ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 690
บทที่ 690
ดังนั้น เขาก็ได้แต่พยายามอธิบายไปอย่างนั้นว่า “ชูหรัน พ่อพูดกับแม่แกเรื่องของพวกเราในอดีต ไม่ได้หมายถึงลูก พ่อไม่เคยรังเกียจลูก”
เซียวชูหรันไม่ได้รู้เรื่องราวในอดีต ก็เลยอดพูดอย่างไม่พอใจออกมาว่า “พ่อคะ หนูไม่สนว่าอดีต พ่อกับแม่จะมีเรื่องอะไรกัน และไม่สนว่าเมื่อก่อนพ่อแม่กับจะมีมือที่สามหรือไม่ หนูรู้เพียงแค่ 20กว่าปีที่แล้ว พอได้แต่งงานกับแม่แล้ว นี่มันเป็นงานแต่งที่พ่อเลือกเอง พ่อจะต้องเคารพต่อการแต่งงานครั้งนี้อย่างที่สุด！”
“ถ้าพ่อเป็นแบบนี้ ไปเปลี่ยนรหัสโทรศัพท์เป็นวันเกิดของคนรักเก่าล่ะก็ นี่มันเป็นการไม่ภักดีต่อคู่สมรส！ถ้าพ่อไม่รักแม่แล้ว รังเกียจแม่แล้ว พ่อก็สามารถไปหย่ากับแม่ได้ แล้วก็ไปตามหาความสุขของตนเอง แต่พ่อไม่สามารถมาทำเรื่องแบบนี้ ในขณะที่พ่อกับแม่ยังเป็นคู่สมรสกันอยู่”
เซียวฉางควนก็รู้สึกไม่มีจุดยืน
เขาก็รู้ว่าลูกสาวตนเองพูดมาก็ไม่ผิด ตามเหตุผลแล้ว ตนเองยังไม่ได้หย่าร้างกับหม่าหลัน แล้วไปเปลี่ยนรหัสโทรศัพท์เป็นเลขวันเกิดของคนรักเก่า มันก็ไม่สมควรจริงๆ
ดังนั้น เขาเลยพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ชูหรัน เรื่องนี้แกพูดถูก พ่อไม่ดีเอง พ่อขอโทษแกแล้วกัน”
เซียวชูหรันตอบ “พ่อควรไปขอโทษแม่นะคะ ไม่ใช่หนู”
เซียวฉางควนก็ได้แต่หันไปพูดกับหม่าหลันว่า “ผมผิดไปแล้ว ผมไม่ควรเปลี่ยนรหัสโทรศัพท์เป็นเลขวันเกิดของหานเหม่ยฉิง และไม่ควรลงไม้ลงมือกับคุณ”
หม่าหลันเห็นว่ากำลังถือไพ่เหนือกว่า ก็รีบพูดว่า “คุณรีบเปลี่ยนรหัสโทรศัพท์เป็นเลขวันเกิดของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ แล้วก็เปลี่ยนรหัสเข้าแอพธนาคารและรหัสจ่ายเงินเป็นเลขวันเกิดของฉันด้วย！”
เซียวฉางควนก็ดุว่า “สุดท้ายแล้วคุณก็อยากจะควบคุมดูแลเงินของผมไม่ใช่หรือ? จะแสดงละครเล่นใหญ่รัชดาลัยทำไมกัน?”
หม่าหลันเถียงข้างๆ คูๆ ว่า “ฉันไม่ได้อยากควบคุมเงินของคุณ แต่หวังว่าคุณจะให้เกียรติที่ฉันควรได้รับ！”
เซียวฉางควนก็พยักหน้า แล้วพูดว่า “ได้！คุณจะเปลี่ยนรหัสนักใช่ไหม ผมจะเปลี่ยนเดี๋ยวนี้เลย”
เธอรีบตรวจดูหลักฐานการโอน ก็พบว่า เมื่อครู่นี้ เซียวฉางควนได้โอนเงินไปให้เย่เฉินแล้ว！
ไอ้แก่นี่ ยอมโอนเงินคืนไปให้เย่เฉิน แต่ไม่ยอมให้ตนเองได้แม้แต่แดงเดียว！
แต่ว่า ตอนนี้หม่าหลันก็ไม่มีวิธีอะไร
ไม่อาจจะถามเรื่องเงินต่อหน้าลูก เช่นนั้นมันจะเป็นการแสดงออกว่า ที่ทำมาทั้งหมดก็เพื่อเงิน！
ก็ได้แต่กัดฟันไป ในใจก็ยังคิดถึงเงินก้อนนั้น เดี๋ยวค่อยไปคิดบัญชีกับเซียวฉางควนเอาแล้วกัน！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...