่อชำระหนี้ เพราะถ้าบริษัทเซียวซื่อล้มละลายขึ้นมา ตนเองก็จบเห่เหมือนกัน
เธอเป็นตัวแทนที่ถูกต้องตามกฎหมายของบริษัทเซียวซื่อ ถ้าเงินนี้ไม่คืนให้ธนาคาร ธนาคารไม่เพียงจะมายึดทรัพย์บ้านตนเอง แถมยังจะฟ้องเธอด้วย แล้วจับตัวเธอข้อหาที่เป็นคนหนีหนี้
เช่นนั้นล่ะก็ คนที่ซวยก็คือตนเอง คนที่จะเข้าคุก ก็คือตนเอง
ดังนั้น เธอก็เลยตัดสินใจจะชำระหนี้ส่วนที่น้อยที่สุดไปก่อน ในขณะเดียวกันก็จะไปขอร้องต่อผู้จัดการธนาคาร ให้ทางนั้นยืดเวลาผ่อนชำระออกไปอีกหน่อย
เซียวฉางเฉียนได้ยินดังนั้น ก็โมโห แล้วพูดว่า “แม่ครับ บ้านเราแทบจะไม่มีข้าวกรอกหม้อแล้ว กว่าจะได้เงินล้านมา แม่ยังจะเอาไปคืนธนาคารอีก แล้วพวกเราจะกินอะไรกันล่ะครับ?”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...