บทที่ 694
เย่เฉินรีบออกประตูไป ก็เห็นต่งรั่งหลินที่ตั้งใจแต่งตัวมาเสียสวยงาม
วันนี้ต่งรั่งหลินแต่งตัวสวยมาก ชุดบางๆ สีครีมบวกกับเสื้อซับสีดำด้านใน ไม่เพียงทำให้ดูตัวสูงขึ้น เรือนร่างอวบอิ่ม ยังเต็มไปด้วยความเป็นผู้หญิงสูงมาก ส่วนกระโปรงสั้นๆ ก็เข้ากับกางรัดรูปสีดำ ทำให้ขาดูโดดเด่น ทั้งเล็กทั้งยาว เป็นที่จับจ้องของคนที่มอง
พอต่งรั่งหลินเห็นเย่เฉิน ใบหน้าน้อยๆ ก็แดงขึ้นมา โบกมือเรียกเขาด้วยความตื่นเต้น “เย่เฉิน ต่อไปก็ฝากตัวด้วยนะ!”
เย่เฉินๆ ยิ้มๆ แล้วพยักหน้าพูดว่า “ยินดีครับๆ”
จริงๆ แล้ว ในใจเย่เฉินก็เซ็งๆ เหมือนกัน
เขารู้ว่าต่งรั่งหลินชอบตนเอง
ถ้าเธอแค่อยากจะสารภาพรักกับตนเอง ตนเองก็จะไม่อะไรมาก ปฏิเสธไปอย่างนุ่มนวลหรือไม่ก็ทำหูทวนลมไปก็จบแล้ว
แต่ว่า ตอนนี้อยู่ดีๆ เธอก็ย้ายเข้ามาอยู่ชายคาเดียวกันกับตนเอง ก็ทำให้เขาต้องกุมขมับได้เหมือนกัน
แต่ทว่า เขาเองก็ไม่สามารถจะแสดงออกอะไรได้มาก ต่อหน้าเซียวชูหรัน
เซียวชูหรันชี้ไปที่กระเป๋าเดินทางของต่งรั่งหลิน แล้วพูดกับเย่เฉินว่า “เย่เฉิน คุณแรงเยอะ ช่วยยกกระเป๋าของต่งรั่งหลินไปที่ห้องนอนเธอด้วยนะ”
“ได้เลย” เย่เฉินพยักหน้า แล้วก็ลากกระเป๋าของต่งรั่งหลินไปที่ห้องนอนของเธอ
ต่งรั่งหลินก็เดินตามเข้ามา ในใจก็หวานชุ่มฉ่ำจิต
สำหรับเธอแล้ว อนาคตตนเองก็ได้อยู่ใกล้ๆ เย่เฉินแล้ว ไม่ว่าสุดท้ายแล้วตนเองจะได้อยู่กับเย่เฉินหรือไม่นั้น ขอเพียงได้อยู่ใกล้ๆ เขา ตนเองก็พอใจมากแล้ว
เพราะถึงอย่างไร ในใจของเธอ เย่เฉินไม่ใช่เพียงเพียงที่ตนแอบรัก ทั้งยังเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเธอไว้ถึง2ครั้ง ดังนั้นเธอเลยหวังอยากจะอยู่ใกล้ๆ เย่เฉิน เช่นนั้นตนเองก็พอใจแล้ว
เย่เฉินก็ไม่คิดมาก ตอบๆ ไปว่า “ความรักของเรามั่นคงจะตาย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง”
ต่งรั่งหลินได้ยินเขาพูดว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ในก็โล่งอกขึ้นเยอะ คาดว่าตอนนี้เซียวชูหรันกับเย่เฉินคงจะยังแยกกันนอนเหมือนเดิม แสดงว่า ทั้งสองคนไม่ได้พัฒนาความสัมพันธ์ไปอีกขั้น
สำหรับตนเองแล้ว นี่ถือว่าเป็นข่าวดี
ในตอนนี้ หม่าหลันที่บนชั้น3 ก็กำลังตื่นเต้น เธอถ่ายรูปห้องนอนและเซลฟ์ฟี่ไปหลายครั้ง แถมยังปรับความสวยถึงขั้นสุด แล้วก็ตั้งใจเลือกรูปที่ถ่ายตรงห้องนั่งเล่นและด้านนอกอีกหลายรูป เพื่อโพสต์ต์ลงในหน้าวีแชทตนเอง
มีแคปชั่นว่า “ไอ้หยา รอตั้งนาน ในที่สุดก็ได้ย้ายเข้ามาในคฤหาสน์Tomson Rivieraเสียที!นี่เป็นพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดในTomson Riviera!ห้องโถงใหญ่ขนาดนี้ ห้องนอนใหญ่ขนาดนี้ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากลางคืนนอนที่นี่จะกลัวรึเปล่านะ!”
พอพิมพ์เสร็จ เธอก็นึกถึงนายหญิงใหญ่เซียว แล้วก็พิมพ์เพิ่มลงไปอีกว่า “เฮ้อ คฤหาสน์นี้มีชั้นบน3ชั้น ชั้นใต้ดิน2ชั้น ทั้งหมด5ชั้น 15ห้องนอน แต่ละห้องก็มีรูปแบบหรูหรา แต่บ้านเรา4คน จะอยู่หมดทุกห้องได้อย่างไรกัน? เครียดอยู่เหมือนกัน......”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...