บทที่ 732
หาไปหนึ่งรอบก็ไม่พบ เซียวฉางควนก็พูดว่า “เย่เฉินเอ้ย พวกเรากลับกันเถอะ หรือไม่ก็ไปหาที่กินปิ้งย่างกันไหม? ข้าวมื้อเย็น ชูหรันมันตื่นเต้นเกินไป เล่นเอาพ่อกินไม่ค่อยอิ่ม”
เย่เฉินยิ้มพูดว่า “ได้ครับพ่อ ผมรู้จักร้านปิ้งย่างที่หนึ่ง รสชาติไม่เลว”
เซียวฉางควนก็เอามือตบขา “ไป พวกเราไปลองกันหน่อย แล้วก็จัดเบียร์สักคนละขวดสองขวด”
เย่เฉินรีบพูดว่า “ผมต้องขับรถน่ะสิครับพ่อ ดื่มไม่ได้”
เซียวฉางควนก็โบกปัด “เฮ้อ เดี๋ยวพ่อเรียกให้คนมาขับแทนก็ได้แล้ว กว่าเราจะได้ดื่มด้วยกัน ไม่ใช่ง่ายๆ ปกติแล้วแม่ยายแกก็ยุ่งเสียเหลือเกิน บ่นอยู่ข้างหูทั้งวันทั้งคืน รำคาญแย่ ตอนนี้โชคดีเธอไม่อยู่ เราสองคนก็มาสนุกกันหน่อยเป็นไง?”
เย่เฉินก็ทำท่าไหล่ตก แล้วยิ้มพูดว่า “ในเมื่อพ่อบอกแบบนี้ ก็ไปดื่มกันสักหน่อยแล้วกันครับ!”
พูดไป ก็ขับมาจอดข้างๆ ร้านปิ้งย่าง
ทั้งสองสั่งปิ้งย่างมาเป็นกอง แล้วก็เบียร์อีกหลายขวด แล้วก็นั่งดื่มกินอยู่ที่ข้างทางอย่างมีความสุข
หม่าหลันหายตัวไป เย่เฉินเป็นคนที่อยู่เบื้องหลัง เป็นคนบงการ ก็ต้องดีใจเป็นธรรมดา
ส่วนเซียวฉางควน เนื่องจากถูกหม่าหลันกดขี่มานาน ก็เลยรู้สึกโล่งอกไม่น้อย อารมณ์ก็ดีเป็นธรรมดา
สองคนนั่งลง กำลังนั่งกินปิ้งย่าง เซียวชูหรันก็โทรหาเย่เฉิน
เขาก็รีบส่งสายตาให้กับเซียวฉางควน แล้วก็รับโทรศัพท์ จากนั้นก็ถามอย่างเป็นห่วงว่า “ฮัลโหลชูหรัน แจ้งความแล้วใช่ไหม?”
เซียวชูหรันพูดด้วยน้ำเสียงเสียใจว่า “แจ้งความแล้ว แต่ตำรวจบอกว่า แม่เป็นผู้ใหญ่แล้ว ตอนนี้หายตัวไปยังไม่ถึง10ชั่วโมง ยังไม่สามารถส่งตำรวจออกไปช่วยตามหาได้ แต่ว่าพวกเขาได้เพิ่มข้อมูลงไปในทะเบียนผู้สูญหายแล้ว ถ้ามีคนพบก็จะรีบแจ้งเราทันที”
เย่เฉินก็ตอบรับไป แล้วพูดว่า “งั้นก็ดี จริงๆ แล้วตำรวจบอกมาก็ไม่ผิด เพิ่งหายตัวไปไม่กี่ชั่วโมง คงไม่สามารถให้ตำรวจออกตามหาได้ ตำรวจเขามีเรื่องที่สำคัญมากกว่านั้นที่ต้องไปทำ”
“เฮ้อ...” เซียวชูหรันพูดว่า “แต่ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี สังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่องไม่ดี กลัวว่าแม่จะเป็นอะไรไป.......ด้วยนิสัยและอารมณ์ของแม่ ถ้าไปทะเลาะกับใครเขาข้างนอก แล้วก็จะเสียเปรียบเอาได้.........”
จะปล่อยออกมาก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่จุดสำคัญก็คือ จะต้องให้เธอได้รับความทุกข์จากด้านในให้พอเสียก่อน
อีกอย่าง ตนเองก็ยังมีปัญหาที่ยังไม่ได้จัดการ
เช่น ถ้าหม่าหลันออกมา ก็คงจะต้องมาเอาเรื่องกับตนเองเป็นแน่ ต้องถามว่าทำไมตนเองถึงมีบัตรATMนั้น
เธอจะต้องนับเอาตนเองเป็นพวกหลอกลวงด้วยแน่ๆ
ถ้าเป็นแบบนั้น เธอจะต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกเซียวชูหรันแน่
ดังนั้น ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จะต้องคิดหาวิธีที่ทำให้หม่าหลันปิดปากของเธอเองเสียให้ได้!
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...