ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 716

บทที่ 716

ถังซื่อไห่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “งั้นก็ดี ตระกูลเย่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับธนาคารกลาง ผมจะแจ้งไปยังธนาคาร เงินก้อนนี้ก็จะถูกโอนคืนเข้าไปในบัตรแบล็กโกลด์ของคุณ”

“ดีมาก” เย่เฉินค่อยรู้สึกโล่งอก

หลังจากวางสายไม่ถึงสองนาที โทรศัพท์ของเย่เฉินก็ได้รับข้อความว่า

“เรียนคุณเย่เฉิน บัญชีบัตรแบล็กโกลด์ของคุณได้รับเงินโอนเข้ามาเป็นจำนวนเงิน 21,900,000,000.00 หยวน ในเวลา 15:06 ของวันนี้”

เงินได้ถูกโอนกลับมาแล้ว เย่เฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่ว่า หลังจากนั้นเขาก็คิดได้ถึงปัญหาใหญ่

หม่าหลันขโมยบัตรของตนเอง

ทายรหัสของตนเองถูก

ยังเห็นยอดคงเหลือที่น่าตกใจในบัตรของตนเอง

เรื่องนี้ ถ้าเซียวชูหรันรู้เข้า จะแก้ตัวยังไงดี?!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินมีสีหน้าเคร่งขรึม

หม่าหลัน ผมเห็นแก่ว่าคุณเป็นแม่ของชูหรัน ผมอดทนคุณมาตั้งนาน แต่วันนี้คุณทำเรื่องใหญ่เกินไปแล้ว

วันนี้ผมไม่ปล่อยคุณไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน!

ดังนั้น เขาจึงรีบโทรศัพท์หาเฉินจื๋อข่าย

เมื่อรับสาย เฉินจื๋อข่ายกล่าวด้วยเสียงนอบน้อมว่า “คุณชาย คุณมีอะไรจะสั่งครับ?”

เย่เฉินกล่าวด้วยความโมโหว่า “แม่ยายของผมหาเรื่องใส่ตนเอง ขโมยบัตรแบล็กโกลด์ของผม และเอาเงินของผมไป 21,900 ล้าน ผมจะสอนบทเรียนให้เธอ คุณช่วยผมติดต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ร่วมมือจัดการเรื่องนี้”

เฉินจื๋อข่ายกล่าวว่า “คุณชาย คุณสั่งมาได้ทุกเรื่องครับ!”

เย่เฉินรีบแจ้งให้เฉินจื๋อข่ายทราบถึงแผนการที่ตนเองวางไว้ และสั่งว่า “คุณจัดการให้มันแนบเนียน ห้ามให้เกิดข้อผิดพลาด เข้าใจไหม?”

“เข้าใจครับ! คุณชาย”

อีกฝ่ายพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “หม่าหลัน คุณบ้าไปแล้วใช่ไหม อย่างคุณ จะซื้อร้านเสริมสวย คุณกำลังฝันอยู่ใช่ไหม!”

หม่าหลันส่ายศีรษะ กล่าวด้วยความรู้สึกที่เหนือกว่าว่า “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคนจนอย่างพวกคุณ ฉันจะบอกคุณ ตอนนี้ฉันหม่าหลันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ในชีวิตของคุณไม่สามารถจินตนาการได้ว่าฉันมีทรัพย์สินมากเพียงใด”

อีกฝ่ายกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยว่า “ฉันคิดว่าคุณควรจะกินยาได้แล้ว!”

พูดจบ ก็วางโทรศัพท์ทันที

หม่าหลันไม่สนใจที่ถูกเธอวางสายใส่ ตอนนี้เธอรู้สึกเบาหวิว ต่อไปนี้จะไม่ไปมาหาสู่กับเพื่อนยาจกพวกนี้ หากไปมาหาสู่ แล้วประจบจะขอยืมเงิน มันจะน่ารำคาญ

ดังนั้นเธอจึงดื่มกาแฟบลูเมาน์เทนชั้นยอด มองไปที่หลี่ตงเทา แล้วดุว่า “จัดการเร็ว ๆ ! ถึงตอนนี้แล้วเงินของกูยังไม่เข้าบัญชีเลย พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่? เชื่อหรือไม่ว่ากูแค่โทรกริ้งเดียว พรุ่งนี้พวกคุณก็ไม่ต้องมาทำงานแล้ว?”

หลี่ตงเทารู้สึกรำคาญกับท่าทีหยิ่งผยองของหม่าหลันเป็นอย่างมาก แต่เขาทำได้เพียงแค่อดทน แล้วกล่าวว่า “คุณผู้หญิง โปรดรอสักครู่ ธนาคารกลางต้องใช้เวลาสักพักในการดำเนินการ!”

หม่าหลันกล่าวอย่างไม่มีเหตุผลว่า “ฉันไม่สนใจเหตุผลอะไรทั้งนั้น รีบตรวจสอบให้ฉันว่ามันเกิดอะไรขึ้น มิเช่นนั้นฉันแค่ออกเงินไม่กี่ล้านก็ฆ่าคุณได้แล้ว!”

------------